กินหมากพม่า

กินหมากพม่า ที่มัณฑะเลย์ กับประสบการณ์ตรงจาก mr.hotsia

ถ้าพูดถึงการเดินทางในพม่า เขตมัณฑะเลย์ ผม mr.hotsia อยากเล่าเรื่องหนึ่งที่ผมเจอเองตรงๆ ที่อาจจะดูเหมือนเรื่องเล็ก แต่กลับแฝงไปด้วยวัฒนธรรมและรสชาติที่น่าจดจำ นั่นก็คือ การกินหมากพม่า ซึ่งเป็นประเพณีที่ยังคงมีชีวิตอยู่ในวิถีชาวพม่าอย่างชัดเจน

ย้อนกลับไปในวัยเด็กของผม ที่บ้านมียายกินหมากเป็นประจำ ยายจะสั่งให้ผมตำหมากให้ด้วยซ้ำ เด็กๆ อย่างผมก็ยังรู้สึกสนุกกับการช่วยยายจนจำได้ขึ้นใจ แต่พอมาถึงพม่า ผมเห็นว่าการกินหมากไม่ได้จำกัดอยู่แค่คนแก่เท่านั้น แต่ยังเป็นเรื่องธรรมดาของหนุ่มสาวพม่าในหลายพื้นที่ด้วย

หมากพม่ากับสาวบากัน พุกาม

ตอนที่ผมเดินทางไปบากัน หรือที่คนไทยรู้จักกันในชื่อพุกาม ผมได้เห็นภาพสาวพม่านั่งขายหมากอยู่ริมถนนในซอยที่เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวแบ๊กแพ๊กเกอร์ สาวๆ เหล่านั้นนั่งเล่นมือถือไปด้วย ขายหมากไปด้วย ผมเองก็ไม่รีรอที่จะลองซื้อหมากจากมือสาวบากันมาชิมดูบ้าง

รสชาติของหมากพม่ามันเฝื่อนๆ ฝาดๆ แตกต่างจากสิ่งที่ผมเคยกินตอนเด็กมาก ความรู้สึกหลังจากเคี้ยวหมากทำให้ผมมึนๆ เหมือนถูกกระตุ้นบางอย่างในสมอง ซึ่งต่างจากการดื่มเหล้าหรือเบียร์ที่ให้ความรู้สึกผ่อนคลายอย่างชัดเจน แต่หมากพม่ากลับให้ความรู้สึกอีกแบบหนึ่ง เป็นเสน่ห์ที่ผมไม่เคยสัมผัสมาก่อนในการเดินทาง

แม้แต่สาวพม่าที่ผมเห็นส่วนใหญ่จะไม่กินหมาก แต่จะทาทะนาคา (ทาผงขาวที่แก้ม) เพื่อความสวยงามและป้องกันแสงแดดแทน ซึ่งก็เป็นอีกหนึ่งวิถีชีวิตที่น่าสนใจไม่แพ้กัน

วิถีชีวิตและอาหารท้องถิ่นในมัณฑะเลย์

พูดถึงมัณฑะเลย์แล้ว ถ้าใครสนใจอาหารการกินแบบชาวบ้านแท้ๆ ผมแนะนำให้ลองเดินตลาด ตลาดเทพี มัณฑะเลย์ ที่นี่คุณจะได้เห็นทั้งอาหารสดและอาหารแห้ง มากมายให้เลือกชิม ในราคาสบายกระเป๋า ผมเองชอบเดินตลาดนี้มาก เดินชิมของที่ขายตามแผงต่างๆ ได้ฟีลเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตคนที่นี่จริงๆ

นอกจากนี้ ถ้าอยากลองอาหารพื้นเมืองที่มีเอกลักษณ์ เช่น ก๋วยเตี๋ยวพม่า หรืออาหารเช้าที่มีลักษณะใกล้เคียงกับข้าวซอยแบบเหนือบ้านเรา ผมเคยไปกินที่ อมรปุระ ซึ่งอยู่ใกล้ๆ มัณฑะเลย์ อาหารรสชาติดีมาก และให้บรรยากาศท้องถิ่นแท้ๆ เห็นเด็กนักเรียนเดินผ่านไปมา ผู้คนซื้ออาหารกลับบ้าน ผมชอบความเรียบง่ายแบบนี้ที่ช่วยเพิ่มสีสันให้กับการเดินทางมากขึ้น

เคล็ดลับการเดินทางและที่พักในมัณฑะเลย์และรอบๆ

ช่วงที่ผมไปเที่ยวมัณฑะเลย์ ผมพักที่เมืองพินอูลวิน ซึ่งอยู่ไม่ไกลกันมากและมีบรรยากาศเย็นสบายกว่า โรงแรมบราโว่ ที่ผมเลือกพักนั้นราคาคืนละประมาณ 1,000 บาท มีบริการดีและมีมุมชมวิวเมืองที่ให้มุมมองกว้างถึง 260 องศา นอกจากนี้ การนั่งรถม้าเที่ยวชมสวนดอกไม้พินอูลวิน National Kandawgyi Gardens ก็เป็นกิจกรรมที่ผมแนะนำ เพราะจะได้สัมผัสบรรยากาศเมืองเก่าและสวนสวยแบบไม่รีบร้อน

สำหรับการเดินทางจากมัณฑะเลย์ไปบากัน ผมแนะนำให้ใช้บริการรถบัสของบริษัท OK ที่มีราคาสบายกระเป๋าและสะดวกสบาย รถจะมารับถึงหน้าโรงแรมเลย ใช้เวลาประมาณ 5 ชั่วโมง รวมแวะพักกินอาหารท้องถิ่นและเข้าห้องน้ำระหว่างทางด้วย ซึ่งเป็นประสบการณ์ที่ทำให้ผมได้สัมผัสวิถีชีวิตคนพม่าที่แท้จริงได้มากขึ้น

ทำไมต้องลองกินหมากพม่า?

สำหรับผม mr.hotsia การได้ลองกินหมากพม่าถือเป็นอีกหนึ่งมิติของการเดินทางที่น่าประทับใจ แม้จะไม่ใช่รสชาติที่ทุกคนจะชอบ แต่การได้สัมผัสสิ่งที่คนท้องถิ่นทำและยังคงรักษาไว้ ถือเป็นการเรียนรู้วัฒนธรรมที่ลึกซึ้งและทำให้ทริปของผมมีความหมายมากขึ้น

การกินหมากในพม่านั้นไม่ใช่แค่เรื่องของรสชาติ แต่เป็นการเชื่อมโยงกับประวัติศาสตร์ วิถีชีวิต และความสัมพันธ์ของผู้คนในสังคมพม่า เหมือนกับที่ผมเคยเห็นการกินหมากในลาวหรือบ้านเราในอดีต แต่มันยังคงความสดใหม่ในพม่า ยิ่งได้เห็นสาวบากันขายหมากพร้อมเล่นมือถือในยุคดิจิทัลแบบนี้ ยิ่งทำให้ผมรู้สึกว่าวัฒนธรรมเก่าและใหม่สามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างลงตัว

สรุป

ถ้าใครกำลังวางแผนไปเที่ยวพม่า โดยเฉพาะเขตมัณฑะเลย์ ผมขอแนะนำให้ลองเปิดใจสัมผัสรสชาติหมากพม่าดูสักครั้ง ไม่แน่ว่าอรรถรสนี้จะทำให้คุณรู้สึกเหมือนผมที่ได้สัมผัสวิถีชีวิตจริงของคนพม่าอย่างแท้จริง และถ้าอยากได้ประสบการณ์เที่ยวมัณฑะเลย์แบบครบเครื่อง อย่าลืมแวะชมตลาดเทพี ลองชิมอาหารท้องถิ่นที่อมรปุระ หรือพักที่พินอูลวิน เพื่อให้การเดินทางของคุณสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น

สุดท้ายนี้ mr.hotsia ขอให้ทุกคนสนุกและเที่ยวสะใจกับพม่าในแบบที่ไม่เหมือนใครครับ!