luang phabang food(แหนมเนืองวิชุน)

แหนมเนืองวิชุน: รสชาติที่หลวงพระบางที่ mr.hotsia ไม่อยากให้พลาด

ถ้าพูดถึงเมืองหลวงพระบาง หลายคนคงนึกถึงวัดวาอารามสวย ๆ หรือบรรยากาศริมแม่น้ำคานที่เงียบสงบ แต่สำหรับ mr.hotsia แล้ว สิ่งที่ผมประทับใจไม่แพ้กันคืออาหารพื้นเมืองที่นี่ โดยเฉพาะ “แหนมเนืองวิชุน” ร้านเล็ก ๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ในซอกหลืบของเมืองเก่าแห่งนี้ ที่นี่ไม่ใช่แค่ร้านอาหารธรรมดา แต่คือจุดหมายปลายทางของคนชอบกินแหนมเนืองอย่างผม

ผมได้มีโอกาสไปนั่งกินที่ร้านนี้ตอนบ่ายแก่ ๆ บรรยากาศในร้านอบอุ่นเหมือนบ้านเพื่อน มีคนท้องถิ่นและนักท่องเที่ยวแวะเวียนมาไม่ขาดสาย ตัวแหนมเนืองเองที่นี่ดูเหมือนจะได้รับอิทธิพลจากเวียดนาม เพราะหน้าตาและวิธีการเสิร์ฟคล้ายกันมาก แต่รสชาติผสมผสานความเป็นลาวและไทยอย่างลงตัว หมูที่ใช้ปรุงรสมาแล้วนุ่มหวานกำลังดี ไม่เหมือนกับที่ผมเคยกินที่เวียดนามซึ่งจะออกหวานจัด ส่วนแป้งห่อที่นี่บางและเหนียวนุ่ม ห่อผักสดหลากหลายชนิด ทั้งผักกาดหอม ผักชีฝรั่ง และใบโหระพา ที่ช่วยเพิ่มความหอมสดชื่นเวลาเคี้ยว เห็นแค่ผักก็รู้เลยว่าที่นี่ใส่ใจเรื่องความสดใหม่มาก

สิ่งที่ทำให้แหนมเนืองวิชุนโดดเด่นคือ “น้ำจิ้ม” รสเปรี้ยวหวานกำลังดี ที่ผมว่ามันลงตัวกับตัวหมูและผักสดมาก ๆ ไม่เลี่ยน ไม่จัดเกินไป เป็นรสชาติที่หากินยากในบางพื้นที่ของเมืองไทยหรือเวียดนามเอง ผมลองเปรียบเทียบกับแหนมเนืองที่เคยกินในเวียดนาม ที่นั่นหมูจะถูกทอดก่อนแล้วนำไปต้มปรุงรสออกหวาน ๆ ส่วนของหลวงพระบางจะใช้หมูสดปรุงรสแล้วนำมาย่างให้หอม รสชาติจึงมีความแตกต่างแต่ก็อร่อยคนละแบบ อีกอย่างที่ผมสังเกตคือร้านนี้เน้นแหนมเนืองเป็นหลัก ไม่ได้มีเมนูเยอะแยะเหมือนร้านใหญ่ ๆ ทำให้รู้สึกเหมือนร้านนี้ตั้งใจทำแหนมเนืองให้ดีที่สุดจริง ๆ

นอกจากแหนมเนืองแล้ว ผมยังสั่งปอเปี๊ยะทอดมาลองด้วย ซึ่งรสชาติโดยรวมดี แต่ทอดแข็งไปนิดนึง คาดว่าน่าจะทอดค้างไว้นานไปหน่อย แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นหลัก เพราะผมมาที่นี่เพื่อแหนมเนืองโดยเฉพาะ สำหรับคนที่อยากลองอาหารหลากหลายหรืออยากรู้จักอาหารท้องถิ่นมากขึ้น หลวงพระบางยังมีร้านกาแฟชื่อดังอย่าง “โจมา” ที่ผมแนะนำให้ไปนั่งหลบร้อนหลังจากอิ่มแหนมเนืองด้วยครับ

ทริปกินแหนมเนืองและเดินเล่นในหลวงพระบาง

การเดินทางมาที่หลวงพระบางนั้นไม่ยากเลย และยิ่งถ้าคุณได้มาในช่วงหน้าหนาว อากาศจะเย็นสบายและเหมาะกับการเดินเล่นชมเมืองเก่ามาก mr.hotsia แนะนำให้เตรียมตัวให้พร้อมกับอากาศหนาวและรองเท้าที่เดินสบาย ๆ เพราะการเดินเที่ยวชมตลาดเช้า ตลาดกลางคืน หรือเดินเล่นริมแม่น้ำคานนั้นจะทำให้คุณได้สัมผัสวิถีชีวิตของคนที่นี่อย่างแท้จริง

ถ้าคุณเป็นคนที่ชอบออกไปทัวร์ต่อ ผมแนะนำให้ลองดู ทัวร์เที่ยวหมีเทอ จังหวัดเตี่ยนยาง ที่ผมเคยเล่าไว้ก่อนหน้านี้ การเดินทางไปยังที่นั่นจะช่วยเติมเต็มประสบการณ์ท่องเที่ยวในลุ่มแม่น้ำโขงที่หลากหลายและอาจจะได้ลิ้มรสอาหารที่แปลกใหม่อีกด้วย

สำหรับที่พักในหลวงพระบางนั้น ผมยังไม่ได้เขียนแนะนำเป็นพิเศษ แต่ถ้าใครสนใจอยากได้ข้อมูลที่พักดี ๆ บางทีอาจจะลองดูตัวอย่างที่ผมเคยแนะนำใน บ้านเสลา เกรสเฮ้าส์กลางนิมมานเหมินทร์ ซึ่งเป็นเกรสเฮาส์ที่มีบรรยากาศดีและเหมาะสำหรับผู้ที่ชอบความเรียบง่ายและสะดวกสบายในการเดินทาง

สรุปความอร่อยที่ผมไม่อยากให้พลาด

สำหรับ mr.hotsia แล้ว แหนมเนืองวิชุนในหลวงพระบางคือหนึ่งในอาหารที่ผมรู้สึกประทับใจมากที่สุดในทริปนี้ เพราะนอกจากความอร่อยที่เข้มข้นของหมูและน้ำจิ้มแล้ว ยังได้สัมผัสบรรยากาศท้องถิ่นแท้ ๆ ที่ไม่ใช่แค่สถานที่ท่องเที่ยว แต่คือชีวิตจริงของคนที่นี่

ถ้าใครชอบอาหารรสจัดกำลังดีแบบที่มีความเปรี้ยวหวาน และชอบกินผักสดเยอะ ๆ ผมแนะนำให้แวะมาชิมแหนมเนืองวิชุนดูสักครั้ง แล้วจะรู้ว่ารสชาติของอาหารที่นี่ไม่แพ้ที่ไหนในเอเชียเลยทีเดียว และสำหรับคนที่อยากเปรียบเทียบรสชาติแหนมเนืองของหลวงพระบางกับของเวียดนามหรือของไทย ผมก็มีคลิปวีดีโอ luang phabang food(แหนมเนืองวิชุน) ที่บันทึกบรรยากาศและรสชาติมาให้ชมกันแล้วด้วยครับ

หลังจากอิ่มหนำสำราญกับแหนมเนือง ผมเดินออกมาหาร้านกาแฟเย็น ๆ อย่างที่บอกไว้แล้ว คือร้านโจมา ที่เป็นที่นิยมในหมู่นักท่องเที่ยวและคนท้องถิ่น มันเหมาะมากสำหรับคลายร้อนและพักผ่อนก่อนจะออกไปเดินเล่นในเมืองอีกครั้ง ผมว่าทริปนี้เป็นอีกหนึ่งประสบการณ์ที่ผมจะเก็บไว้ในใจและอยากให้ทุกคนได้ลองสัมผัสด้วยตัวเอง