แบกเป้อินเดีย 120/129: เข้าครัวทำอาหารเย็นบ้านไทพ่าเก อัสสัม อินเดีย thaiphake dinner

แบกเป้อินเดีย 120/129: เข้าครัวทำอาหารเย็นบ้านไทพ่าเก อัสสัม อินเดีย thaiphake dinner

สำหรับใครที่ติดตามทริปอินเดียของผม mr.hotsia อยู่ จะรู้ว่าผมเดินทางไปตามรอยวิถีชีวิตจริงของชาวอินเดีย ไม่ได้หวือหวาหรือเน้นแต่สถานที่ดังๆ ครั้งนี้ผมได้มีโอกาสลึกซึ้งถึงวิถีชีวิตชนเผ่าไทพ่าเก (Thaiphake) ในรัฐอัสสัม ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย ที่ซึ่งผมได้สัมผัสการใช้ชีวิตแบบบ้านๆ อย่างแท้จริง ด้วยการเข้าครัวทำอาหารเย็นกับครอบครัวไทพ่าเก

บ้านไทพ่าเกตั้งอยู่ในภูมิภาคที่ยังคงความสงบและอุดมสมบูรณ์ของธรรมชาติ วิถีชาวบ้านที่นี่ยังรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีชนเผ่าไว้ได้อย่างเหนียวแน่น ช่วงเย็นวันนั้นผมได้ร่วมมือกับเจ้าของบ้าน ทำอาหารแบบท้องถิ่นที่เรียบง่ายแต่รสชาติจัดจ้าน โดยใช้วัตถุดิบสดใหม่ที่หาได้ในท้องถิ่น เช่น ข้าวเหนียว ผักพื้นบ้าน และสมุนไพรที่ปลูกเองในสวนหลังบ้าน

การทำอาหารเย็นในบ้านไทพ่าเกไม่ได้เป็นแค่เรื่องกิน แต่เป็นช่วงเวลาที่ทุกคนในครอบครัวมารวมตัวกันพูดคุย แบ่งปันเรื่องราวชีวิต และเล่าสืบทอดวัฒนธรรมผ่านเมนูอาหาร ผมได้เรียนรู้ว่าการทำอาหารที่นี่คือการหยิบยืมภูมิปัญญาโบราณมาใช้จริง โดยไม่มีเครื่องปรุงสำเร็จรูปหรือวัตถุดิบแปรรูปมากมายเหมือนในเมืองใหญ่

หนึ่งในเมนูเด็ดที่ผมได้ลองคือ “ข้าวเหนียวกับน้ำพริกไทพ่าเก” รสชาติของน้ำพริกที่เผ็ดร้อนแต่กลมกล่อม ทำให้ผมลืมความเหนื่อยล้าจากการเดินทางไปเลย นอกจากนั้นยังมีผักลวกที่ปลูกเอง และเนื้อหมูหมักสูตรเฉพาะของชนเผ่า ที่เมื่อย่างเสร็จแล้วมีกลิ่นหอมชวนรับประทานมาก

บรรยากาศในครัวบ้านไทพ่าเกนั้นเต็มไปด้วยความอบอุ่นและความเป็นกันเอง ผม mr.hotsia ได้สัมผัสถึงความจริงใจของคนที่นี่ ที่แม้จะเป็นชนเผ่าขนาดเล็กแต่มีความรักและความภาคภูมิใจในวิถีชีวิตของตัวเองอย่างลึกซึ้ง การได้กินอาหารที่ทำด้วยมือของพวกเขาแล้ว นอกจากจะอิ่มท้อง ยังรู้สึกอิ่มใจอย่างบอกไม่ถูก

เชื่อมต่อประสบการณ์กับการเดินทางในอินเดีย

ผมเองเคยไปเยือนหลายเมืองใหญ่ในอินเดีย เช่น บังคาลอร์ เมืองเทคโนโลยีที่เต็มไปด้วยความทันสมัย หรือ มุมไบ เมืองท่าที่เต็มไปด้วยเรื่องเล่าทางประวัติศาสตร์ แต่ครั้งนี้กลับเป็นประสบการณ์ที่ต่างออกไป เพราะผมได้เจาะลึกวิถีชีวิตของชาวบ้านในอัสสัม ที่อยู่ห่างไกลจากความวุ่นวายของเมืองใหญ่

การได้เข้าครัวทำอาหารเย็นกับครอบครัวไทพ่าเก ทำให้ผมนึกถึงตอนที่ผมไปเยี่ยมชม น้ำชี ซึ่งเป็นอีกพื้นที่ในอินเดียที่ยังคงรักษาความสงบและความเป็นธรรมชาติไว้ได้ การเดินทางไปยังพื้นที่เหล่านี้ ทำให้ผมเข้าใจว่าการเที่ยวอินเดียไม่ใช่แค่การชมแลนด์มาร์กใหญ่ แต่คือการได้สัมผัสชีวิตจริงของผู้คนในแต่ละท้องถิ่น

กลิ่นอายของบ้านไทพ่าเกในมื้อเย็น

ในขณะที่เรากำลังเตรียมอาหาร ผม mr.hotsia ได้สังเกตเห็นถึงความละเอียดอ่อนและความตั้งใจในทุกขั้นตอนของการปรุงอาหาร ทุกอย่างถูกจัดเตรียมอย่างพิถีพิถัน แม้จะดูเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความหมาย ผมได้เรียนรู้ว่าวัฒนธรรมการกินของไทพ่าเกไม่ใช่แค่เรื่องของรสชาติ แต่เป็นเรื่องของความสัมพันธ์ระหว่างคนในครอบครัวและธรรมชาติที่อยู่รอบตัว

ผักสดที่นำมาปรุง ล้วนแล้วแต่ปลูกในที่ดินของครอบครัวเอง หรือเก็บจากป่ารอบบ้าน ส่วนเนื้อสัตว์ก็เลี้ยงเอง การได้กินอาหารที่ผ่านกระบวนการแบบนี้ ทำให้ผมรู้สึกถึงความยั่งยืนและความสมดุลของชีวิตชนเผ่าไทพ่าเก

บรรยากาศที่มีเสียงหัวเราะของเด็กๆ เสียงลมพัดผ่านต้นไม้ และกลิ่นของอาหารที่กำลังสุกช้าๆ ผมคิดว่าความสุขที่แท้จริงของการเดินทาง คือการได้หยุดพักจากความเร่งรีบ แล้วดื่มด่ำกับช่วงเวลาที่เรียบง่ายแบบนี้

ภาพสะท้อนของอินเดียในมุมไพรเวท

ทริปนี้ผมตั้งใจนำเสนออีกมุมหนึ่งของอินเดีย ที่ไม่ได้อยู่ในกระแสหลักของนักท่องเที่ยวทั่วไป เหมือนกับที่ผมเคยเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับ ดาร์จีลิ่ง หรือเมืองที่มีความเงียบสงบและเต็มไปด้วยธรรมชาติ และ เจนไน เมืองชายฝั่งที่ผสมผสานความเก่าแก่กับความทันสมัยอย่างลงตัว

การได้มาใช้ชีวิตกับชาวไทพ่าเก ทำให้ผมตระหนักว่าประเทศอินเดียมีเสน่ห์ในหลายมิติ และการเดินทางที่ดีไม่ใช่แค่การเก็บภาพสถานที่สวยๆ แต่คือการมีส่วนร่วมในชีวิตประจำวันของผู้คนที่นั่น

คลิปวิดีโอประกอบการเดินทาง

สำหรับใครที่อยากเห็นภาพบรรยากาศจริงๆ ของทริปนี้ ผมแนะนำให้ดูคลิป แบกเป้อินเดีย 120/129: เข้าครัวทำอาหารเย็นบ้านไทพ่าเก อัสสัม อินเดีย thaiphake dinner ในช่อง YouTube ของผม จะได้เห็นวิธีการทำอาหารและบรรยากาศความอบอุ่นของครอบครัวไทพ่าเกอย่างชัดเจน

สุดท้ายนี้ การเดินทางของ mr.hotsia กับอินเดียยังมีเรื่องราวอีกมากมายที่รอให้ทุกคนได้สัมผัสและเรียนรู้ หากคุณรักการเดินทางที่ไม่ใช่แค่การถ่ายรูปสวยๆ แต่เป็นการเข้าใจวัฒนธรรมและชีวิตจริงของผู้คนแล้ว อินเดียในมุมของผมคือคำตอบที่ไม่ควรพลาด