แบกเป้อินเดีย 126/129: เสียงเพลงจากบ้านคนไทยในอัสสัม อินเดีย Tai Phake song

แบกเป้อินเดีย 126/129: เสียงเพลงจากบ้านคนไทยในอัสสัม อินเดีย Tai Phake song

ครั้งนี้ mr.hotsia ได้เดินทางลึกเข้าไปยังรัฐอัสสัม ประเทศอินเดีย ที่ซึ่งผมได้พบกับชุมชนคนไทยที่น่าสนใจและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว นั่นคือ “บ้านคนไทย” ของชาวไทพาเก (Tai Phake) ชนเผ่าที่สืบเชื้อสายมาจากคนไทยโบราณที่อพยพมาตั้งรกรากในดินแดนอัสสัมมานานหลายร้อยปี เสียงเพลงพื้นเมืองของพวกเขายังคงสะท้อนความเป็นไทยในอินเดียได้อย่างชัดเจนและน่าทึ่ง

ผมเริ่มต้นทริปด้วยการเดินทางจากเมืองที่ขึ้นชื่อในอินเดียอย่างบังคาลอร์ (Bengaluru) ซึ่งถ้าใครสนใจเมืองนี้ mr.hotsia เคยเล่าไว้ใน แบกเป้บังคาลอร์ (Bengaluru) เมืองเทคโนโลยีที่แอบซ่อนเสน่ห์ของวัฒนธรรมและอาหารท้องถิ่นไว้มากมาย แต่ครั้งนี้เป้าหมายของผมคือการไปพบกับชาวไทพาเกในอัสสัม ซึ่งตั้งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย รอบนี้จึงต้องเตรียมตัวเดินทางด้วยรถยนต์และรถสาธารณะหลากหลายต่อ เพื่อเข้าสู่หมู่บ้านที่ยังคงรักษาวัฒนธรรมไทยไว้ได้อย่างแข็งแรง

บ้านไทพาเก: ชุมชนคนไทยแท้ในอัสสัม

เมื่อผมมาถึงหมู่บ้านไทพาเก กลิ่นอายของวิถีชีวิตแบบไทยโบราณก็สัมผัสได้ทันที แม้ภายนอกจะเป็นภูมิประเทศและสภาพอากาศแบบอัสสัม แต่เสียงดนตรีและภาษาที่ใช้ยังคงมีสำเนียงไทยเดิมๆ ที่ฟังแล้วรู้สึกคุ้นเคย บ้านเรือนส่วนใหญ่ก่อสร้างด้วยไม้และหลังคามุงจากแบบที่ผมเคยเห็นในภาคเหนือของไทย ความเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความอบอุ่นของชุมชนนี้ทำให้ผมอยากอยู่เรียนรู้ชีวิตที่นี่นานกว่านี้

หนึ่งในประสบการณ์ที่ทำให้ผมประทับใจมากคือการได้ฟังเพลงพื้นเมืองของชาวไทพาเก หรือที่เขาเรียกกันว่า “Tai Phake song” เพลงเหล่านี้บอกเล่าเรื่องราวชีวิต วิถีความเชื่อ และความผูกพันกับธรรมชาติผ่านท่วงทำนองและเสียงร้องที่ไพเราะมาก เสียงเพลงที่ดังขึ้นจากหมู่บ้านเหมือนเป็นสะพานเชื่อมระหว่างอดีตและปัจจุบัน สะท้อนถึงความภาคภูมิใจในรากเหง้าของตัวเองอย่างชัดเจน

สัมผัสวิถีชีวิตและวัฒนธรรม

ในขณะที่เดินชมหมู่บ้าน mr.hotsia ได้พูดคุยกับคนท้องถิ่น หลายคนเล่าว่าปัจจุบันยังคงมีการใช้ภาษาไทยในชีวิตประจำวัน มีการจัดงานประเพณีตามแบบไทย เช่น งานบุญประจำปีที่มีการละเล่นพื้นบ้านและการร้องรำทำเพลงแบบดั้งเดิม ที่น่าสนใจคือการทำอาหารที่ผสมผสานระหว่างสูตรไทยกับวัตถุดิบท้องถิ่นของอัสสัม ทำให้รสชาติอาหารมีเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร

บรรยากาศตลาดเล็กๆ ในหมู่บ้านก็เต็มไปด้วยสีสันของผ้าทอมือ เครื่องเงิน และสินค้าท้องถิ่นที่แสดงออกถึงศิลปวัฒนธรรมไทยในอินเดีย ผมยังได้ลิ้มลองอาหารที่ทำจากพืชผักสดจากสวนหลังบ้าน เช่น ข้าวเหนียวกับแกงเผ็ดที่รสชาติเข้มข้นและต่างไปจากภาคเหนือของไทยที่เคยกินมา เป็นความผสมผสานที่ลงตัวอย่างไม่น่าเชื่อ

ความเชื่อมโยงกับภาคอื่นของอินเดีย

การเดินทางมาที่นี่ทำให้ผมนึกถึงเรื่องราวของชาวพุทธในรัฐน้ำชีและสิกขิม ที่เคยเล่าไว้ในบทความ เที่ยวน้ำชี ซึ่งก็เป็นอีกพื้นที่หนึ่งที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรมและศาสนาในอินเดีย อีกทั้งการเรียนรู้วิถีชีวิตของไทพาเกยังช่วยให้ผมเข้าใจว่าประเทศอินเดียไม่ได้มีแต่ความวุ่นวายหรือความแออัดของเมืองใหญ่เท่านั้น แต่ยังมีมุมสงบและวิถีชีวิตพื้นบ้านที่น่าสนใจมากมาย

สำหรับผู้ที่สนใจเรื่องราววัฒนธรรมและอยากเห็นมุมมองใหม่ๆ ของอินเดีย ผมแนะนำให้ลองศึกษาหรือแม้แต่เดินทางไปสัมผัสด้วยตัวเอง ชุมชนไทพาเกในอัสสัมนี้เป็นตัวอย่างที่ดีของความหลากหลายและความงดงามในความแตกต่าง

สรุปและชวนติดตามคลิป

ทริปนี้ของ mr.hotsia ไม่ได้เป็นแค่การเดินทางเพื่อเที่ยวชมสถานที่ แต่เป็นการตามหาความรู้สึกและเสียงเพลงที่ยังคงดังอยู่ในใจของคนไทยในแดนไกล เสียงเพลง Tai Phake ที่ผมได้ฟังเป็นเหมือนบทเพลงจากบ้านเกิดที่ข้ามน้ำข้ามทะเลมาถึงที่นี่ หากใครสนใจอยากเห็นภาพบรรยากาศและเสียงเพลงเต็มๆ สามารถติดตามได้จากคลิป แบกเป้อินเดีย 126/129: เสียงเพลงจากบ้านคนไทยในอัสสัม อินเดีย Tai Phake song ที่ผมถ่ายทอดไว้ละเอียดทุกมุมมอง

สำหรับท่านที่ชื่นชอบการเดินทางและอยากรู้จักอินเดียในมุมที่แตกต่าง ไม่ว่าจะเป็นเมืองใหญ่เช่น บังคาลอร์ หรือเมืองท่ามุมไบที่มีประวัติยาวนานอย่าง มุมไบ ก็ลองตามไปอ่านบทความของ mr.hotsia ที่เว็บ hotsia.com ได้ครับ รับรองว่าทุกเรื่องราวเต็มไปด้วยความจริงใจและกลิ่นอายของการเดินทางที่แท้จริง