อาหารอินเดียในอัสสัม(Assam) อินเดีย

เจาะลึกอาหารอินเดียในอัสสัม โดย mr.hotsia

ครั้งล่าสุดที่ผม mr.hotsia ได้มีโอกาสเดินทางเข้าสู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย ดินแดนที่ชื่อว่าอัสสัม (Assam) นั้นเต็มไปด้วยความหลากหลายทางวัฒนธรรมและวิถีชีวิตที่แตกต่างจากที่อื่นในประเทศอินเดียอย่างชัดเจน หนึ่งในสิ่งที่ผมประทับใจที่สุดคืออาหารพื้นถิ่นที่นี่ ซึ่งบอกเลยว่าไม่ใช่แค่รสชาติที่แปลกใหม่ แต่ยังสะท้อนเรื่องราววิถีชีวิตของผู้คนในพื้นที่นี้ได้อย่างลึกซึ้ง

อาหารในอัสสัมนั้นมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวมาก เพราะเป็นการผสมผสานระหว่างวัตถุดิบท้องถิ่นและเทคนิคการปรุงแบบดั้งเดิม ผมจำได้ว่าตอนเดินตามตลาดสดในเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในอัสสัม กลิ่นหอมของเครื่องเทศที่ไม่จัดจ้านจนเกินไปลอยคลุ้งอยู่เต็มอากาศ มีทั้งข้าวสวยที่หุงด้วยวิธีเฉพาะตัว พริกสด สมุนไพรท้องถิ่น และปลาน้ำจืดที่จับได้จากลำธารใกล้เคียง

สิ่งที่ทำให้ผมตื่นเต้นมากคือ "ปลาอัสสัม" หรือที่คนท้องถิ่นเรียกว่า "Masor Tenga" ซึ่งเป็นเมนูปลาต้มเปรี้ยวที่มีรสชาติสดชื่นและกลมกล่อม ปลาที่ใช้ส่วนใหญ่จะเป็นปลาน้ำจืดชนิดต่าง ๆ เช่น ปลา Rohu หรือปลาตะเพียน ผสมกับน้ำมะขามเปียกหรือมะขามสด ทำให้รสชาติออกเปรี้ยวหวานอย่างลงตัว เมนูนี้ผมได้ลองชิมที่บ้านของชาวบ้านในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง รสชาติที่ได้สัมผัสนั้นแตกต่างจากที่เคยกินในเมืองใหญ่ ๆ อย่างมุมไบหรือบังคาลอร์อย่างชัดเจน

นอกจากปลาแล้ว ข้าวก็เป็นหัวใจสำคัญของอาหารในอัสสัม พวกเขามีข้าวพื้นเมืองที่เรียกว่า "Joha rice" ซึ่งมีกลิ่นหอมเป็นเอกลักษณ์ ผมได้ลองกินข้าว Joha คู่กับไก่ย่างที่หมักด้วยเครื่องเทศท้องถิ่น รสชาติออกกลมกล่อม หอมเครื่องเทศแบบไม่ฉุนจนเกินไป เหมาะสำหรับคนที่ชอบรสชาติที่ไม่จัดจ้านมากนัก ต่างจากข้าวหมกไก่ที่ผมเคยกินตอนอยู่ใน บังคาลอร์ ซึ่งจัดจ้านและเข้มข้นกว่ามาก

ตลาดอาหารในเมืองอัสสัมนั้นคึกคักไม่แพ้เมืองใหญ่ ผมเดินชมตลาดเช้าเห็นแม่ค้าพ่อค้าขายผักสด สมุนไพร และวัตถุดิบพื้นบ้านมากมาย นอกจากผักสดแล้ว ยังมีของดองต่าง ๆ ที่ทำจากผักและผลไม้ท้องถิ่น เช่น ผักกาดดองและมะม่วงดอง ที่ชาวบ้านนำมาปรุงในอาหารหลายจานเพื่อเพิ่มรสเปรี้ยวและความเข้มข้น นอกจากนี้ยังมีเครื่องดื่มพื้นบ้านที่ทำจากข้าว เช่นเหล้าข้าวฟ้างหรือที่คนพื้นที่เรียกกันว่า "Apong" ที่ผมได้ลองชิมในงานเทศกาลท้องถิ่น รสชาติหวาน ๆ และมีกลิ่นหอมของข้าวหมักอย่างเป็นธรรมชาติ

การเดินทางในอัสสัมอาจจะไม่สะดวกสบายเหมือนในเมืองใหญ่อย่าง มุมไบ หรือ เจนไน แต่ความเรียบง่ายและความอบอุ่นของผู้คนทำให้ผมรู้สึกเหมือนอยู่บ้าน ทุกครั้งที่ได้ลองชิมอาหารพื้นถิ่นในร้านเล็ก ๆ ริมทาง ผมได้เห็นความตั้งใจและความภาคภูมิใจในวัฒนธรรมของชาวอัสสัมอย่างชัดเจน

ถ้าจะพูดถึงการเดินทางมาสู่อัสสัม ผมเคยเล่าใน บทความการเดินทางสู่ดาร์จีลิ่ง ว่าการเดินทางในภูมิภาคนี้อาจต้องอาศัยความชำนาญของคนท้องถิ่นและการวางแผนที่ดี เพราะเส้นทางแคบและคดเคี้ยว แต่ความท้าทายเหล่านี้กลับทำให้การได้ชิมอาหารท้องถิ่นในแต่ละมื้อมีความหมายมากขึ้น เพราะมันคือการสัมผัสกับวัฒนธรรมที่แท้จริงของอินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ

สำหรับใครที่สนใจอาหารอินเดียแบบลึกซึ้งและอยากรู้จักรสชาติที่แท้จริงของภูมิภาคนี้ ผมแนะนำให้ลองดูวิดีโอที่ผมได้บันทึกไว้ใน อาหารอินเดียในอัสสัม(Assam) อินเดีย ซึ่งจะได้เห็นบรรยากาศและขั้นตอนการทำอาหารจากแหล่งที่ผมไปสัมผัสจริง ๆ

สุดท้ายนี้ สำหรับคนที่ชอบอาหารอินเดียหลากหลายแบบและอยากเปรียบเทียบกับที่อื่น ๆ ผมเคยเขียนเรื่องราวของอาหารที่ บังคาลอร์ และ มุมไบ ไว้ด้วย ลองตามไปอ่านกันดูได้ครับ จะเห็นภาพความแตกต่างของอาหารอินเดียในแต่ละภูมิภาคอย่างชัดเจน

การเดินทางและกินอาหารในอัสสัมสำหรับผม mr.hotsia ไม่ใช่แค่เรื่องของรสชาติ แต่มันคือการเรียนรู้วัฒนธรรมและความเป็นอยู่ของผู้คนในภูมิภาคนี้อย่างแท้จริง ใครที่มีโอกาสได้มาเยือนที่นี่ อย่าพลาดโอกาสชิมอาหารพื้นเมืองและสัมผัสวิถีชีวิตที่แตกต่าง เพราะมันจะทำให้คุณรักอินเดียในมุมมองใหม่อย่างแน่นอนครับ