เผ่ากินคน

เผ่ากินคน หุบเขาแบเรียม อินโดนีเซีย: การเดินทางสู่โลกยุคหินที่ยังมีชีวิต

เมื่อพูดถึงเรื่องราวของ เผ่ากินคน หลายคนคงนึกถึงตำนานหรือภาพยนตร์ผจญภัยที่เต็มไปด้วยความลึกลับและโหดร้าย แต่สำหรับผม mr.hotsia การได้มีโอกาสเดินทางไปยัง หุบเขา Baliem หรือที่บางครั้งเรียกว่า Grand Valley ใน Western New Guinea ประเทศอินโดนีเซีย เป็นประสบการณ์ที่เปิดโลกทัศน์และท้าทายความคิดที่ฝังลึกในใจเกี่ยวกับชนเผ่าพื้นเมืองยุคหินที่ยังคงดำรงวิถีชีวิตดั้งเดิมแม้ในศตวรรษที่ 21 นี้

หุบเขาแห่งนี้มีความยาวประมาณ 80 กิโลเมตร กว้าง 20 กิโลเมตร และตั้งอยู่สูงจากระดับน้ำทะเลราว 1,600-1,700 เมตร ซึ่งทำให้ที่นี่มีภูมิอากาศเย็นสบาย แตกต่างจากป่าร้อนชื้นของเกาะนิวกินีโดยรอบ ประชากรในหุบเขามากกว่า 200,000 คน ส่วนใหญ่ยังคงใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายตามวิถีชนเผ่าพื้นเมืองที่สืบทอดกันมาเป็นพันปี

ความรู้สึกแรกเมื่อสัมผัสหุบเขาแบเรียม

เมื่อผม mr.hotsia ก้าวลงจากเครื่องบินที่ Jayapura เมืองหลักของปาปัวนิวกินีฝั่งอินโดนีเซีย การเดินทางต่อไปยังหุบเขา Baliem นั้นต้องใช้เวลาและความอดทน ทั้งการนั่งเครื่องบินเล็กและเดินเท้าผ่านเส้นทางธรรมชาติที่ยังคงอุดมสมบูรณ์มาก ความรู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปในอีกยุคสมัยหนึ่งเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและเกรงกลัวในคราวเดียวกัน

ในขณะที่ผมเดินทางลึกเข้าไปใน หุบเขาแบเรียม ได้เห็นหมู่บ้านที่ตั้งอยู่กระจัดกระจายตามแนวเนินเขา ชาวบ้านส่วนใหญ่ยังแต่งกายด้วยเครื่องแต่งกายแบบดั้งเดิม ใช้ผ้าขนสัตว์และเครื่องประดับที่ทำจากวัสดุธรรมชาติรอบตัว ผมได้พูดคุยกับชาวบ้านที่ยังรักษาวัฒนธรรมดั้งเดิมไว้อย่างเหนียวแน่น

ตำนานและความจริงของมนุษย์กินคนในหุบเขาแบเรียม

เรื่องราวของมนุษย์กินคนซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในตำนานทั่วโลก กลายเป็นข้อเท็จจริงที่น่าสนใจในหุบเขานี้ เพราะที่นี่เคยเป็นที่ตั้งของชนเผ่ายุคหินที่มีการปฏิบัติพิธีกรรมกินเนื้อมนุษย์ในอดีต แม้ว่าปัจจุบันพฤติกรรมนี้จะลดน้อยลงหรือแทบไม่พบแล้ว แต่ตำนานและประวัติศาสตร์ยังคงเล่าขานถึงเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นอย่างชัดเจน

ผม mr.hotsia ได้ฟังจากผู้เฒ่าที่เล่าถึงเหตุการณ์ในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 เมื่อคณะสอนศาสนาคริสต์เดินทางเข้ามาเผยแพร่ศาสนาในพื้นที่นี้ แต่กลับถูกชนเผ่าพื้นเมืองต่อต้านอย่างรุนแรงจนเกิดการสู้รบและมีผู้เสียชีวิตทั้งสองฝ่าย หลังจากที่ชนเผ่าชนะการสู้รบ พวกเขาได้จัดพิธีเฉลิมฉลองด้วยการปรุง “ซุปเนื้อมนุษย์” ซึ่งเป็นอาหารสำคัญในงานนั้น โดยใช้ซากศพของฝ่ายที่เสียชีวิตมาต้มรวมกับผักและแป้งจากมันและเผือก เป็นภาพที่ทำให้ผมตระหนักว่าความเชื่อและวิถีชีวิตของคนในหุบเขานี้ลึกซึ้งและซับซ้อนกว่าที่คิดไว้มาก

วิถีชีวิตและวัฒนธรรมในหุบเขาแบเรียม

แม้เรื่องของมนุษย์กินคนจะเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ แต่ชีวิตประจำวันของชาวเผ่าที่นี่กลับเต็มไปด้วยความเรียบง่ายและความสัมพันธ์กับธรรมชาติอย่างลึกซึ้ง พวกเขาปลูกมันสำปะหลัง เผือก และผักท้องถิ่น ใช้หอกและหน้าไม้ในการล่าสัตว์ และมีพิธีกรรมเฉลิมฉลองตามฤดูกาลที่ยังคงความเป็นเอกลักษณ์

ในระหว่างการเดินทาง ผม mr.hotsia ได้มีโอกาสนั่งกินข้าวกับชาวบ้านในหมู่บ้านเล็ก ๆ ได้ลองลิ้มชิมรสอาหารท้องถิ่นที่เรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยรสชาติของธรรมชาติ นอกจากนี้ยังได้สัมผัสกับความอบอุ่นและน้ำใจของคนในชุมชนที่ยอมเปิดใจให้คนต่างถิ่นได้เรียนรู้วิถีชีวิตอย่างแท้จริง

การเดินทางสู่หุบเขาแบเรียมครั้งต่อไป

สำหรับใครที่สนใจเรื่องราวของชนเผ่ายุคหินและวัฒนธรรมที่ยังคงมีชีวิตอยู่ในโลกยุคปัจจุบัน ผมขอแนะนำให้ติดตามการเดินทางของผม mr.hotsia ในช่วงต้นเดือนกันยายน 2561 ที่จะกลับไปสำรวจและบันทึกประสบการณ์เพิ่มเติมจากหุบเขานี้ ซึ่งผมได้จัดทำเป็นวิดีโอและสารคดีไว้ในช่องยูทูป www.youtube.com/mrhotsiaAEC รวมถึงรายการส่องโลก ช่อง 13 แฟมิลี่ ที่จะเผยแพร่เรื่องราวและภาพชีวิตจริงของชาวเผ่าที่นี่อย่างครบถ้วน

สุดท้ายนี้ การเดินทางไปยัง หุบเขาแบเรียม ไม่ใช่แค่การผจญภัยเพื่อค้นหาความแปลกใหม่ แต่ยังเป็นการเปิดใจและเข้าใจความหลากหลายของมนุษย์ที่ดำรงอยู่ในโลกใบนี้ด้วยความเคารพและซาบซึ้งในธรรมชาติและวัฒนธรรมดั้งเดิมที่ยังคงอยู่ไม่เสื่อมคลาย