ตะลุยเดี่ยวบังคลาเทศ 14: แปลก! ฟืนโกริโกะ ขี้วัว

ตะลุยเดี่ยวบังคลาเทศ 14: แปลก! ฟืนโกริโกะ ขี้วัว

บังคลาเทศ ประเทศที่ผม mr.hotsia เดินทางแบกเป้ตะลุยมาหลายตอน หลายจังหวัด ไม่ว่าจะเป็นแสงสีในเมืองใหญ่ หรือวิถีชีวิตชนบทที่ยังคงเรียบง่าย แต่ครั้งนี้มีเรื่องราวแปลกใหม่ที่ผมต้องเล่าให้ฟังกันแบบเจาะลึก เหมือนที่เคยเล่าใน แบกเป้บังคลาเทศ ก่อนหน้านี้

ในหนึ่งวันที่ผมเดินทางผ่านหมู่บ้านชนบทแห่งหนึ่งที่ไม่ได้มีชื่อเสียงโด่งดัง แต่เต็มไปด้วยความจริงใจของผู้คนและธรรมชาติที่ยังคงสมบูรณ์ ผมได้พบกับ “ฟืนโกริโกะ” หรือที่ชาวบ้านเรียกกันแบบง่าย ๆ ว่า “ขี้วัว” ซึ่งอาจฟังดูแปลกสำหรับนักท่องเที่ยว แต่ที่นี่ขี้วัวไม่ได้เป็นเพียงของเสียที่ไร้ค่า หากแต่ถูกนำมาใช้ประโยชน์อย่างชาญฉลาดในการดำรงชีวิตประจำวัน

ฟืนโกริโกะในบังคลาเทศ เป็นวัสดุที่ชาวบ้านเก็บเกี่ยวจากมูลวัวที่ผ่านการตากแห้งจนแข็งเป็นแผ่น ๆ ซึ่งพวกเขานำมาใช้เป็นเชื้อเพลิงในครัวเรือนแทนฟืนธรรมดา คุณจะเห็นแผ่นฟืนโกริโกะเรียงรายตามกำแพงบ้านหรือบนพื้นดินตากแดด กลิ่นของมันค่อนข้างเฉพาะตัว และสำหรับผม mr.hotsia นี่คือหนึ่งในประสบการณ์ที่ทำให้รู้สึกถึงความแตกต่างของวิถีชีวิตชนบทบังกลาเทศอย่างแท้จริง

การเดินทางในบังคลาเทศนั้นเปิดโอกาสให้ผมได้เรียนรู้เรื่องราวของชาวบ้านอย่างลึกซึ้ง ไม่ใช่แค่เพียงภาพสวย ๆ หรือสถานที่ท่องเที่ยวชื่อดัง แต่เป็นการสัมผัสวิถีชีวิตที่เชื่อมโยงกับธรรมชาติอย่างใกล้ชิด เหมือนกับที่ผมเคยไปเยือนตลาดเช้าชนบทเมืองบอลิซาลใน ตะลุยเดี่ยวบังคลาเทศ 21 ที่ซึ่งผู้คนยังคงใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายและพึ่งพาธรรมชาติอย่างแท้จริง

ฟืนโกริโกะไม่เพียงแต่ช่วยลดการใช้ไม้ฟืนธรรมชาติที่อาจทำลายป่าไม้ ยังเป็นการนำทรัพยากรที่มีอยู่แล้วในท้องถิ่นมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ชาวบ้านที่นี่จึงมีความภาคภูมิใจในภูมิปัญญาท้องถิ่นนี้อย่างมาก ซึ่งผม mr.hotsia ได้สัมผัสบรรยากาศนี้อย่างใกล้ชิด พร้อมกับบอกเล่าเรื่องราวผ่านคลิป ตะลุยเดี่ยวบังคลาเทศ 14: แปลก! ฟืนโกริโกะ ขี้วัว ที่ผมถ่ายทอดสดจากสถานที่จริง

นอกจากฟืนโกริโกะแล้ว บังคลาเทศยังมีเสน่ห์ในเรื่องอาหารพื้นเมืองที่หลากหลายและเข้มข้นมาก เช่น ข้าวหมกแพะหรือคัชจิ (Kacchi) ซึ่งเป็นอาหารอันดับหนึ่งของบังกลาเทศที่ผมเคยเล่าไว้ใน เจาะลึกบังกลาเทศ 29 : คัชจิ(Kacchi) ข้าวหมกแพะอาหารอันดับ 1 ของบังกลาเทศณกรุงทากา หรือเคยได้สัมผัสใน กินอาหารพื้นเมืองบังกลาเทศ ที่เต็มไปด้วยเครื่องเทศและรสชาติจัดจ้าน

แม้ว่าการเดินทางครั้งนี้จะไม่ได้มุ่งเน้นแค่การลิ้มรสอาหารหรือเยี่ยมชมตลาดใหญ่ ๆ อย่าง ตลาดปลาทะเลใหญ่ที่สุดในบังกลาเทศ Karwan Bazar แต่ผมกลับได้เรียนรู้เรื่องราวและเห็นความพยายามของชาวบ้านที่ใช้ชีวิตอย่างพอเพียงและยั่งยืน ผ่านฟืนโกริโกะที่ดูเหมือนไม่มีค่า แต่กลับกลายเป็นหัวใจสำคัญของชีวิตพวกเขา

ในช่วงเวลาที่ผมเดินทางไปยังชนบทแห่งนี้ บรรยากาศเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความเรียบง่าย เสียงสัตว์เลี้ยง และภาพคนเก็บฟืนโกริโกะอย่างตั้งใจ ผม mr.hotsia ได้สัมผัสถึงพลังแห่งความอดทนและภูมิปัญญาที่สืบทอดกันมายาวนานในสังคมชนบทบังกลาเทศ ซึ่งต่างจากเมืองใหญ่ที่ผมเคยเยือนหลายครั้ง

สำหรับใครที่สนใจจะลองสัมผัสชีวิตแบบนี้จริง ๆ ผมแนะนำให้คุณได้ลองเดินทางออกนอกเส้นทางหลักของบังกลาเทศ แล้วลงลึกไปในชุมชนเล็ก ๆ ที่ยังคงวิถีชีวิตดั้งเดิมอย่างแท้จริง ไม่ว่าจะเป็นการเยี่ยมชมตลาดเช้าแบบ ตลาดเช้าชนบทเมืองบอลิซาล หรือเรียนรู้วิธีประกอบอาหารในครัวชนบทใน ประกอบอาหารในครัวชนบทบังคลาเทศ คุณจะเห็นความแตกต่างและความงดงามของชีวิตที่ไม่เหมือนใคร

สุดท้ายนี้ การได้เห็นฟืนโกริโกะหรือขี้วัวที่ถูกนำมาใช้เป็นของมีค่าในวิถีชีวิตประจำวันของคนบังกลาเทศ เป็นหนึ่งในประสบการณ์ที่ผม mr.hotsia ประทับใจและอยากบอกเล่าต่อให้ทุกคนได้รู้จักประเทศนี้ในมิติที่ลึกซึ้งกว่าที่เคยคิดไว้