กินข้าวกับแม่ภาค 13 แจวเรือไปวัดหลวงพ่อโสธร

กินข้าวกับแม่ภาค 13 แจวเรือไปวัดหลวงพ่อโสธร

ถ้าพูดถึงประสบการณ์เดินทางที่ทำให้ผมรู้สึกเหมือนได้ย้อนเวลากลับไปสู่ความอบอุ่นของครอบครัวและวิถีชีวิตริมแม่น้ำ ผมคิดถึง “กินข้าวกับแม่ภาค 13” ที่ครั้งนี้พาเราแจวเรือไปยังวัดหลวงพ่อโสธร สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่ไกลจากชุมชนริมน้ำที่เต็มไปด้วยเรื่องราวและกลิ่นอายของวิถีชีวิตบ้านเรือนคนท้องถิ่น

การเดินทางครั้งนี้ เริ่มต้นด้วยการนั่งเรือแจวออกจากท่าเรือเล็ก ๆ ที่ผมเคยเห็นในทริป ทัวร์เที่ยวหมีเทอ จังหวัดเตี่ยนยาง ที่มีเรือแจวพายรับส่งนักท่องเที่ยวไปยังจุดต่าง ๆ ริมแม่น้ำโขง แม้ว่าครั้งนี้จะไม่ใช่ที่เตี่ยนยาง แต่บรรยากาศของแม่น้ำที่นี่ก็ให้ความรู้สึกเหมือนกัน คือความสงบและสัมผัสได้ถึงวิถีชีวิตชาวบ้านริมน้ำอย่างแท้จริง

ผมขึ้นเรือพร้อมแม่และคนในครอบครัว ช่วงเช้าที่ลมเย็นกำลังพัดพาให้เรารู้สึกสดชื่น เรือแจวเริ่มเคลื่อนตัวผ่านบ้านไม้เก่า ๆ ที่ตั้งเรียงรายริมฝั่งน้ำ บางหลังมีคนกำลังทำกับข้าว บางหลังเด็ก ๆ กำลังเล่นน้ำอย่างสนุกสนาน กลิ่นอาหารลอยมาตามลม เป็นกลิ่นหอมของข้าวต้มปลาและแกงส้มที่ผมจำได้ดีจากตอนเด็ก ๆ

ระหว่างทางเราได้พูดคุยกับพ่อค้าแม่ค้าที่ขายของริมแม่น้ำ บางคนบอกเล่าว่า “วัดหลวงพ่อโสธร” เป็นที่พึ่งทางใจของชาวบ้านในพื้นที่นี้มาเนิ่นนาน และในช่วงเทศกาลสำคัญ ผู้คนจากที่ไกล ๆ ก็จะพายเรือมาสักการะขอพรหลวงพ่อโสธรกันอย่างคับคั่ง

เมื่อเราเทียบท่าที่วัด ผมได้เห็นโบสถ์ไม้เก่าแก่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ริมแม่น้ำ มีผู้คนมากราบไหว้ขอพรด้วยความศรัทธา และเสียงระฆังดังสะท้อนก้องไปทั่วบริเวณวัด บรรยากาศนี้ทำให้ผมนึกถึงการเดินทางครั้งก่อน ๆ ที่ผมเคยไปสัมผัสวิถีชีวิตท้องถิ่นแบบใกล้ชิด เช่นเดียวกับที่เคยเขียนไว้ในบทความ ทัวร์เที่ยวหมีเทอ จังหวัดเตี่ยนยาง ที่ผมได้สำรวจตลาดและชุมชนริมแม่น้ำโขงอย่างละเอียด

หลังจากสักการะหลวงพ่อโสธรเสร็จ เราก็พายเรือกลับมาที่ท่าเรือ เพื่อไปนั่งกินข้าวกับแม่ที่ร้านอาหารริมน้ำที่มีบรรยากาศเรียบง่ายและอบอุ่น เจ้าของร้านเป็นคนท้องถิ่นที่ผมได้คุยด้วยว่า นอกจากจะทำอาหารอร่อยแล้ว ยังให้ความสำคัญกับวัตถุดิบสดใหม่จากท้องถิ่น เช่น ปลาจากแม่น้ำและผักสดที่ปลูกในชุมชน

เมนูที่ผมได้ลองครั้งนี้มีตั้งแต่ปลานึ่งมะนาวที่เปรี้ยวกำลังดี แกงส้มผักรวมรสเข้มข้น จนถึงข้าวเหนียวมูนที่หวานละมุนลิ้น ทุกคำที่กินเหมือนเชื่อมโยงผมกลับไปสู่บ้านเกิดและความทรงจำที่ดีร่วมกับแม่ของผมเอง ผมเชื่อว่าความอบอุ่นจากอาหารและบรรยากาศแบบนี้ คือเสน่ห์ที่นักเดินทางหลายคนตามหา

สำหรับใครที่สนใจอยากตามรอยการเดินทางแจวเรือไปวัดหลวงพ่อโสธรแบบผม แนะนำให้ลองมองหาทัวร์ท้องถิ่นที่จัดเส้นทางนี้ หรือถ้าอยากลองผจญภัยด้วยตัวเอง ท่าเรือบริเวณใกล้เคียงที่ผมเคยไปสัมผัสใน จังหวัดเตี่ยนยาง ก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีในการสำรวจแม่น้ำและวัดโบราณต่าง ๆ เพราะที่นั่นมีเรือให้บริการนักท่องเที่ยวและแผนที่ชุมชนอย่างครบถ้วน

ในตอนท้ายของทริปนี้ ผมอยากบอกว่าการเดินทางที่ได้กินข้าวกับแม่ พร้อมกับพายเรือผ่านสายน้ำใสและวิถีชีวิตคนริมแม่น้ำ เป็นสิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกว่าโลกใบนี้ยังมีความสุขที่เรียบง่ายและลึกซึ้งรอให้เราไปค้นหาอยู่เสมอ

ใครที่อยากติดตามเรื่องราวการเดินทางและประสบการณ์กินข้าวกับแม่ของผม สามารถดูคลิปเต็ม ๆ ได้ที่ กินข้าวกับแม่ภาค 13 แจวเรือไปวัดหลวงพ่อโสธร รับรองว่าจะได้กลิ่นอายและความรู้สึกเหมือนอยู่ในเหตุการณ์จริง ๆ

สำหรับคนที่อยากรู้จักที่พักในเมืองใกล้เคียงที่ราคาไม่แพงและสะดวกสบาย ผมเคยเขียนแนะนำไว้ในบทความ บ้านเสลา เกรสเฮ้าส์กลางนิมมานเหมินทร์ ซึ่งแม้จะอยู่ไกลออกไปหน่อย แต่เป็นตัวเลือกที่ดีถ้าคุณวางแผนเดินทางต่อในเมืองใหญ่และอยากสัมผัสบรรยากาศสบาย ๆ เหมือนอยู่บ้าน