แบกเป้เที่ยวสิกขิม อินเดีย

แบกเป้เที่ยวสิกขิม อินเดีย กับ mr.hotsia

ถ้าพูดถึงอินเดีย หลายคนอาจนึกถึงเมืองใหญ่ ๆ อย่างเดลลี มุมไบ หรือวาราณสี แต่สำหรับ mr.hotsia แล้ว สิกขิม (Sikkim) คือหนึ่งในจุดหมายที่ทำให้ผมรู้สึกเหมือนได้ค้นพบ “อีกมุมหนึ่งของอินเดีย” ที่เต็มไปด้วยมนต์เสน่ห์ของธรรมชาติและวัฒนธรรมที่แปลกตาอย่างแท้จริง รัฐเล็ก ๆ ทางตอนเหนือที่ติดกับเนปาล ทิเบต และภูฏานแห่งนี้ เคยเป็นรัฐเอกราชมาก่อน และปัจจุบันกลายเป็นรัฐหนึ่งในสหภาพอินเดียที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวอย่างน่าหลงใหล

เส้นทางและการเดินทางสู่สิกขิม

การมาสิกขิมไม่ง่ายนักสำหรับนักเดินทางที่ชอบแบกเป้แบบผม เพราะต้องเตรียมเอกสาร Inner Line Permit (ILP) ก่อนเข้ารัฐนี้ ซึ่งสามารถทำได้ง่าย ๆ ที่ดาร์จีลิง (Darjeeling) ที่สำนักงานตำรวจสำหรับนักท่องเที่ยว หรือเรียกว่า Foreigners Registration Office หลังจากได้ใบ ILP แล้ว ผมเดินทางด้วยรถจิ๊ปจากเมืองกังต็อก (Gangtok) ซึ่งเป็นเมืองหลวงของสิกขิมตะวันออก ไปยังเมืองอื่น ๆ เช่น น้ำชี (Namchi) ที่ผมตั้งใจไปสัมผัสวิถีชีวิตและบรรยากาศของชาวเนปาลีที่นั่น

เส้นทางจากดาร์จีลิงมายังกังต็อกนั้นสวยงามและท้าทายมาก ถนนเล็ก ๆ ที่คดเคี้ยวไปตามหุบเขาและภูเขาหิมาลัยที่ปกคลุมด้วยหมอกหนา ผมใช้เวลาพักที่ กังต็อก สองคืน เพื่อปรับตัวกับสภาพอากาศและเตรียมตัวเที่ยวเมืองอื่น ๆ ในสิกขิมต่อไป

เมืองน้ำชี: ชุมชนเนปาลีและวิถีชีวิตที่เรียบง่าย

น้ำชี (Namchi) เมืองหลักของสิกขิมใต้ คือจุดหมายถัดไปของผม ที่นี่ตั้งอยู่บนที่สูงราว 1,675 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล อากาศเย็นสบายตลอดปี และมีประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวเนปาลีและฮินดู ผมเลือกพักที่นี่แบบไม่จองล่วงหน้าเลย เพราะอยากลองสัมผัสบรรยากาศจริง ๆ ของเมืองเล็ก ๆ ที่กำลังเติบโตด้านการท่องเที่ยวแต่ยังคงความเป็นท้องถิ่นอย่างเหนียวแน่น

ส่วนหนึ่งของประสบการณ์ที่ mr.hotsia ประทับใจมากคือการได้พักกับชาวบ้านแท้ ๆ ในบ้านที่ทำครัวดินแบบโบราณ ได้เห็นการทำอาหารเนปาลด้วยมือ การล้อมวงกินข้าวและดื่มชานมวัวสด ๆ ในตอนเช้า บรรยากาศอบอุ่นและเป็นกันเองที่หาไม่ได้ง่าย ๆ ในเมืองใหญ่ นอกจากนี้ยังได้ลองทำโมโม (MoMo) อาหารพื้นเมืองที่คล้ายเกี๊ยวญี่ปุ่นแต่รสชาติเฉพาะตัว รวมถึงเรียนรู้การรีดนมวัวและการทำเหล้าพื้นเมืองอย่างเหล้าอุตุมบ้า (เหล้าข้าวฟ่าง)

เมืองน้ำชียังมีสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญหลายแห่ง เช่น เซ็นทรัลปาร์คที่เป็นจุดศูนย์กลางของเมือง และรูปปั้นพระพุทธรูปยักษ์ซึ่งเป็นจุดแสวงบุญที่สำคัญ ผมได้เดินเล่นชมตลาดท้องถิ่นที่เต็มไปด้วยสีสันของผ้าทอมือ เครื่องประดับ และอาหารท้องถิ่นที่สดใหม่ รวมถึงได้ฟังเพลงเนปาลีจากนักร้องริมถนนที่สร้างบรรยากาศอบอุ่นและเป็นกันเองให้กับนักท่องเที่ยวอย่างผม (ดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ เมืองน้ำชี สิกขิมใต้ อินเดีย)

เปริ่ง (Pelling) เมืองในหุบเขาตะวันตกและวิวเทือกเขาหิมาลัย

จากน้ำชี ผมเดินทางไปยังเปริ่ง เมืองเล็ก ๆ ในสิกขิมตะวันตกที่ตั้งอยู่สูงถึง 2,150 เมตร เปริ่งถือเป็นจุดชมวิวเทือกเขาหิมาลัยและยอดเขาคันเชนจังกาได้ใกล้ชิดที่สุด ที่นี่ธรรมชาติยังคงบริสุทธิ์และสวยงามมาก ในช่วงฤดูหนาวจะมีหิมะปกคลุมทำให้บรรยากาศเหมือนอยู่ในเทพนิยาย

การเดินทางในสิกขิมส่วนใหญ่ใช้รถจี๊ปประจำทางที่แชร์กันระหว่างเมืองต่าง ๆ ซึ่ง mr.hotsia พบว่าการเดินทางแบบนี้ช่วยให้ได้รู้จักเพื่อนร่วมทางและชาวบ้านในพื้นที่มากขึ้น เปริ่งเป็นเมืองที่เหมาะกับนักเดินทางสายลุยที่ชอบสัมผัสธรรมชาติและวัฒนธรรมในรูปแบบที่ไม่ไกลจากความเป็นจริงมากนัก (อ่านเพิ่มเติมได้ที่ เมืองเปริ่ง (Pelling) สิกขิมตะวันตก อินเดีย)

วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ที่หลอมรวมในสิกขิม

สิกขิมมีประวัติศาสตร์ที่น่าสนใจมาก เป็นรัฐเอกราชที่เคยมีราชวงศ์นัมเยลปกครอง ก่อนจะเข้าร่วมสหภาพอินเดียเมื่อ 30 กว่าปีก่อน ประชากรส่วนใหญ่ในอดีตเป็นชาวเลปชาซึ่งมีเชื้อสายทิเบต แต่ปัจจุบันชาวเนปาลีเป็นกลุ่มใหญ่ที่สุดถึง 75% ของประชากรทั้งหมด

ผมได้เรียนรู้ว่าที่นี่มีความหลากหลายทางศาสนา ทั้งฮินดู พุทธ คริสต์ และอิสลาม แต่ศาสนาหลักที่เห็นได้ชัดคือฮินดูและพุทธที่ผสมผสานกันอย่างกลมกลืน วิถีชีวิตของคนที่นี่ยังคงรักษาประเพณีและความเชื่อเก่าแก่ไว้อย่างดี เห็นได้จากวัดวาอารามและพิธีกรรมต่าง ๆ ที่ผมมีโอกาสได้สัมผัสด้วยตัวเอง

อาหารพื้นเมืองและตลาดท้องถิ่น

สำหรับ mr.hotsia อาหารถือเป็นหัวใจสำคัญของการเดินทาง และสิกขิมก็ไม่ทำให้ผิดหวัง ที่นี่อาหารส่วนใหญ่มีรสชาติกลมกล่อมและใช้วัตถุดิบสดใหม่จากภูเขา ผมได้ลองชิมข้าวผัดเปริงที่ทำสด ๆ ริมถนน ฟังเพลงเนปาลีจากนักร้องข้างทาง สัมผัสบรรยากาศตลาดที่เต็มไปด้วยของสด ผัก ผลไม้ และเครื่องเทศพื้นถิ่นที่หาทานที่ไหนไม่ได้ง่าย ๆ (อยากรู้เรื่องอาหารลึก ๆ เข้าไปดูได้ที่ อาหารการกินเมืองน้ำชี สิกขิมใต้ อินเดีย)

ที่พักและการเตรียมตัวสำหรับการท่องเที่ยวสิกขิม

mr.hotsia เลือกเดินทางแบบไม่จองที่พักล่วงหน้า และพบว่าที่พักในสิกขิมราคาค่อนข้างถูกกว่าหลายเมืองใหญ่ของอินเดีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งช่วงหน้าฝนราคาจะลดลงอย่างมาก แต่ถ้าเป็นฤดูหนาวที่ตรงกับฤดูหนาวของไทย ราคาที่พักจะสูงขึ้นอย่างชัดเจน ดังนั้นถ้าใครมีแผนไปเที่ยวช่วงหนาว ควรจองล่วงหน้าไว้ก่อน

ผมพักที่โรงแรม Hotel View Point ที่กังต็อก ซึ่งเป็นฐานที่ดีในการออกไปเที่ยวเมืองรอบข้าง นอกจากนี้ยังมีโฮมสเตย์มากมายที่เปิดโอกาสให้คุณได้สัมผัสวิถีชีวิตชาวบ้านอย่างแท้จริง เช่นที่น้ำชี ที่ผมได้ประสบการณ์ดี ๆ จากการพักกับชาวบ้านจริง ๆ (อ่านรีวิวเต็ม ๆ ได้ที่ โฮมสเตย์พักกับชาวบ้าน เมืองน้ำชี สิกขิมใต้ อินเดีย)

สรุปความประทับใจจาก mr.hotsia

สิกขิมเป็นรัฐเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยเรื่องราวและประสบการณ์ที่ไม่เหมือนใคร ทั้งธรรมชาติปราศจากมลพิษ วิวเทือกเขาหิมาลัยที่น่าทึ่ง วัฒนธรรมชาวเนปาลีและทิเบตที่ผสมผสานอย่างกลมกลืน รวมถึงความอบอุ่นและน้ำใจของชาวบ้านที่ผมได้สัมผัสโดยตรง

ถ้าคุณกำลังมองหาที่เที่ยวที่ยังไม่ถูกนักท่องเที่ยวต่างชาติบุกจนล้น และอยากลองเดินทางแบบแบกเป้ สิกขิมคือคำตอบที่ mr.hotsia อยากแนะนำอย่างจริงใจ ไม่ว่าจะเป็นการเดินทาง การพักผ่อน หรือการลองชิมอาหารท้องถิ่น ทุกอย่างล้วนทำให้ผมประทับใจจนอยากกลับมาอีกครั้ง

อย่าลืมติดตามเรื่องราวการเดินทางและข้อมูลการท่องเที่ยวอื่น ๆ ของผมได้ที่เว็บไซต์ hotsia.com พร้อมชมวีดีโอบรรยากาศและเสียงเพลงท้องถิ่นสิกขิมที่ผมเก็บมาฝากไว้ด้วยนะครับ

ดูคลิปเพลงและบรรยากาศสิกขิมจาก mr.hotsia ได้ที่นี่:

• เธอผู้ร้องเพลงเพราะ หมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งในสิกขิม
• ข้าวผัดเปริง เพลงเนปาลี จากนักร้องริมถนน สิกขิม
• สิกขิม อินเดีย โดย mr.hotsia