โฮมสเตย์พักกับชาวบ้าน เมืองน้ำชี สิกขิมใต้ อินเดีย

โฮมสเตย์พักกับชาวบ้าน เมืองน้ำชี สิกขิมใต้ อินเดีย

หลายครั้งที่ผม, mr.hotsia, มักจะมองหาประสบการณ์ท่องเที่ยวที่ไม่ใช่แค่การเป็นนักท่องเที่ยว แต่เป็นการได้ซึมซับวิถีชีวิตแท้จริงของชาวบ้านที่เราไปเยือน และสำหรับครั้งนี้ การเดินทางมายังเมืองน้ำชี (Namchi) ในสิกขิมใต้ของอินเดีย คือคำตอบที่ผมตามหา

หลังจากออกเดินทางจากเมืองแกงตก (Gangtok) เมืองหลวงของรัฐสิกขิม ผมใช้เวลาพักที่น้ำชีทั้งหมด 5 คืน แบ่งเป็นพักที่โรงแรม 2 คืนแรก และคืนสุดท้ายก่อนจะเดินทางต่อไปยังอัสสัม (Assam) ส่วนคืนกลางๆ นั้นคือคืนที่ผมเลือกพักกับครอบครัวชาวบ้านเนปาลีแท้ๆ ซึ่งไม่ได้เป็นโฮมสเตย์ในเชิงธุรกิจทั่วไป แต่ผมไปขอพักกับเขาโดยตรง เพื่อสัมผัสบรรยากาศและวิถีชีวิตที่แท้จริงของคนในพื้นที่

น้ำชีตั้งอยู่บนภูเขาสูงประมาณ 1,675 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล อากาศเย็นสบายตลอดปี วิวทิวทัศน์ที่นี่สวยงามราวกับภาพวาด ผมจำได้ดีว่า บ้านที่ผมพักนั้นเป็นครัวดินดั้งเดิม กลิ่นหอมของอาหารพื้นบ้านเนปาลที่กำลังปรุงลอยมาแตะจมูก พวกเขาทำอาหารด้วยมือและกินข้าวด้วยมือพร้อมกันอย่างเป็นกันเอง ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมไม่เคยได้สัมผัสจากที่อื่นมาก่อน

เช้าวันรุ่งขึ้น ผมได้นั่งล้อมวงกับครอบครัวเพื่อดื่มชาพื้นเมืองที่ทำจากนมวัวสดๆ ภรรยาของเจ้าของบ้านจะไปรีดนมวัวมาทำชาต้มใหม่ๆ ความอบอุ่นของชาและบรรยากาศแห่งความผูกพันของคนในครอบครัวทำให้ผมรู้สึกเหมือนเป็นคนในบ้านนี้ไปแล้ว เวลาอาหารเช้าจะเริ่มประมาณ 09.00 น. และมื้อกลางวันจะกินกันตอนบ่ายสามโมง ส่วนมื้อเย็นจะกินกันประมาณ 2-3 ทุ่ม นี่คือเวลาที่คนในชุมชนนี้ใช้ชีวิตกันจริงๆ ไม่ได้เร่งรีบเหมือนในเมืองใหญ่

ผมประทับใจมากกับน้ำใจของเจ้าของบ้าน พวกเขาอนุญาตให้ผมใส่ชุดพื้นเมืองของพวกเขา และพาไปเที่ยวในที่ต่างๆ รอบเมืองน้ำชี ทั้งยังสอนให้ผมทำโมโม (MoMo) อาหารขึ้นชื่อของชาวเนปาลที่คล้ายเกี๊ยวซ่า แต่มีรสชาติและวิธีทำที่แตกต่างกันอย่างน่าสนใจ

นอกจากนี้ ผมยังได้เห็นการรีดนมวัวจริงๆ และได้ชมกระบวนการต้มเหล้าพื้นเมืองที่เรียกว่า “อุตุมบ้า” ซึ่งทำจากข้าวฟ่าง เหล้าชนิดนี้มีความสำคัญในพิธีกรรมและวิถีชีวิตของชาวเนปาลในสิกขิม ผมยังโชคดีได้มีโอกาสเข้าร่วมชมพิธีกรรมการเลี้ยงผีแบบชาวเนปาลที่หาได้ยากและแทบจะไม่มีใครได้เห็นบ่อยๆ แม้แต่คนอินเดียเองก็ไม่ใช่ว่าจะได้เห็นภาพแบบนี้ง่ายๆ

เมืองน้ำชีเป็นเมืองที่เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วในด้านการท่องเที่ยวและศูนย์กลางการแสวงบุญของสิกขิมใต้ ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจาก เมืองกังต็อก เมืองหลวงของรัฐ โดยมีระยะทางประมาณ 78 กิโลเมตร และเชื่อมต่อกับเมืองอื่นๆ ด้วยรถจี๊ปประจำทางที่เป็นเอกลักษณ์ของสิกขิม การเดินทางจากน้ำชีไปยังสิริกูรี (Siliguri) ในรัฐเวสต์เบงกอล ก็สะดวกสบายและเป็นทางเลือกที่ดีสำหรับต่อเครื่องบินหรือเดินทางต่อไปยังที่อื่นในอินเดีย

ถ้าคุณเป็นคนที่รักการเรียนรู้วัฒนธรรมและอยากสัมผัสวิถีชีวิตของชาวบ้านอย่างแท้จริง ผมแนะนำให้ลองออกจากโรงแรมมาใช้ชีวิตกับชาวบ้านเช่นเดียวกับผมที่น้ำชี เพราะมันให้ประสบการณ์ที่ลึกซึ้งและจริงใจมากกว่าการพักที่โรงแรมเพียงอย่างเดียว

ที่นี่ไม่มีความเร่งรีบ มีเพียงความเรียบง่ายของคนในชุมชนที่ยังรักษาวิถีชีวิตดั้งเดิมไว้ได้อย่างเหนียวแน่น การได้พูดคุยกับพวกเขาในภาษาท้องถิ่นเนปาลี ได้เรียนรู้การทำอาหารพื้นบ้าน และได้เห็นกิจวัตรประจำวันอย่างใกล้ชิด ทำให้ผมรู้สึกว่าได้เดินทางมาเยือน “บ้าน” อีกหลังหนึ่งจริงๆ

ถ้าอยากรู้จักเมืองน้ำชีในมุมที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ลองชมคลิปวิดีโอที่ผมบันทึกไว้ด้วยตนเองในระหว่างทริปนี้ จะเห็นภาพวิถีชีวิตและบรรยากาศจริงๆ ที่หาได้ยากมากในยุคนี้ คลิปสิกขิม อินเดีย ที่ผมอยากให้เพื่อนๆ ได้เปิดใจชมกัน

สำหรับใครที่สนใจท่องเที่ยวในสิกขิม ผมเคยเขียนบทความแนะนำการเดินทางที่ละเอียดไว้แล้ว ที่นี่ การเดินทางสู่เมืองกังต็อก สิกขิม อินเดีย ซึ่งจะช่วยให้วางแผนทริปได้ง่ายขึ้นมาก รวมถึง แนะนำโรงแรมในเมืองน้ำชี สำหรับคนที่ยังอยากพักแบบสะดวกสบายก่อนหรือหลังจากลองใช้ชีวิตกับชาวบ้าน

สุดท้ายนี้ การได้พักกับชาวบ้านในน้ำชีเป็นหนึ่งในประสบการณ์ที่ผม mr.hotsia ถือว่า “เที่ยวสะใจ” เพราะมันได้เปิดโลกใหม่ทางวัฒนธรรมและความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนที่ลึกซึ้งกว่าการท่องเที่ยวแบบเดิมๆ ใครที่รักการเดินทางและอยากสัมผัสชีวิตจริงๆ ของชาวเนปาลในสิกขิม ห้ามพลาดเมืองน้ำชีเด็ดขาดครับ