ภาษาเขียนของชาวไทยในอินเดีย ชาวไทพ่าเก ชุมชนไทหมู่บ้านนำผาเก่ (Namphake) อัสสัม(Assam) อินเดีย

สัมผัสภาษาเขียนและวัฒนธรรมชาวไทพ่าเก ที่หมู่บ้านนำผาเก่ อัสสัม อินเดีย

ถ้าพูดถึงอินเดีย หลายคนก็คงนึกถึงเมืองใหญ่ ๆ อย่างมุมไบ บังคาลอร์ หรือเจนไน แต่สำหรับผม mr.hotsia การเดินทางครั้งนี้พาไปลึกลงไปในชุมชนเล็ก ๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ในรัฐอัสสัม ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย ซึ่งเป็นบ้านของชาวไทพ่าเก หรือที่รู้จักกันในชื่อชาวไทในอินเดีย โดยเฉพาะหมู่บ้านนำผาเก่ (Namphake) ที่นี่คือจุดหมายที่ผมตั้งใจไปสัมผัสวิถีชีวิตและภาษาเขียนอันเป็นเอกลักษณ์ของชุมชนไทในอินเดีย

หมู่บ้านนำผาเก่ ตั้งอยู่ในรัฐอัสสัมซึ่งเป็นรัฐที่คนส่วนใหญ่พูดภาษาอัสสัมและบังคลา แต่ที่นี่ชาวไทพ่าเกยังคงรักษาภาษาเขียนและภาษาพูดของตัวเองไว้ได้อย่างเหนียวแน่น แม้จะอยู่ห่างไกลจากถิ่นกำเนิดหลักในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ภาษาที่พวกเขาใช้เขียนยังคงมีรูปแบบที่สัมพันธ์กับภาษาไทยโบราณ ผมได้เห็นสคริปต์ที่ใช้เขียนในเอกสารและป้ายต่าง ๆ ในหมู่บ้าน ซึ่งยังคงความงดงามและมีเสน่ห์แบบไทยแท้ ๆ

การเดินทางมาที่นี่ไม่ง่ายนัก เพราะไม่มีสนามบินตรง ๆ ที่หมู่บ้าน ต้องนั่งรถจากเมืองใหญ่ในรัฐอัสสัม เข้าไปตามถนนที่คดเคี้ยวผ่านภูเขาและป่าที่หนาแน่น แต่เมื่อมาถึง ผมรู้สึกเหมือนได้หลุดเข้าไปในโลกที่ต่างออกไป ทั้งวิถีชีวิตที่เรียบง่าย ความอบอุ่นของคนในชุมชน และกลิ่นอายความเป็นไทยในดินแดนที่ห่างไกล

ชีวิตประจำวันของชาวไทพ่าเกและภาษาเขียนในหมู่บ้าน

ชาวไทพ่าเกในหมู่บ้านนำผาเก่ามีวิถีชีวิตที่ผสมผสานระหว่างวัฒนธรรมไทยกับภาษาท้องถิ่นอัสสัมอย่างลงตัว พวกเขายังคงใช้ภาษาไทพ่าเกทั้งในชีวิตประจำวันและในพิธีกรรมต่าง ๆ ผมได้มีโอกาสนั่งพูดคุยกับผู้อาวุโสในชุมชน ที่เล่าให้ฟังถึงความสำคัญของภาษาเขียนไทพ่าเกที่ถูกส่งต่อกันมารุ่นต่อรุ่น แม้ในยุคปัจจุบันที่ภาษาอัสสัมและฮินดีเข้ามามีบทบาทมากขึ้น

สิ่งที่น่าสนใจคือ ตัวอักษรที่ใช้เขียนภาษาไทพ่าเกยังคงมีลักษณะคล้ายคลึงกับอักษรไทยโบราณ โดยชาวบ้านจะใช้ในงานเขียนบันทึกประวัติศาสตร์ วรรณกรรมท้องถิ่น รวมถึงบทสวดมนต์และพิธีกรรมทางศาสนา ผมได้เห็นหนังสือเก่า ๆ ที่บันทึกเรื่องราวของชุมชนและประเพณีต่าง ๆ ซึ่งเป็นสมบัติทางวัฒนธรรมที่ล้ำค่าอย่างมากสำหรับพวกเขา

ตลาดและอาหารท้องถิ่นที่นำผาเก่

การมาเยือนหมู่บ้านนำผาเก่าของผม mr.hotsia ไม่ได้มีแค่เรื่องภาษาและวัฒนธรรมเท่านั้น แต่ยังได้สัมผัสกับอาหารพื้นบ้านที่หลากหลายและเต็มไปด้วยรสชาติที่แตกต่างจากที่เคยกินในเมืองใหญ่ของอินเดีย เช่น บังคาลอร์ หรือมุมไบ

ตลาดในหมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งนี้เต็มไปด้วยของสด ผักผลไม้ที่ปลูกในท้องถิ่น รวมถึงอาหารที่ชาวไทพ่าเกปรุงขึ้นเอง เช่น ข้าวเหนียวจี่ หมูย่างสมุนไพร และปลาน้ำจืดที่จับได้จากแม่น้ำใกล้เคียง ผมได้ลองชิมอาหารเหล่านี้พร้อมกับชาวบ้านในงานเลี้ยงประจำปีของหมู่บ้าน ที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและดนตรีพื้นบ้าน

ถ้าใครเคยติดตามผมในทริปอินเดียครั้งก่อน ๆ อย่างเช่นที่ บังคาลอร์ หรือ มุมไบ จะรู้ว่ารสชาติของอาหารที่นี่แตกต่างอย่างชัดเจน หมู่บ้านนำผาเก่ามีความเรียบง่าย แต่เต็มไปด้วยความอบอุ่นและรสชาติที่แท้จริงของวัฒนธรรมไทในอินเดีย

การเดินทางสู่หมู่บ้านนำผาเก่

สำหรับการเดินทางมายังหมู่บ้านนำผาเก่ ผมแนะนำให้เริ่มต้นจากเมืองใหญ่ในรัฐอัสสัม เช่น กวาฮาติ ซึ่งเป็นเมืองหลักที่มีสนามบินและสถานีรถไฟเชื่อมต่อกับเมืองอื่น ๆ จากนั้นจึงเดินทางต่อด้วยรถยนต์หรือรถบัสท้องถิ่นเข้าสู่หมู่บ้าน ผมเอง mr.hotsia ต้องบอกว่าเส้นทางภูเขาและถนนบางช่วงค่อนข้างท้าทาย แต่ถ้าได้มาถึงแล้วจะรู้ว่าความเหนื่อยล้าหายไปทันทีเมื่อได้สัมผัสกับวัฒนธรรมที่ไม่เหมือนใครแห่งนี้

ในเส้นทางเดียวกันนี้ ผมเคยเดินทางไป ดาร์จีลิ่ง ซึ่งอยู่ไม่ไกลกันมาก เป็นอีกหนึ่งจุดหมายที่น่าสนใจสำหรับคนรักธรรมชาติและวัฒนธรรมในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย

บทสรุปจาก mr.hotsia กับชุมชนชาวไทในอินเดีย

การได้มาสัมผัสชุมชนชาวไทพ่าเกที่หมู่บ้านนำผาเก่าครั้งนี้ เป็นประสบการณ์ที่ล้ำค่าและแปลกใหม่สำหรับผม mr.hotsia ผมได้เห็นว่าภาษาเขียนและวัฒนธรรมของชาวไทยังคงอยู่และได้รับการอนุรักษ์อย่างดีแม้จะอยู่ไกลจากบ้านเกิด ผมเชื่อว่าการเดินทางเชิงวัฒนธรรมแบบนี้ช่วยเปิดมุมมองใหม่ ๆ และทำให้เรารู้สึกใกล้ชิดกับความหลากหลายของมนุษย์บนโลกใบนี้

ถ้าใครสนใจอยากลองสัมผัสความเป็นไทยที่ไม่เหมือนใครในอินเดีย ผมแนะนำให้ลองศึกษาข้อมูลและวางแผนเดินทางมายังหมู่บ้านนำผาเก่าที่นี่ รับรองว่าจะได้พบกับมุมมองใหม่ ๆ ทั้งภาษา วัฒนธรรม และอาหารที่ไม่เหมือนใครแน่นอน

สำหรับใครที่สนใจติดตามเรื่องราวการเดินทางอื่น ๆ ของผม mr.hotsia สามารถเข้าไปดูที่บทความเกี่ยวกับ เที่ยวน้ำชี หรือจะแบกเป้เที่ยวเมืองใหญ่อย่าง เจนไน ก็มีเรื่องราวน่าสนใจไม่น้อยครับ