ถนนไปสวนผึ้ง ราชบุรี
| ชื่อ | ศูนย์การเรียนรู้เฌอซี๊ญ่า และตลาดไกวเปล |
|---|---|
| หมวด | แหล่งท่องเที่ยวสำหรับกิจกรรมพิเศษ นันทนาการ และความสนใจพิเศษ |
| พื้นที่ | อำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี |
| เวลา | เปิดทุกวันเสาร์-อาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์ ตั้งแต่เวลา 07.00 – 15.30 น. |
| โทรศัพท์ | 081 - 856 7107 |
“เฌอซี๊ญ่า” ภาษากะเหรี่ยงแปลว่า “การเรียนรู้วิถีชีวิตชุมชน” ซึ่งเป็นชื่อของ “ศูนย์การเรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียงเฌอซี๊ญ่า” ตั้งอยู่ที่ชุมชนบ้านท่ามะขาม หมู่ 2 ตำบลตะนาวศรี อำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี ศูนย์การเรียนรู้แห่งนี้จัดขึ้นมาในปี พ.ศ.2530 เป็นสวนเกษตรผสมผสาน ในปี พ.ศ.2534 ได้รับคัดเลือกรับรางวัลที่ 1 ยุวเกษตรดีเด่นระดับจังหวัดราชบุรี และปี พ.ศ.2535 ได้รับรางวัลที่ 2 ยุวเกษตรระดับภาคตะวันตก และได้ใช้เป็นศูนย์การเรียนรู้ประจำชุมชนและใช้เป็นแหล่งศึกษาดูงาน เปิดโอกาสให้ผู้ที่สนใจได้เข้ามาเรียนรู้ อบรมการปลูกพืชผักผสมผสานแบบเศรษฐกิจพอเพียงตามแนวทางทฤษฎีเศรษฐกิจพอเพียงของในหลวง รัชกาลที่ 9 ปัจจุบันศูนย์การเรียนรู้ฯ จัดตั้งขึ้นมาโดยการรวมกลุ่มของชุมชนในพื้นที่ เพื่อพัฒนาและต่อยอดให้กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยว เพื่อเปิดรับนักท่องเที่ยวที่เดินทางเป็นหมู่คณะเยี่ยมชมและเรียนรู้วิถีชีวิตชุมชนชาวกะเหรี่ยงของ อ.สวนผึ้ง การทำการเกษตรของชุมชน ทั้งการปลูกผักกูด การเพาะเลี้ยงเห็ดหูหนู เยี่ยมชมสวนหมากกว่า 2,000 ต้น ต้นผึ้งขนาดใหญ่ สูงกว่า 20 เมตรที่ชาวบ้านปลูกเอาไว้ภายในชุมชนกว่า 10 ต้น พร้อมทั้งชมการสาธิตการตีผึ้งจากรังผึ้งจำลอง เรียนรู้ประเพณีการกินข้าวห่อเดือน 9 ที่ชาวบ้านได้ร่วมกันสืบทอดและอนุรักษ์เอาไว้ เพื่อเป็นการเรียกขวัญและการรวมญาติของชาวกะเหรี่ยง โดยผู้ที่สนใจเข้าเยี่ยมชมในช่วงวันจันทร์ – ศุกร์ ต้องติดต่อเพื่อขอเข้าเยี่ยมชมล่วงหน้าเป็นหมู่คณะและเปิดให้บริการตั้งแต่เวลา 08.00 – 15.00 น.
ศูนย์การเรียนรู้เฌอซี๊ญ่าเป็นสถานที่ที่น่าสนใจมากสำหรับผู้ที่อยากเรียนรู้วิถีชีวิตชุมชนกะเหรี่ยงและการเกษตรแบบพอเพียง บรรยากาศสงบและมีการจัดแสดงกิจกรรมที่ทำให้เข้าใจวัฒนธรรมท้องถิ่นได้ดี การเยี่ยมชมสวนหมากและการสาธิตตีผึ้งช่วยให้รู้สึกใกล้ชิดกับธรรมชาติมากขึ้น
ที่นี่เหมาะสำหรับกลุ่มนักท่องเที่ยวที่ชอบกิจกรรมเชิงการศึกษาและการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ การเข้าชมต้องจองล่วงหน้าและเป็นหมู่คณะ ซึ่งช่วยให้มีโอกาสเรียนรู้และแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับชุมชนได้อย่างเต็มที่ การได้เห็นวิถีชีวิตและประเพณีท้องถิ่นทำให้รู้สึกประทับใจและอยากสนับสนุนชุมชนนี้มากขึ้น
