แบกเป้ลาวใต้ เขมร 4 : ไก่ย่าง ตำลาวอุบล

แบกเป้ลาวใต้ เขมร 4 : ไก่ย่าง ตำลาวอุบล กับ mr.hotsia

ถ้าพูดถึงการเดินทางในลาวใต้และเขมร ลองนึกภาพกลิ่นหอมของไก่ย่างที่กำลังโดนย่างไฟร้อน ๆ กลางตลาดริมถนน เสียงจี่กรุบกรอบของถ่านที่ลุกโชนกับรสชาติของตำลาวรสจัดจ้านที่ทำให้ปากชาแต่ก็หยุดไม่ได้ นี่แหละคือเสน่ห์ที่ผม mr.hotsia ได้สัมผัสมาในการเดินทางครั้งนี้

ผมเริ่มต้นที่ตลาดพื้นเมืองในลาวใต้ ซึ่งถือว่าเป็นจุดหมายสำหรับนักเดินทางสายกินอย่างแท้จริง ตลาดนี้ไม่ได้ระบุจังหวัดชัดเจน แต่เต็มไปด้วยวิถีชีวิตชาวบ้านที่เรียบง่ายและอบอุ่น บรรยากาศของตลาดคึกคักด้วยเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะของผู้คน ผมเห็นแผงขายไก่ย่างที่ย่างกันสด ๆ ไก่หอมกรุ่นคลุกเคล้ากับเครื่องเทศพื้นบ้าน รสชาติเข้มข้นจนต้องสั่งเพิ่มอีกหนึ่งไม้

สิ่งที่ทำให้ไก่ย่างที่นี่ไม่เหมือนที่ไหนคือการใช้สมุนไพรและเครื่องเทศแบบลาวใต้แท้ ๆ เช่น ใบมะกรูด ตะไคร้ และพริกแห้ง ซึ่งผสมผสานกันจนได้กลิ่นหอมที่ชวนให้น้ำลายสอ ผมจำได้ว่าตอนนั้นนั่งกินพร้อมกับจิ้มตำลาวที่ใส่ปลาร้าสดและพริกสด ๆ บางทีความแซ่บของตำลาวก็ทำให้ผมต้องจิบน้ำข้าวเหนียวไปด้วย เพื่อคลายความเผ็ดร้อนในปาก

ตำลาวที่ผมกินนั้นแตกต่างจากตำไทยทั่วไปคือความสดและความเปรี้ยวที่ชัดเจนยิ่งกว่า เครื่องเคียงที่มาคู่กันอย่างข้าวเหนียวร้อน ๆ ห่อด้วยใบตอง ยิ่งเพิ่มความรู้สึกถึงความเป็นลาวอย่างแท้จริง ข้าวเหนียวที่นี่นุ่มและหอมกลิ่นข้าวใหม่ ทำให้มื้ออาหารในตลาดนี้เป็นอะไรที่ผมไม่มีวันลืม

นอกจากเรื่องอาหารแล้ว การเดินชมตลาดริมถนนยังเปิดโอกาสให้ผมได้เห็นวิถีชีวิตของชาวบ้านอย่างใกล้ชิด มีแม่ค้าขายผักสด ผลไม้ และของพื้นบ้านอื่น ๆ ที่ทำให้ผมนึกถึงบรรยากาศคล้ายกับตลาดขมุกกลางป่าลึกริมแม่น้ำโขงที่ผมเคยไปมา ตลาดขมุกกลางป่าลึกริมแม่น้ำโขง ที่นั่นก็ให้ความรู้สึกแบบเดียวกันคือเป็นตลาดที่แท้จริงของชาวลาว ไม่ใช่แค่สถานที่ท่องเที่ยว

ช่วงเวลาที่ดีที่สุดคือเวลาตะวันตกดินที่แสงทองสาดส่องผ่านต้นไม้ และกลิ่นหอมของไก่ย่างผสมผสานกับกลิ่นเครื่องเทศในอากาศ ผมนั่งกินไปพร้อมกับคนท้องถิ่นที่นั่งล้อมวงกันอย่างอบอุ่น เสียงพูดคุยกันเป็นภาษาลาวแบบบ้าน ๆ ทำให้ผมรู้สึกเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนนี้

ถ้าใครสนใจอยากสัมผัสประสบการณ์แบบนี้อย่างเต็มอิ่ม ผมแนะนำให้ลองดูวิดีโอเรื่อง แบกเป้ลาวใต้ เขมร 4 : ไก่ย่าง ตำลาวอุบล ซึ่งจะเห็นภาพบรรยากาศจริง ๆ และวิธีการทำอาหารที่ผมได้เจอ รวมถึงความสนุกของการกินและเดินเล่นในตลาดนี้

เมื่อพูดถึงตำลาวแล้ว ผมขอแนะนำให้ลองเปรียบเทียบกับตำลาวที่ผมเคยกินในประเทศไทยด้วยนะครับ เช่นที่เกาะเสม็ดซึ่งมีร้านดังที่ผมเคยถ่ายไว้ใน ไก่ย่าง ตำลาว ข้าวเหนียว เกาะเสม็ด และ สุดยอดตำลาวหาบเร่ เสม็ด ที่นั่นแม้จะอยู่ในไทย แต่รสชาติและบรรยากาศก็พาให้คิดถึงความเป็นลาวใต้ได้ดีทีเดียว

ผม mr.hotsia ยังจำได้ดีว่าการเดินทางในลาวใต้ครั้งนี้ไม่ใช่แค่เรื่องของอาหาร แต่เป็นการได้เข้าใจวิถีชีวิต ความเรียบง่ายและความอบอุ่นของผู้คนที่นี่อย่างแท้จริง เหมือนกับที่ผมเคยสัมผัสมาในการล่องเรือแม่น้ำโขงที่ เมืองหงสา หรือการนั่งล้อมวงกินข้าวกะชาวบ้านที่ บ้านท่าส่วง ที่ซึ่งอาหารและความสัมพันธ์ของคนในชุมชนกลายเป็นสิ่งที่ผมประทับใจไม่รู้ลืม

สุดท้ายนี้ ถ้าใครมีโอกาสลองออกเดินทางแบกเป้ตามผม mr.hotsia ไปยังลาวใต้และเขมร อย่าลืมให้เวลากับการชิมอาหารริมทาง บางทีความอร่อยที่แท้จริงไม่ได้อยู่ในร้านหรู แต่ซ่อนอยู่ในกลิ่นควันไฟและเสียงหัวเราะในตลาดเล็ก ๆ ที่ผู้คนใช้ชีวิตกันอย่างสงบสุข