แบกเป้อินเดียเหนือ 11/45 : คุยกับพีน้องไทพ่าเก คนไทยในอินเดีย

แบกเป้อินเดียเหนือ 11/45 : คุยกับพีน้องไทพ่าเก คนไทยในอินเดีย

อินเดียเหนือสำหรับผม, mr.hotsia, ไม่เคยเป็นแค่จุดหมายปลายทางธรรมดา แต่มันคือการเดินทางที่เต็มไปด้วยเรื่องราวและผู้คนที่น่าจดจำ ครั้งนี้ผมมีโอกาสได้พูดคุยกับพีน้องไทพ่าเก คนไทยที่ใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางความหลากหลายของอินเดีย ซึ่งประสบการณ์ของเขาช่วยเปิดมุมมองใหม่ๆ ให้กับผมอย่างไม่น่าเชื่อ

อินเดียเหนือเป็นภูมิภาคที่กว้างใหญ่และซับซ้อน ทั้งวัฒนธรรม ภาษา และวิถีชีวิตที่แตกต่างกันไปในแต่ละพื้นที่ ผมเดินทางมาหลายเมืองตั้งแต่บังคาลอร์ที่เต็มไปด้วยความทันสมัยและสนามต้นไม้เขียวชอุ่ม แบกเป้บังคาลอร์ ไปจนถึงมุมไบที่เป็นเมืองท่าคึกคักริมทะเลอาหรับ แบกเป้มุมไบ และเจนไนซึ่งเป็นเมืองหลวงที่เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์และความเจริญ แบกเป้เจนไน อินเดีย แต่เหนือสิ่งอื่นใด การได้พูดคุยกับพีไทพ่าเกทำให้ผมเข้าใจอินเดียในอีกแง่มุมหนึ่งที่ลึกซึ้งกว่าเดิม

พีน้องไทพ่าเกไม่ใช่คนอินเดียโดยกำเนิด แต่เขามาใช้ชีวิตที่นี่ด้วยเหตุผลส่วนตัวและความชื่นชอบในวัฒนธรรมอินเดีย เขาบอกผมว่าการอยู่ในอินเดียเหนือเหมือนการเดินทางผ่านประวัติศาสตร์และความเชื่อที่หลากหลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับชุมชนชาวพุทธในภูมิภาคน้ำชีและสิกขิม ที่ผมเคยไปเยือนในทริปก่อนหน้า เที่ยวน้ำชี ที่นั่นมี Samdruptse Statue หรือที่รู้จักกันในชื่อบุดด้าปาร์ค เป็นพระพุทธรูปขนาดใหญ่สูงถึง 36 เมตร ตั้งอยู่บนเขา Tendong Hill ที่เมื่อฟ้าเปิดจะมองเห็นวิวภูเขาสลับซับซ้อนรอบทิศทางอย่างงดงาม นอกจากนั้นยังมี Ngadok Monastery วัดที่เต็มไปด้วยจิตรกรรมและประวัติศาสตร์ของชาวพุทธในพื้นที่ เป็นสถานที่สงบที่ผมอยากให้คนรักการเดินทางและวัฒนธรรมได้สัมผัสสักครั้ง

แต่กลับกันกับชีวิตในเมืองใหญ่ที่ผมเคยสัมผัสอย่างบังคาลอร์ เมืองที่ขึ้นชื่อว่า “หุบเขาซิลิกอนแห่งอินเดีย” ที่นี่เต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงาตลอดถนน แม้ในช่วงฤดูร้อนร้อนจัดก็ตาม ผมเคยวางแผนจะไปเยี่ยมชมแหล่ง IT ของเมือง แต่ด้วยความที่สถานที่ส่วนใหญ่กระจายตัวอยู่นอกเมืองและต้องรู้จักคนท้องถิ่นช่วยพาไป ผมจึงเลือกที่จะใช้เวลาส่วนใหญ่ในการลิ้มรสอาหารท้องถิ่นแทน โดยเฉพาะข้าวหมกที่เลื่องชื่อของบังคาลอร์ แบกเป้บังคาลอร์ ซึ่งรสชาติของอาหารแต่ละร้านช่างแตกต่างกันอย่างมีเอกลักษณ์

เมื่อพูดถึงอาหารอินเดียเหนือ การได้พูดคุยกับพีไทพ่าเกทำให้ผมรู้ว่าอาหารไม่ใช่แค่เรื่องรสชาติ แต่ยังเป็นเรื่องของวัฒนธรรมและความผูกพันของชุมชนที่เขาอยู่ด้วย พีเล่าว่าแม้อินเดียจะเป็นประเทศใหญ่ แต่ละรัฐมีอาหารและวิถีชีวิตที่ไม่เหมือนกันเลย ผมเองได้สัมผัสกับอาหารเช้าที่หลากหลายจากดิบรูการ์ (dibrugarh) ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดียในทริปก่อนหน้านี้ แบกเป้อินเดียเหนือ 6/45 : อาหารเช้าอินเดีย โรงแรมในดิบรูการ์ ซึ่งแค่เมนูเดียวก็สามารถเล่าเรื่องราวของท้องถิ่นและประวัติศาสตร์ได้มากมายแล้ว

ผมถามพีว่าในฐานะคนไทยที่มาใช้ชีวิตในอินเดีย เขารู้สึกอย่างไรกับความหลากหลายของผู้คนและวัฒนธรรมที่นี่ พีตอบด้วยน้ำเสียงจริงใจว่าการเปิดใจเรียนรู้และเคารพในความแตกต่างเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด ชีวิตในอินเดียเหนือเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน ทั้งการเดินทางที่ไม่ง่ายเหมือนบ้านเรา การเจอผู้คนที่หลากหลายทางภาษาและความเชื่อ แต่ทุกวันที่ผ่านมาทำให้เขาเข้าใจโลกมากขึ้น

นอกจากเรื่องชีวิตและวัฒนธรรมแล้ว พียังชวนผมไปเดินตลาดสดในเมืองเล็กๆ ที่เขาอาศัยอยู่ ตลาดที่นี่ไม่ได้ใหญ่โตเหมือนในเมืองใหญ่ แต่เต็มไปด้วยของสดใหม่และกลิ่นเครื่องเทศที่ชวนให้รู้สึกตื่นเต้น ตลาดเป็นเหมือนหัวใจของชุมชน ที่ทุกคนมาพบปะพูดคุย ทั้งยังเป็นจุดเชื่อมโยงระหว่างวิถีชีวิตดั้งเดิมกับความเปลี่ยนแปลงที่เข้ามาอย่างรวดเร็ว

ผมจำได้ว่าในระหว่างเดินทาง ผมเคยแวะชม การเดินทางสู่ดาร์จีลิ่ง ที่ขึ้นชื่อเรื่องความงดงามของภูเขาและบรรยากาศเย็นสบาย ซึ่งต่างจากบรรยากาศในเมืองใหญ่อย่างบังคาลอร์หรือมุมไบอย่างสิ้นเชิง การเดินทางในอินเดียเหนือจึงเหมือนการเดินทางผ่านหลายโลกที่แตกต่างกันในเวลาเดียวกัน

สัมภาษณ์และเรื่องราวกับพีไทพ่าเกครั้งนี้ ทำให้ผม mr.hotsia รู้สึกว่าอินเดียเหนือไม่ใช่แค่ประเทศที่เดินทางไปแล้วเห็นแค่สถานที่สวยๆ หรือวัฒนธรรมที่โดดเด่นเท่านั้น แต่มันคือการได้เจอผู้คนที่หลงใหลในชีวิตและเต็มไปด้วยความหวัง แม้ในช่วงเวลาที่ท้าทาย การอยู่กับพวกเขาทำให้ผมได้เรียนรู้ว่า การเดินทางที่ดีที่สุดคือการเปิดใจรับฟังและเก็บเกี่ยวเรื่องราวจากคนท้องถิ่นจริงๆ

หากใครสนใจอยากสัมผัสอินเดียเหนือในมุมมองที่ต่างออกไป ลองติดตามวิดีโอ แบกเป้อินเดียเหนือ 11/45 : คุยกับพีน้องไทพ่าเก คนไทยในอินเดีย ที่ผมได้บันทึกไว้ รับรองว่าคุณจะได้เห็นอินเดียผ่านสายตาคนที่มีหัวใจไทยและความรักในดินแดนแห่งนี้อย่างแท้จริง