เดินเล่นที่ปากเซ

เดินเล่นที่ปากเซ เมืองเล็กที่เต็มไปด้วยสีสันและวิถีชีวิต

สวัสดีครับ ผม mr.hotsia วันนี้จะพาเพื่อนๆ มาเดินเล่นที่ ปากเซ เมืองหลวงของแขวงจำปาสัก ประเทศลาว เมืองที่หลายคนอาจรู้จักจากน้ำตกหลี่ผีและน้ำตกคอนพะเพ็งที่มีชื่อเสียงโด่งดัง แต่สำหรับผมแล้ว การเดินเล่นในตัวเมืองปากเซต่างหากที่ทำให้รู้จักชีวิตและวัฒนธรรมของที่นี่อย่างแท้จริง

ปากเซตั้งอยู่บริเวณที่แม่น้ำเซไหลลงไปรวมกับแม่น้ำโขง แม่น้ำโขงที่ไหลมาจากจังหวัดอุบลราชธานีของไทย ก่อนจะผ่านปากเซไปทางใต้จนถึงหลี่ผีและเข้าสู่ประเทศกัมพูชา เมืองนี้จึงเป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างวัฒนธรรมและผู้คนจากหลายชาติทั้งลาว เวียดนาม และไทย

บรรยากาศและวิถีชีวิตที่ปากเซ

ตลอดเวลาที่ผม mr.hotsia อยู่ที่ปากเซ ทั้งเดินเล่นในตลาด พูดคุยกับชาวบ้าน และนั่งจิบกาแฟดำเข้มข้นที่ตลาดดาวเรือง ทำให้ผมเห็นภาพชีวิตจริงของผู้คนที่นี่ ชาวปากเซมีความหลากหลายทางเชื้อชาติ โดยเฉพาะชาวเวียดนามที่มีกลุ่มใหญ่และพูดภาษาเวียดนามเป็นหลักในบางย่าน เช่น โพนบก ซึ่งถ้าเดินไปแถวนั้นจะรู้สึกเหมือนได้ไปเยือนประเทศเวียดนามเลยครับ

ส่วนตัวเมืองปากเซนั้น แม้จะไม่ได้เก่าแก่มากนัก เพราะเป็นเมืองใหม่ที่ฝรั่งเศสสร้างไว้ในยุคอาณานิคม สิ่งปลูกสร้างยังคงมีสถาปัตยกรรมแบบฝรั่งเศสให้เห็นอยู่ ทำให้เมืองนี้ดูมีเสน่ห์ผสมผสานระหว่างวัฒนธรรมตะวันตกและตะวันออกไปพร้อมกัน

แนะนำเส้นทางเดินเล่นในปากเซ

สำหรับใครที่ตั้งใจมาเที่ยวปากเซ ผม mr.hotsia แนะนำให้เผื่อเวลาเดินเล่นให้มากหน่อยครับ เริ่มจากเดินเลียบแม่น้ำเซที่ไหลมารวมกับแม่น้ำโขง จากนั้นเดินเลียบแม่น้ำโขงไปทางใต้ไปยังสะพานข้ามแม่น้ำโขงที่เชื่อมกับอำเภอโขงเจียมของไทย หรือถ้าอยากรู้จักวิถีชีวิตชาวปากเซให้ลึกซึ้งขึ้น ผมแนะนำให้เลี้ยวซ้ายไปยังย่านโพนบก ที่นั่นจะได้สัมผัสกับชุมชนชาวเวียดนามท้องถิ่น อาหารการกินและภาษาจะเปลี่ยนไปอีกแบบ เป็นประสบการณ์ที่หาไม่ได้จากทัวร์ทั่วไปแน่นอน

ตลาดดาวเรือง ตลาดใหญ่และกาแฟดำที่เข้มข้นที่สุด

ถ้าอยากสัมผัสบรรยากาศตลาดเช้าที่ใหญ่ที่สุดในเมือง ต้องไม่พลาด ตลาดดาวเรือง ที่นี่นอกจากจะมีของสดของแห้งมากมายแล้ว ยังมีร้านกาแฟที่ผม mr.hotsia ยืนยันว่าเป็นกาแฟดำที่เข้มข้นที่สุดที่เคยลองในลาว กาแฟที่นี่กลิ่นหอมและรสชาติเข้มข้นจนต้องขอเติมอีกถ้วยสองถ้วยเลยล่ะครับ

เรื่องที่พักและการเดินทาง

ปากเซมีที่พักหลายระดับให้เลือกตามงบประมาณ เริ่มต้นที่ห้องพัดลมราคาประมาณ 200 บาทต่อคืน ส่วนห้องแอร์จะเริ่มต้นที่ 350 บาท หากเป็นโรงแรมริมถนนใหญ่ราคาก็จะอยู่ที่ 450 บาทขึ้นไป ส่วนโรงแรมดีๆ ก็มีตั้งแต่ 700 บาทขึ้นไปครับ สะดวกสบายและเหมาะกับนักท่องเที่ยวทุกประเภท

การเดินทางมาปากเซจากอุบลราชธานีนั้นสะดวกมาก สามารถนั่งรถโดยสารจากบขส.อุบล ใช้เวลาประมาณ 3 ชั่วโมง ผ่านด่านช่องเม็กหรือด่านวังเต่าในฝั่งลาว ส่วนใครที่ชอบทางอากาศ ปากเซเองก็มีสนามบินรองรับเที่ยวบินภายในประเทศด้วยเช่นกัน นอกจากนี้เรื่องอินเทอร์เน็ตที่นี่ไม่ต้องกังวล เพราะสัญญาณมือถือ 3G แทบจะครอบคลุมเกือบทุกพื้นที่แล้วครับ

อาหารการกินริมถนนและวิถีชุมชน

ที่ปากเซ อาหารริมทางเป็นอีกหนึ่งเสน่ห์ที่ผม mr.hotsia ชอบมาก ราคาจานละประมาณ 10,000 กีบ หรือประมาณ 40 บาทไทยตามร้านทั่วไปที่ไม่ได้อยู่ติดถนนสายหลัก แต่ถ้าเป็นร้านริมถนนใหญ่ราคาก็จะขึ้นไปประมาณ 20,000 กีบ ซึ่งก็ยังถือว่าไม่แพงเมื่อเทียบกับคุณภาพและรสชาติ โดยเฉพาะเมนูอย่างข้าวผัดกระเพราที่หากินง่ายและรสชาติดีมากหลายร้านในเมืองนี้

นอกจากนี้ ผมยังได้มีโอกาสนั่งคุยกับชาวบ้านหลายคนที่ร้านกาแฟหรือที่บ้านของเขาเอง ความเป็นมิตรและความเรียบง่ายของคนปากเซทำให้การเดินทางและเที่ยวชมเมืองนี้มีความอบอุ่นและน่าประทับใจมากขึ้น ถ้าอยากเที่ยวที่นี่แบบลึกซึ้ง แนะนำให้ลองเดินเล่นและใช้เวลาคุยกับคนท้องถิ่นครับ จะได้รู้จักเมืองนี้มากขึ้นตามที่ผม mr.hotsia ได้สัมผัสมา

เชื่อมต่อกับการเที่ยวจำปาสักและปากซอง

ถ้าคุณมาเที่ยวปากเซแล้วอยากขยับไปชมสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจอื่นๆ ในแขวงจำปาสัก ผมแนะนำให้ลองไปเที่ยว ปราสาทวัดพู มรดกโลกชื่อดังที่อยู่ในเมืองจำปาสักซึ่งไม่ไกลจากปากเซ หรือถ้าชอบบรรยากาศบนที่สูงและกาแฟดีๆ ต้องไม่พลาด ปากซอง เมืองหลวงด้านกาแฟของลาว ที่ใช้เวลาเดินทางจากปากเซประมาณ 50 กิโลเมตรเท่านั้น ซึ่งผมเคยเขียนแนะนำเส้นทางเดินทางและวิธีเที่ยวแบบง่ายๆ ไว้ให้แล้วในบทความอื่น

สรุปความประทับใจจากการเดินเล่นปากเซ

สำหรับผม mr.hotsia ปากเซไม่ใช่แค่ทางผ่านหรือเมืองเล็กๆ ที่คนส่วนใหญ่มักจะรีบผ่านไป แต่เป็นเมืองที่เต็มไปด้วยเรื่องราว วิถีชีวิต และความเป็นมิตรของผู้คนที่ผสมผสานกันอย่างลงตัว การเดินเล่นในซอกหลืบต่างๆ ของเมือง ทำให้ผมได้ซึมซับบรรยากาศจริงๆ และพบว่าที่นี่น่าสนใจมากกว่าที่คิด ถ้าคุณได้มาเที่ยวปากเซจริงๆ ลองใช้เวลาค่อยๆ เดิน แวะคุยกับชาวบ้าน และลิ้มลองอาหารริมทาง รับรองว่าคุณจะหลงรักเมืองเล็กๆ แห่งนี้เหมือนผมอย่างแน่นอนครับ