ตะลุยเดี่ยวบังคลาเทศ 1: เฮ้ย! บังคลาเทศเป็นแบบนี้หรือ?

ตะลุยเดี่ยวบังคลาเทศ 1: เฮ้ย! บังคลาเทศเป็นแบบนี้หรือ?

ถ้าพูดถึงบังคลาเทศ หลายคนอาจจะนึกถึงภาพประเทศที่ถนนเละ โคลนตม หรือเมืองเล็ก ๆ ที่ยังไม่เจริญ แต่สำหรับผม mr.hotsia แล้ว การเดินทางสู่บังคลาเทศครั้งนี้กลับเปลี่ยนภาพจำทั้งหมดอย่างสิ้นเชิง! บังคลาเทศในมุมมองของผมไม่เหมือนที่เคยคิดไว้เลย และนี่คือเรื่องราวการตะลุยเดี่ยวในดินแดนที่ชื่อว่า “ประเทศแห่งเบงกอล” ที่จะทำให้คุณเห็นภาพชีวิตจริงของบังคลาเทศผ่านสายตาของคนเดินทางตัวจริงอย่างผม

ลงสนามจริง วันแรกในบังคลาเทศ

ทันทีที่ก้าวเท้าลงสู่สนามบิน ผมแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง บังคลาเทศวันนี้เจริญกว่าที่คิดไว้มาก ตึกสูง ๆ เรียงรายกันเป็นแถว รถเมล์สองชั้นวิ่งให้เห็นอยู่ทั่วไป แต่ก็ต้องยอมรับว่าการจราจรที่นี่ติดหนักมาก จนผมอดคิดไม่ได้ว่า "นี่เมืองหลวงหรือเมืองใหญ่ของประเทศนี้จริงหรือ?"

บังคลาเทศ หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐประชาชนบังกลาเทศ ตั้งอยู่ในเอเชียใต้ ครอบคลุมพื้นที่ส่วนตะวันตกของภูมิภาคเบงกอล และถูกล้อมรอบด้วยประเทศอินเดียถึงสามด้าน ด้านใต้ติดกับอ่าวเบงกอล และตะวันออกเฉียงใต้ติดกับประเทศพม่า บรรยากาศในเมืองใหญ่ ๆ อย่างธากา มีความคึกคักไม่ต่างจากเมืองใหญ่ในเอเชียอื่น ๆ เลยครับ

วิถีชีวิตและตลาดท้องถิ่นที่ผมได้สัมผัส

การเดินทางครั้งนี้ผมตั้งใจจะลุกขึ้นมาแบกเป้ตะลุยบังคลาเทศด้วยตัวเองจริง ๆ ตามสไตล์ แบกเป้บังคลาเทศ ที่ผมชอบทำมาตลอด การได้เดินตลาดเช้าชนบทอย่างใน ตลาดเช้าชนบทเมืองบอลิซาล ถือเป็นประสบการณ์ล้ำค่า ผมได้เห็นชาวบ้านมาชุมนุมซื้อขายของสด ผักผลไม้ และเครื่องเทศที่หอมกรุ่น กลิ่นเครื่องเทศที่นี่เข้มข้นและสดใหม่จนทำให้ผมรู้สึกตื่นเต้นกับอาหารที่จะได้ลิ้มลองในแต่ละมื้อ

ตลาดที่นี่ไม่ใช่แค่แหล่งซื้อขาย แต่ยังเป็นศูนย์รวมวิถีชีวิตของผู้คนในท้องถิ่น ผมได้เห็นทั้งแม่ค้าพ่อค้าเดินเจรจาอย่างคึกครื้นและเด็ก ๆ วิ่งเล่นอย่างสนุกสนาน เป็นภาพที่แสดงให้เห็นว่าบังคลาเทศไม่ได้มีแค่ความยากจนอย่างที่หลายคนคิด

อาหารพื้นเมืองที่ยั่วน้ำลาย

ถ้าพูดถึงบังคลาเทศแล้ว เรื่องอาหารต้องมาอันดับต้น ๆ สำหรับผม mr.hotsia การกินข้าวหมกแพะหรือที่เขาเรียกว่า คัชจิ (Kacchi Biryani) เป็นประสบการณ์ที่ต้องบอกต่อ อยากให้ลองจินตนาการถึงเนื้อแพะหมักเครื่องเทศอย่างเข้มข้น ผสมกับข้าวหอมมะลิที่นึ่งอย่างพิถีพิถัน รสชาติซับซ้อนของเครื่องเทศอย่างลูกจันทน์เทศ กานพลู และกระวานผสมกลมกลืนกันจนได้รสชาติที่ไม่เหมือนที่ไหน

ผมเคยไปกินกันที่ตลาดริมถนนในกรุงธากา แผงขายข้าวหมกบริยานีเต็มไปหมด ไม่ว่าจะเดินไปทางไหนก็เจอแต่กลิ่นหอมเย้ายวนใจ ผมชอบกินข้าวหมกบริยานีโดยอมข้าวไว้บนลิ้นครึ่งช้อนแล้วปล่อยให้รสชาติซึมซาบไปทั่วปาก มันเป็นความสุขเล็ก ๆ ที่ใครมาเยือนบังคลาเทศควรจะได้สัมผัส

การเดินทางและการใช้ชีวิตในเมืองใหญ่

การเดินทางในบังคลาเทศนั้นเป็นเรื่องท้าทายไม่น้อย รถเมล์สองชั้นที่ผมกล่าวถึงในตอนแรกเป็นประสบการณ์ใหม่ที่ทำให้ผมรู้สึกสนุกสนานแต่ก็ต้องระวังเรื่องความปลอดภัยอยู่เสมอ การจราจรติดขัดเป็นเรื่องปกติ แต่ก็ไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกท้อแท้ เพราะการได้เห็นเมืองที่มีชีวิตชีวาเต็มไปด้วยผู้คนที่มีความหวัง คือสิ่งที่ทำให้ผมอยากเดินทางต่อไป

ในบังคลาเทศ ผมยังได้เรียนรู้ว่าชาวบ้านที่นี่มีความพยายามและไอเดียเจ๋ง ๆ อย่างเช่นชาวนาที่ทำนาจากน้ำบาดาลพุ่งแรงกระฉูด ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมได้เจอใน ประกอบอาหารในครัวชนบทบังคลาเทศ และ กินมื้ออาหารพื้นเมืองบังกลาเทศ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าบังคลาเทศไม่ได้เป็นแค่ประเทศที่ยากจนอย่างเดียว แต่มีความคิดสร้างสรรค์และความพยายามในการพัฒนาชีวิตด้วยตนเอง

สรุปความประทับใจจาก mr.hotsia

บังคลาเทศสำหรับผม mr.hotsia ไม่ใช่แค่ประเทศที่เดินทางผ่าน ๆ แล้วผ่านไป แต่เป็นประเทศที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา วิถีชีวิตที่เรียบง่ายแต่แข็งแกร่ง ตลาดที่เต็มไปด้วยสีสัน กลิ่นเครื่องเทศที่ชวนหลงใหล และอาหารพื้นเมืองที่ทำให้ผมต้องหยุดคิดถึงเสมอ การเดินทางครั้งนี้ทำให้ผมได้เห็นบังคลาเทศในมุมที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง และผมอยากชวนคุณมาลองสัมผัสด้วยตัวเอง

ถ้าคุณชอบเรื่องราวเดินทางที่ลึกซึ้งและไม่ลอย ๆ ลองเข้าไปดูคลิปและเรื่องราวอื่น ๆ ของผมที่ แบกเป้บังคลาเทศ รับรองว่าคุณจะได้เห็นบังคลาเทศในแบบที่คุณไม่เคยรู้จักมาก่อน