เที่ยวเมืองพะโคด้วยตนเอง

เที่ยวเมืองพะโคด้วยตัวเอง โดย mr.hotsia

ถ้าพูดถึงการเที่ยวพม่าแบบลึกซึ้ง นอกจากย่างกุ้งและมัณฑะเลย์แล้ว เมืองพะโค หรือที่คนไทยรู้จักกันในชื่อหงสาวดี เป็นอีกจุดหมายที่ผม mr.hotsia แนะนำให้ลองไปสัมผัสด้วยตัวเองครับ เพราะเมืองนี้มีเสน่ห์ในเรื่องประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่ผสมผสานกับวิถีชีวิตชาวพม่ามอญที่ยังดำรงอยู่แบบเรียบง่ายจริงใจ

เมืองพะโคตั้งอยู่ห่างจากย่างกุ้งประมาณ 80 กิโลเมตร ไปทางเหนือของเมืองหลวงเก่าพม่านี้เคยเป็นศูนย์กลางอาณาจักรมอญและเป็นเมืองสำคัญในประวัติศาสตร์ไทยสมัยยุคพระเจ้าบุเรงนองผู้ชนะสิบทิศ ผมเองได้มาเยือนที่นี่หลายครั้งและประทับใจในความสงบ ความงดงามของวัดวาอาราม และวิถีชีวิตที่ยังคงความดั้งเดิมอย่างชัดเจน

การเดินทางจากย่างกุ้งสู่พะโค

สำหรับนักท่องเที่ยวที่ยังไม่เคยมาเมืองนี้ การเดินทางจากย่างกุ้งมาเมืองพะโคสะดวกที่สุดคือการเช่ารถแท็กซี่หรือรถยนต์พร้อมคนขับจากตัวเมืองย่างกุ้ง ผมเคยต่อรองได้ราคาวันละประมาณ 1,500-3,000 บาท ขึ้นกับสภาพรถและความสามารถในการสื่อสารภาษาอังกฤษของคนขับ บางครั้งผมเลือกจองรถจากเกสเฮาส์แถวเจดีย์สุเหร่ (Sule Pagoda) ซึ่งค่อนข้างสะดวกและปลอดภัยกว่า แม้ราคาจะสูงกว่ารถประจำทางก็ตาม

ถ้าอยากพิสูจน์ตัวเองและลองใช้บริการรถโดยสารประจำทาง ผมแนะนำให้อ่านเรื่องการเดินทางเข้าเมืองย่างกุ้งอย่างละเอียดในบทความ การเดินทางสนามบินย่างกุ้งเข้าเมือง ซึ่งช่วยให้คุณวางแผนได้ดีขึ้น เพราะผมเองก็ยังต้องฝึกภาษาเมียนมาร์ให้แข็งแรงกว่านี้ก่อนจะลองนั่งรถประจำทางเที่ยวพะโคอย่างจริงจัง

สถานที่เที่ยวที่ไม่ควรพลาดในพะโค

เมืองพะโคขึ้นชื่อเรื่องวัดวาอารามและโบราณสถานที่สำคัญทางศาสนา จุดเด่นที่สุดที่ผม mr.hotsia ชอบไปเยือนคือ พระนอนชเวตาลียง หรือพระพุทธไสยาสน์ชเวตาลียง (Shwethalyaung Buddha) พระพุทธรูปปางไสยาสน์ขนาดใหญ่ยาวถึง 55 เมตร สูง 16 เมตร ซึ่งเป็นพุทธศิลป์แบบมอญที่โดดเด่นไม่เหมือนพระนอนของไทย เพราะพระบาทของพระพุทธเจ้าไม่วางเสมอกัน แสดงถึงขณะที่พระองค์ยังทรงพระชนม์ชีพอยู่ก่อนปรินิพพาน

บรรยากาศบริเวณวัดนั้นอบอุ่นมาก ผมชอบเห็นชาวมอญพม่านำของเทินหัวมาขาย ทั้งเป็ด ผลไม้ และข้าวต้มมัดแบบพม่า เดินเล่นไปถ่ายรูปไป ได้สัมผัสวิถีชีวิตจริงของคนท้องถิ่น เห็นหนุ่มสาวพม่ามาทำบุญและนั่งกินข้าวด้วยกันที่วัด เป็นภาพที่หาดูได้ยากและทำให้รู้สึกเหมือนได้เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนนั้นเลยทีเดียว

อีกจุดที่นิยมและคนไทยเรียกกันติดปากคือพระธาตุชเวมอดอ หรือที่คนไทยเรียกกันว่า “พระธาตุมุเตา” ผมเคยไปเดินชมความงามของเจดีย์ทองคำนี้ในช่วงบ่ายแก่ๆ แสงอาทิตย์สาดส่องบนยอดเจดีย์ทองระยิบระยับ สวยงามจับตา นอกจากนี้ยังมีพระราชวังบุเรงนองที่สร้างขึ้นใหม่ ให้เราได้เรียนรู้ประวัติศาสตร์ราชวงศ์มอญและพม่าอีกด้วย

วิถีชีวิตและบรรยากาศเมืองพะโค

สำหรับผมแล้วเสน่ห์ที่แท้จริงของพะโคไม่ได้อยู่แค่สถานที่ท่องเที่ยว แต่เป็นวิถีชีวิตและความเรียบง่ายของชาวบ้านที่ยังดำรงอยู่ ผมเคยขับรถผ่านทุ่งนาเห็นวัวควายกับรถไถเก่ากำลังไถนาอย่างช้าๆ เห็นบ้านเรือนไม้เก่าแก่ที่ยังคงรูปแบบแบบดั้งเดิม และบนถนนสายหลักจากย่างกุ้งมาพะโค ผมยังเห็นคนบางคนที่อาจเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางนอนพักอยู่บนพื้นถนนอย่างสงบ

หญิงสาวพม่ามอญส่วนใหญ่จะมาเข้าวัดทำบุญและกินข้าวพร้อมกันที่นั่น บางครั้งผมเห็นคู่หนุ่มสาวใช้โอกาสตรงนี้ทำความรู้จักกัน เป็นภาพที่อบอุ่นและเต็มไปด้วยความรู้สึกเป็นกันเอง ซึ่งผมคิดว่าไม่มีที่ไหนจะให้บรรยากาศแบบนี้ได้เหมือนที่พะโคครับ

อาหารและร้านอาหารในพะโค

เรื่องอาหารก็เป็นอีกหนึ่งไฮไลต์ที่ mr.hotsia ไม่พลาด ผมเคยไปชิมร้านอาหารที่คนขับรถแท็กซี่แนะนำให้ ร้านนี้เปิดมานานและมีชื่อเสียงในหมู่คนในท้องถิ่นและนักท่องเที่ยวไทย ร้านอาหารพม่าที่นี่เน้นรสชาติเข้มข้นและใช้วัตถุดิบสดใหม่ เช่น น้ำแจ่วปลาร้า คล้ายกับน้ำพริกปลาร้าของบ้านเรา แต่จะไม่ใส่กะทิ รสชาติเผ็ดเปรี้ยวเข้ากันดีกับผักสด หรือจะลองหมูพะโล้เสียบไม้ที่ขายตามข้างถนน บรรยากาศนั่งล้อมวงกินกับคนท้องถิ่น เป็นประสบการณ์ที่ผมว่า “ต้องลอง”

ที่พักและการเตรียมตัวก่อนเดินทาง

สำหรับที่พักในพะโค แม้ว่าจะมีโรงแรมและเกสเฮาส์ให้เลือกไม่มากนัก แต่ราคาก็ถือว่าประหยัดและเหมาะกับนักท่องเที่ยวที่ต้องการสัมผัสบรรยากาศท้องถิ่นอย่างแท้จริง ผมเองยังไม่ได้พักค้างคืนที่นี่ แต่จากการสังเกตและสอบถามนักท่องเที่ยวคนอื่นๆ ดูเหมือนว่าส่วนใหญ่จะเน้นมาทำทัวร์วันเดียวแล้วกลับย่างกุ้ง

หากคุณวางแผนเที่ยวพะโคด้วยตัวเอง ผมแนะนำให้เตรียมตัวเรื่องการสื่อสารและศึกษาข้อมูลการเดินทางล่วงหน้า รวมถึงอ่านบทความ เที่ยวย่างกุ้งพม่า และ เที่ยวมัณฑะเลย์ด้วยตัวเอง เพื่อเชื่อมโยงเส้นทางและวางแผนทริปให้ครบทุกมุมมอง

สรุปความประทับใจจาก mr.hotsia

การมาเที่ยวเมืองพะโคด้วยตัวเองสำหรับผมเหมือนได้ย้อนเวลาไปในอดีต ได้เห็นความจริงใจของชาวพม่ามอญ ได้เดินชมโบราณสถานและวัดวาอารามที่สวยงามและเงียบสงบ ได้ลิ้มลองอาหารท้องถิ่น และได้สัมผัสวิถีชีวิตที่ไม่เร่งรีบ ทุกอย่างผสมผสานกันอย่างลงตัว จนผมอยากแนะนำให้ทุกคนที่รักการเดินทางแบบลึกซึ้งลองมาเที่ยวที่นี่ดูสักครั้งครับ