เที่ยวอำเภอพร้าว

เที่ยวอำเภอพร้าว: เมืองสงบท่ามกลางหุบเขาเชียงใหม่

ผม mr.hotsia เพิ่งมีโอกาสขับรถขึ้นเหนือไปแวะพักที่อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่ หลังจากที่เคยผ่านตาแค่แผนที่และภาพเล็กๆ บนอินเทอร์เน็ต น้อยคนนักที่จะพูดถึงพร้าวหรือรู้จักเมืองนี้อย่างลึกซึ้ง เพราะที่ตั้งของพร้าวนั้นซ่อนตัวอยู่ในหุบเขากลางแนวเทือกเขาเชียงดาว การเดินทางมาแต่ละทางต้องข้ามผ่านภูเขาสูงชันไม่ว่าจะมาจากเชียงดาวหรือเวียงป่าเป้า ทำให้พร้าวดูเหมือนเป็นเมืองที่ถูกลืม แต่ผมอยากบอกว่า การได้เข้ามาสัมผัสวิถีชีวิตและบรรยากาศจริงของพร้าวนั้น แฝงไปด้วยความสงบและอบอุ่นแบบหาที่ไหนไม่ได้ง่ายๆ

เมื่อมาถึงพร้าวในช่วงเย็น ผมเดินทอดน่องผ่านตลาดโต้รุ่งของเมือง ตลาดนี้ไม่ใหญ่โตเหมือนตลาดในตัวเมืองเชียงใหม่ แต่กลับมีเสน่ห์ของความเป็นชุมชนเล็กๆ ที่ร้านค้าส่วนใหญ่ยังคงเป็นบ้านไม้เก่าแก่ ที่นี่ผมได้ลองสั่งโรตีอนามัยจากแม่ค้าคนหนึ่งที่ยืนทอดอยู่หน้าร้าน โรตีที่นี่แป้งบางกรอบพอเหมาะ กินกับน้ำชาหรือกาแฟร้อนๆ ในอากาศเย็นๆ ของเมืองพร้าวถือว่าเข้ากันดีมากๆ

ในตลาดโต้รุ่งมีร้านหมูกะทะเล็กๆ เพียงหนึ่งร้านที่เปิดบริการ ผมไม่รอช้าที่จะเข้าไปนั่งกินหมูกะทะกับเพื่อนร่วมทาง ร้านนี้บรรยากาศบ้านๆ แต่รสชาติหมูกะทะถือว่าใช้ได้เลยครับ เสิร์ฟพร้อมน้ำจิ้มรสเด็ดที่ไม่เหมือนใคร ผมคิดว่านี่คือเสน่ห์อย่างหนึ่งของพร้าวที่ยังคงรักษาความดั้งเดิมไว้ได้อย่างเหนียวแน่น

ที่พักแบบบ้านไม้และความเรียบง่ายที่ 83 บังกะโล

สำหรับที่พัก mr.hotsia ขอแนะนำโรงแรมชื่อ 83 บังกะโล ที่นี่มีห้องพักเป็นบ้านไม้หลังเล็กๆ ราคาคืนละประมาณ 300 บาท พร้อมอินเทอร์เน็ตไวไฟที่ค่อนข้างเร็วในช่วงกลางคืน ถึงแม้ช่วงสายๆ จะมีหลุดบ้าง แต่ก็ถือว่าเพียงพอสำหรับนักเดินทางที่ต้องการความสงบและบรรยากาศแบบบ้านๆ โรงแรมอื่นๆ ในพร้าวจะมีราคาแพงขึ้นและไม่แน่ใจว่ามี Wi-Fi หรือไม่ ดังนั้นผมจึงเลือก 83 บังกะโลเป็นที่พักหลักในทริปนี้

ที่พักในพร้าวส่วนใหญ่ยังคงใช้บ้านไม้และโครงสร้างแบบดั้งเดิม นี่คือสิ่งที่หาได้ยากในยุคปัจจุบัน เพราะแม้แต่ที่ปายซึ่งเคยเป็นเมืองเล็กๆ เหมือนกัน ยังเปลี่ยนไปมากแล้ว พร้าวจึงเหมือนดินแดนที่เวลาหยุดเดิน ช่วยให้เราได้พักผ่อนจริงๆ

เดินชมเมืองพร้าวและวิถีชีวิตชาวบ้าน

เช้าวันรุ่งขึ้นผมเดินเล่นรอบๆ ตัวอำเภอพร้าว พบว่าชีวิตที่นี่เรียบง่ายมาก บ้านเรือนส่วนใหญ่เป็นบ้านไม้สองชั้น มีทั้งร้านค้าเล็กๆ ที่ขายของกินของใช้ประจำวัน ผมได้พูดคุยกับชาวบ้านบางส่วน ซึ่งเล่าว่าพร้าวเป็นเมืองที่ยังรักษาวิถีชีวิตแบบเดิมๆ ไว้ได้ดี ต่างจากหลายอำเภอที่เริ่มมีนักท่องเที่ยวแห่กันไปเยอะมาก

สิ่งหนึ่งที่ผมชอบมากคือความสงบและความรู้สึกปลอดภัยของเมืองนี้ เดินไปทางไหนก็เจอแต่รอยยิ้มและคำทักทายแบบกันเอง แม้จะไม่มีแหล่งท่องเที่ยวใหญ่โตหรือกิจกรรมตื่นเต้นอะไร แต่พร้าวก็เหมือนบ้านหลังเล็กๆ ที่พร้อมต้อนรับทุกคนด้วยหัวใจจริงใจ

ถ้าหากคุณอยากออกนอกเส้นทางท่องเที่ยวหลัก ลองแวะไปอำเภอพร้าวดูบ้างครับ เพราะการมาเยือนที่นี่จะได้สัมผัสเชียงใหม่ในอีกแง่มุมที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง และยังช่วยสนับสนุนชุมชนท้องถิ่นอีกด้วย

เชื่อมต่อกับเชียงใหม่และสถานที่ใกล้เคียง

ถ้าคุณมีเวลา อย่าลืมแวะชมสถานที่อื่นๆ รอบๆ จังหวัดเชียงใหม่ที่ผมเคยเขียนถึงไว้ เช่น ซากทะเลสาบดอยเต่า ที่พอจะเชื่อมโยงกับภูมิประเทศทางธรรมชาติในภาคเหนือ หรือถ้าชอบวัดวาอารามที่เงียบสงบและมีประวัติศาสตร์ลึกซึ้ง ลองแวะไป วัดแสนทองอมก๋อย ซึ่งมีพระเจ้าแสนทองที่ชาวบ้านนับถืออย่างลึกซึ้ง

นอกจากนี้ถ้าอยากลองของกินพื้นเมืองเชียงใหม่แท้ๆ ผมแนะนำให้แวะตลาดเมืองใหม่เชียงใหม่ ซึ่งมีร้านอาหารเด็ดๆ อย่างร้านเป็ดย่างเฮีย ส. ที่ผมเคยไปกินแล้วติดใจมาก หรือจะลองดู ร้านย่างเกาหลีบุฟเฟ่ต์เชียงใหม่ เพื่อเปลี่ยนบรรยากาศก็ได้เช่นกัน

บทส่งท้ายจาก mr.hotsia

หลังจากได้ใช้เวลาหนึ่งคืนที่พร้าว ผมรู้สึกได้เลยว่าเมืองนี้เหมาะกับคนที่อยากหลีกหนีความวุ่นวายของเมืองใหญ่ อยากสัมผัสบรรยากาศแบบบ้านๆ และธรรมชาติที่ยังคงความบริสุทธิ์อย่างแท้จริง พร้าวไม่ใช่เมืองที่มีสถานที่ท่องเที่ยวตระการตาหรือกิจกรรมมากมาย แต่มันคือเมืองที่คุณจะได้พบกับความสงบ ความเรียบง่าย และมิตรไมตรีของผู้คนอย่างแท้จริง

ถ้าคุณเป็นคนชอบเดินทางแบบลึกซึ้ง ไม่แค่ผ่านๆ และอยากเห็นเชียงใหม่ในอีกมุมหนึ่ง ขอเชิญให้ลองแวะมาเยือนพร้าวครับ รับรองว่าคุณจะประทับใจไม่แพ้ผม mr.hotsia แน่นอน