เอาะหลามหลวงพระบาง(Luang prabang food)

เอาะหลามหลวงพระบาง: รสชาติและวิถีชีวิตที่ซ่อนอยู่ในซอยอาหารราคาถูก

การมาเยือนหลวงพระบางสำหรับผม mr.hotsia ไม่ได้มีแค่การเดินชมเมืองมรดกโลกหรือวัดวาอารามสวยๆ เท่านั้น แต่การได้สัมผัสอาหารท้องถิ่นแบบลึกซึ้ง คือสิ่งที่ทำให้ทริปนี้มีความหมายและน่าจดจำยิ่งขึ้น หลวงพระบางเป็นเมืองเล็กที่มีความงดงามในตัวเอง และผมก็ได้ค้นพบว่า “เอาะหลาม” หรือที่เรียกกันว่า Luang Prabang food นั้นไม่ได้มีแค่ความอร่อย แต่แทรกซึมไปด้วยวิถีชีวิตของคนเมืองหลวงพระบางอย่างแท้จริง

สำหรับคนที่เดินทางมาหลวงพระบางแบบแบกเป้หรือชอบเที่ยวแบบประหยัด ผมอยากแนะนำให้รู้จักกับ ซอยอาหารถูกและถนนคนเดินหลวงพระบาง หรือที่ผมชอบเรียกว่า “ซอยแบคแพค” เพราะเป็นจุดที่นักท่องเที่ยวแบกเป้มักจะมารวมตัวกันเพื่อสัมผัสอาหารสไตล์พื้นบ้านในราคาย่อมเยา ที่นี่คุณจะได้พบกับหลากหลายเมนูที่ตักขายใส่ถุง ราคาแค่ประมาณ 30 บาทเท่านั้น มีโต๊ะให้นั่งสบายๆ สำหรับใครที่อยากนั่งกินก็ได้ หรือจะซื้อกลับบ้านแบบคนเมืองก็ไม่มีใครว่า

เอาะหลามในซอยนี้มีทั้งไก่ย่าง หมูย่าง ส้มตำรสแซ่บ และที่ขาดไม่ได้เลยก็คือเบียร์ลาว ซึ่งที่นี่คนลาวเขาเขียนว่า “เขยลาว” แต่ไม่อ่านว่าเขยลาวนะครับ เพราะภาษาเขียนลาวมีความต่างจากบ้านเราเล็กน้อย ผมเองก็เคยสงสัยจนต้องไปหาหนังสือเรียนภาษาลาวมาอ่านเพื่อความกระจ่าง เรื่องเล็กๆ แบบนี้แหละที่ทำให้ทริปของผมมีสีสันและได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ ทุกครั้งที่เดินทาง

บรรยากาศในซอยอาหารถูกนั้นคึกคักและเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยของนักท่องเที่ยวและคนท้องถิ่น แม้จะเป็นพื้นที่เล็กๆ แต่รสชาติอาหารและความเป็นกันเองของผู้ขายทำให้รู้สึกเหมือนได้กินข้าวที่บ้านเพื่อน ผมเองในหลายมื้อก็ฝากท้องไว้ที่นี่ ไม่ว่าจะเป็นมื้อเย็นหลังจากล่องเรือเหนื่อยๆ หรือมื้อกลางวันที่ต้องการอาหารเร็วๆ อร่อยๆ

ถ้าจะพูดถึงอาหารเช้าของหลวงพระบาง ผมต้องขอแนะนำ ข้าวจี่ แท่งขนมปังยาวๆ ที่วางขายริมทาง ซึ่งเป็นอาหารง่ายๆ ที่คนท้องถิ่นชอบกินกัน ข้าวจี่กินได้ทั้งแบบไม่ต้องปรุงหรือจะใส่เครื่องเพิ่มเติมก็อร่อยไม่แพ้กัน ผมเองเคยเจอข้าวจี่ที่ขึ้นราบ้าง แต่ก็เป็นเสน่ห์หนึ่งของการเดินทางที่ต้องเจอของสดใหม่ในแต่ละวัน

ตลาดเช้าและวิถีชีวิตในหลวงพระบาง

ถ้าอยากเห็นวิถีชีวิตของคนหลวงพระบางอย่างแท้จริง ตลาดเช้า ตลาดเช้าหลวงพระบาง คือสถานที่ที่ผม mr.hotsia แนะนำมากที่สุด ตลาดนี้เริ่มตั้งแต่ตีห้าครึ่ง ซึ่งเกือบจะสว่างแล้ว คนขายเตรียมของสดกันเสร็จเรียบร้อย ตลาดนี้เน้นขายของสด เช่น กบ เขียด ปลาเป็นๆ รวมถึงผักสดๆ ที่ปลูกในท้องถิ่น ผมชอบที่ตลาดนี้เพราะมันยังคงความเป็นตลาดสดแบบดั้งเดิม ไม่มีห้างสรรพสินค้ามากลืนกินความงดงามของวิถีชีวิตคนท้องถิ่นเหมือนที่อื่นๆ

ตลาดเช้าหลวงพระบางไม่คึกคักเท่าตลาดในเมืองใหญ่เช่นเวียงจันทน์ แต่ก็มีเสน่ห์ที่เป็นเอกลักษณ์ของเมืองมรดกโลกแห่งนี้ ผมเคยนั่งดูผู้คนซื้อของ เตรียมอาหารเช้าให้ครอบครัว และแลกเปลี่ยนเรื่องราวกันอย่างเป็นมิตร มันทำให้ผมนึกถึงความเรียบง่ายแต่ลึกซึ้งของชีวิตที่นี่

การเดินทางและความสะดวกสบายในหลวงพระบาง

สำหรับนักเดินทางอย่างผม การมาถึงหลวงพระบางไม่ยากเพราะมีทางเลือกหลากหลาย ทั้งเครื่องบิน รถยนต์ และเรือ แต่ถ้าใครเดินทางโดยรถโดยสารสาธารณะ ต้องรู้ว่าสถานีขนส่งที่สำคัญมีสองแห่ง คือ สถานีขนส่งสายเหนือและสถานีขนส่งสายใต้ ซึ่งแต่ละแห่งจะเดินทางไปยังเมืองต่างๆ ในลาวได้สะดวก เช่น สายใต้สำหรับลงไปเวียงจันทน์หรือโพนสวรรค์ และสายเหนือสำหรับขึ้นไปเมืองไชย หรือพงสาลี

ผมเองในทริปล่าสุดได้ใช้บริการสถานีขนส่งสายใต้เพื่อเดินทางไปยังจุดหมายที่ต้องการ ซึ่งจะมีรถออกหลายเที่ยวและราคาย่อมเยา การเดินทางโดยรถโดยสารนั้นอาจจะไม่ตรงเวลามากนักขึ้นอยู่กับจำนวนผู้โดยสารและปริมาณสัมภาระ แต่ก็ถือเป็นประสบการณ์และโอกาสที่ดีในการสัมผัสชีวิตและผู้คนในลาวอย่างแท้จริง

หลวงพระบางในมุมมองของ mr.hotsia

ผม mr.hotsia ไม่ใช่แค่คนชอบเดินทาง แต่ยังเป็นคนชอบกินและเรียนรู้วัฒนธรรมผ่านอาหาร หลวงพระบางจึงเป็นเมืองที่ผมประทับใจมาก เพราะนอกจากจะได้ชมความสวยงามของเมืองและวัดวาอารามแล้ว อาหารท้องถิ่นอย่างเอาะหลามก็ทำให้ผมเข้าใจชีวิตความเป็นอยู่ของคนที่นี่ได้ดีขึ้น การได้ลองลิ้มรสอาหารในซอยแบคแพคที่ ซอยอาหารถูก หรือเดินดูตลาดเช้าเพื่อสัมผัสวิถีชุมชน ล้วนเป็นประสบการณ์ที่เติมเต็มการเดินทางของผมอย่างสมบูรณ์

ถ้าใครมีโอกาสมาเยือนหลวงพระบาง อย่าลืมแวะชิมเอาะหลามในซอยอาหารราคาถูก เพราะนั่นคือรสชาติของเมืองหลวงที่แท้จริง ไม่ใช่แค่รสชาติของอาหาร แต่เป็นรสชาติของชีวิตและวัฒนธรรมที่สืบทอดกันมาช้านาน และถ้าสนใจอยากอ่านเรื่องราวการเดินทางในพื้นที่ใกล้เคียง เช่น เดินทางไปเมืองงอย หรือสัมผัสวิถีชาวบ้านใน ตักบาตรท่าทราย วัดจอมเขามณีรัตน์ ก็สามารถติดตามได้จากบทความของผมที่นี่ครับ