หลวงน้ำทา

หลวงน้ำทา เมืองสงบกลางขุนเขาแห่งลาวเหนือ

ผม mr.hotsia มีโอกาสเดินทางจากห้วยทราย แขวงบ่อแก้ว มุ่งหน้าสู่แขวงหลวงน้ำทา ด้วยรถประจำทางธรรมดา ไม่มีแอร์ ซึ่งเส้นทางนี้ลาวยังไม่มีรถแอร์ให้บริการ อากาศเย็นสบายตลอดทางทำให้การเดินทางไม่เหนื่อยเกินไป รถหยุดพักให้ทุกคนได้ทำธุระข้างทางถึงสองครั้ง ซึ่งเป็นภาพที่ทำให้ผมนึกถึงวิถีชีวิตผู้หญิงลาวที่ยังนิยมใส่ผ้าซิ่น การหาโลเคชันเหมาะ ๆ เพื่อความเป็นส่วนตัวเวลาพักจึงไม่ใช่เรื่องยากเลย

เมื่อรถมาถึงสถานีขนส่งหลวงน้ำทาช่วงเย็นประมาณสี่ถึงห้าโมง (ออกจากห้วยทรายตั้งแต่เที่ยงครึ่ง) ผมต้องนั่งรถตุ๊กๆ ต่ออีกประมาณ 7 กิโลเมตรเข้าไปในตัวเมืองหลวงน้ำทา ค่ารถก็แค่ 20,000 กีบ เท่านั้นเอง ที่นี่ถือเป็นเมืองผ่านสำคัญของนักเดินทางที่ต้องการต่อรถไปยังจีนยูนนานหรือสิบสองปันนา โดยมี สถานีขนส่งหลวงน้ำทา เป็นศูนย์กลาง และสนามบินหลวงน้ำทาก็เป็นตัวเลือกสำหรับคนที่ไม่สะดวกใช้ถนนอีกด้วย

บรรยากาศเมืองหลวงน้ำทา

หลวงน้ำทาอาจจะไม่โด่งดังเท่าหลวงพระบางที่มีบ้านเก่าโบราณและวัดวาอารามสวย ๆ แต่ความสงบและความสะอาดของเมืองนี้ทำให้ผมประทับใจมาก บรรยากาศคล้ายเมืองปายของไทยที่มีแม่น้ำทาไหลผ่านและล้อมรอบด้วยภูเขา อากาศหนาวเย็นกว่าที่เชียงรายเสียอีก และค่าครองชีพก็ถูกกว่ามาก ที่พักราคาห้องละประมาณ 200 บาท อาหารพื้นเมืองและเบียร์ลาวก็ราคาย่อมเยา โดยเบียร์ลาวที่นี่ขายเพียง 9,000 กีบ (ประมาณ 36 บาท) เท่านั้น ผมเดินเล่นพูดคุยกับคนในชุมชนซึ่งให้ความเป็นกันเองอย่างไม่น่าเชื่อ

ในตัวเมืองมีตลาดเย็นหรือ Night market ที่เปิดตั้งแต่บ่าย ๆ ไปจนถึงสองสามทุ่ม ตลาดนี้มีของกินและสินค้าพื้นเมืองที่น่าสนใจ ผมตั้งใจจะเขียนเล่าให้ละเอียดอีกครั้ง เพราะที่นี่คือตัวแทนความมีชีวิตชีวาของเมืองหลวงน้ำทาที่นักท่องเที่ยวไม่ควรพลาด

กิจกรรมและการเดินทางในเมือง

เมืองนี้เดินเท้ารอบ ๆ ได้ในไม่เกิน 30 นาที แต่ถ้าอยากซอกแซกตามซอยเล็กซอยน้อย ผมแนะนำให้เช่าจักรยาน ราคาถูกมากเพียงชั่วโมงละ 10 บาท เทียบกับหลวงพระบางที่ค่าเช่าจักรยานอยู่ที่ 50-100 บาท เป็นความคุ้มค่าที่ผมไม่พลาด ส่วนถ้าอยากไปเที่ยวไกล ๆ เช่น หมู่บ้านชาวเขาหรือป่าที่ล้อมรอบเมือง ก็สามารถเช่ามอเตอร์ไซค์ได้ในราคา 200 บาทต่อวัน

ที่นี่เป็นที่อยู่อาศัยของชนเผ่าต่าง ๆ มากมาย โดยเฉพาะผู้หญิงลาวที่ยังนิยมใส่ผ้าซิ่นในชีวิตประจำวัน แม้แต่เด็กนักเรียนก็ยังใส่ซิ่นไปเรียน ผมได้เห็นภาพนักเรียนหญิงขี่มอเตอร์ไซค์ใส่ผ้าซิ่นจากสถานีขนส่งมายังตัวเมือง ซึ่งภาพนี้ทำให้ผมนึกถึงความงดงามและภูมิปัญญาของคนลาวที่รักษาขนบธรรมเนียมไว้ได้อย่างเหนียวแน่น

พระธาตุหลวงน้ำทา วิวสวยบนยอดเขา

หนึ่งในสถานที่ที่ผมไม่พลาดขึ้นไปเยี่ยมชมคือพระธาตุหลวงน้ำทา ตั้งอยู่บนยอดเขาสูงที่สามารถเดินขึ้นไปชมวิวเมืองได้แบบเต็ม ๆ พระธาตุนี้สร้างขึ้นเมื่อปี 2008 ถือเป็นหนึ่งในพระธาตุใหม่ที่รัฐบาลลาวสร้างขึ้นในช่วง 4-5 ปีที่ผ่านมา ซึ่งมีทั้งที่หลวงน้ำทา พงสาลี และอุดมไชย โดยหลวงน้ำทานั้นพระธาตุมีขนาดใหญ่ที่สุดและโดดเด่นที่สุด

ตลาดและวิถีชีวิตชาวบ้าน

ถ้าชอบบรรยากาศตลาดเช้าและวิถีชีวิตชนเผ่าต่าง ๆ ผมแนะนำให้ข้ามไปเยี่ยมชม ตลาดเช้าเมืองสิง ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากหลวงน้ำทานัก ที่นั่นจะได้เห็นชาวไทดำและชนเผ่าอื่น ๆ แต่งกายด้วยชุดประจำถิ่นมาขายของและซื้อของกันอย่างคึกคัก ผมเองชอบนั่งจิบเหล้าขาวท้องถิ่นที่มีขายในตลาด พร้อมพูดคุยกับชาวบ้านอย่างเป็นกันเอง เป็นประสบการณ์ที่เติมเต็มการเดินทางได้ดีมาก

เชื่อมต่อเมืองรองและหมู่บ้านชาวเขา

จากหลวงน้ำทา ผมยังเดินทางต่อไปยังเมืองรองและหมู่บ้านชาวเขาอื่น ๆ โดยใช้บริการรถประจำทางและตุ๊ก ๆ ที่มีให้เลือกหลายเที่ยวต่อวัน ซึ่งสะดวกมากสำหรับนักท่องเที่ยวที่ต้องการสำรวจแขวงนี้อย่างละเอียด เมืองรอง เช่น เมืองลอง ก็มีที่พักและตลาดท้องถิ่นที่น่าสนใจ นอกจากนี้ยังมีโอกาสได้ลิ้มรสอาหารท้องถิ่นอย่างมะเขือคั่วที่เมืองลองอีกด้วย

หลวงน้ำทาไม่ได้เป็นเพียงจุดผ่านทาง แต่เป็นเมืองที่มีเสน่ห์ในตัวเอง ทั้งเรื่องธรรมชาติ วิถีชีวิต และวัฒนธรรมชนเผ่าที่หลากหลาย หากใครกำลังมองหาที่เที่ยวที่แตกต่างจากเส้นทางหลักที่นักท่องเที่ยวทั่วไปนิยมไป mr.hotsia ขอแนะนำให้มาเยือนหลวงน้ำทา แล้วคุณจะรู้ว่าความสงบที่นี่มีความหมายและความงดงามซ่อนอยู่ในทุกซอกมุมของเมืองนี้จริง ๆ