แบกเป้เขมรใต้ 24/41 : เมืองร้างสีหนุวิลล์ เดินหาของกินแบบเขมร ไม่มีจึงต้องกินหมูปิ้งประทังชีวิต

แบกเป้เขมรใต้ 24/41 : เมืองร้างสีหนุวิลล์ เดินหาของกินแบบเขมร ไม่มีจึงต้องกินหมูปิ้งประทังชีวิต

ถ้าพูดถึงสีหนุวิลล์ หลายคนอาจจะนึกถึงเมืองชายทะเลสวย ๆ ของกัมพูชาที่มีบรรยากาศเงียบสงบแตกต่างจากพัทยาของเรามาก แต่ครั้งนี้ mr.hotsia ขอเล่าเรื่องจริงจากการเดินทางที่เมืองนี้ในวันที่ดูเหมือนจะเป็น “เมืองร้าง” ไปสักหน่อย เพราะสถานการณ์บางอย่างทำให้ร้านอาหารและแหล่งกินของคนท้องถิ่นดูเงียบเหงาอย่างไม่น่าเชื่อ

ผมออกเดินทางจากตราดผ่านด่านบ้านหาดเล็กข้ามไปยังจังหวัดเกาะกง แล้วต่อรถบัสไปที่สีหนุวิลล์ตามเส้นทางที่เคยเล่าไว้ใน การเดินทางจากตราดไปสีหนุวิลล์ ใช้เวลาราว 3-4 ชั่วโมงไม่รวมรอรถในด่าน ผ่านมาเห็นทะเลและเมืองที่ก่อนหน้านี้เคยคึกคักแต่คราวนี้กลับดูเหงา ๆ ไปโดยปริยาย

สีหนุวิลล์ : เมืองชายทะเลที่ไม่เหมือนเดิม

สีหนุวิลล์ หรือ กำปงโสม เมืองชายทะเลอันดับหนึ่งของกัมพูชา ที่ผมเคยมาเที่ยวหลายครั้ง จะรู้สึกได้ถึงความเงียบสงบที่มีเสน่ห์เฉพาะตัว ข้อมูลท่องเที่ยวสีหนุวิลล์ ครั้งนี้ผมพักที่โรงแรมสีหนุไทม์แชร์ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากชายหาดไม่ไกล เดินได้ประมาณ 10 นาที แต่ด้วยไฟฟ้าที่ไม่ค่อยเสถียร ไฟดับเป็นประจำ แม้จะเป็นโรงแรมใหญ่ก็ยังเจอปัญหานี้เหมือนกัน

ในช่วงเวลาที่ผมมา สีหนุวิลล์เหมือนกับถูกลดบทบาทจากเมืองท่องเที่ยวลงไปอย่างน่าใจหาย ร้านอาหารส่วนใหญ่ปิดเงียบ ร้านขายของไม่คึกคักเท่าที่เคยเป็น ผมจึงตัดสินใจเดินสำรวจตลาดสดและตลาดโต้รุ่ง เพื่อหาอาหารตามวิถีชาวเขมรลึกจริง ๆ ที่ยังคงมีชีวิตชีวาอยู่บ้าง

เดินหาของกินแบบเขมรในตลาดสีหนุวิลล์

ตลาดสีหนุวิลล์เป็นหนึ่งในสถานที่ที่ผมชอบที่สุดในการมาเยือนเมืองนี้ ตลาดสีหนุวิลล์ ตั้งอยู่กลางเมืองติดกับโรงเรียน มีทั้งตลาดสดและตลาดแห้งขายของใช้จำเป็นและอาหารสด ผมตื่นเช้าเดินเล่นเห็นเด็กนักเรียนเขมรเดินไปโรงเรียนพร้อมคุณครูที่เรียงแถวต้อนรับอย่างเป็นระเบียบ ดูแล้วเรียบง่ายแต่มีความน่ารักในวิถีชีวิตประจำวัน

แต่เมื่อมาถึงเรื่องกินกลับไม่ง่ายอย่างที่คิด เพราะร้านอาหารในตลาดที่เคยมีให้เลือกเยอะ กลับเหลือไม่กี่ร้านที่เปิดขาย ส่วนใหญ่เป็นร้านข้าวต้มไก่และก๋วยเตี๋ยวผัด ซึ่งเป็นอาหารง่าย ๆ ที่ชาวสีหนุวิลล์นิยมกินกันในตอนเช้า

ไม่มีของกินแบบเขมร ต้องกินหมูปิ้งประทังชีวิต

ด้วยความที่ร้านอาหารส่วนใหญ่ปิด และตลาดก็เงียบ ผมต้องออกเดินตามถนน หาของกินแบบเขมรแท้ ๆ แต่ก็ไม่เจออะไรที่ถูกใจหรือสดใหม่เหมือนเคย สุดท้ายจึงต้องพึ่งพาหมูปิ้งที่ขายตามถนนเป็นหลัก หมูปิ้งของเขมรที่นี่ย่างบนเตาถ่าน กลิ่นหอม ๆ น่ากินมาก แม้จะง่ายแต่ก็ทำให้ผมมีแรงเดินทางต่อไปได้

หมูปิ้งบนถนนที่ผมกินนั้นต่างจากบ้านเราตรงที่เขามีไข่เป็ดเจียวเสิร์ฟคู่กันด้วย ซึ่งเป็นเอกลักษณ์อาหารเช้าของชาวเขมรใต้ ที่ผมเคยเห็นมาก่อนใน อาหารและร้านอาหารในสีหนุวิลล์ ผมแนะนำว่าอาหารประเภทนี้ควรกินตอนย่างเสร็จใหม่ ๆ เพราะเคยมีประสบการณ์กินหมูปิ้งที่เก่าแล้วทำให้ท้องเสียมาแล้ว

สีหนุวิลล์กับวิถีชีวิตแบบเรียบง่ายที่ยังคงอยู่

แม้ว่าในวันนี้สีหนุวิลล์จะดูเงียบเหงาและเหมือนเป็นเมืองร้างในบางมุม แต่ถ้าสังเกตให้ดีจะเห็นว่าชีวิตของคนท้องถิ่นยังคงเดินต่อไปอย่างเรียบง่าย เด็ก ๆ ไปโรงเรียน คุณครูดูแลอย่างเข้มงวด พ่อค้าแม่ค้าทูนของบนหัวเดินขายผลไม้และอาหารริมชายหาด เป็นภาพที่ผมไม่เคยเห็นในเมืองอื่น ๆ มากนัก เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของเมืองนี้ที่ผมอยากให้ทุกคนได้สัมผัส

ถ้าใครสนใจอยากลองสัมผัสสีหนุวิลล์แบบจริงจัง การมาเดินตลาดและลองกินอาหารแบบท้องถิ่น หรือออกไปชมชายหาดที่มีแม่ค้าทูนของบนหัวเดินขายของเป็นภาพที่หาชมได้ยาก ผมเคยเขียนไว้ใน ชายหาดของสีหนุวิลล์ และ นวดชายหาดเขมรสีหนุวิลล์ ซึ่งเป็นอีกหนึ่งกิจกรรมที่แนะนำให้ลอง

เตรียมตัวก่อนมาเที่ยวสีหนุวิลล์

ก่อนจะมาเที่ยวสีหนุวิลล์ mr.hotsia แนะนำให้วางแผนเรื่องที่พักไว้ก่อน เพราะเมืองนี้ยังไม่มีข้อมูลนักท่องเที่ยวไทยมากนัก ผมพักที่ โรงแรมสีหนุวิลล์ไทม์แชร์ ซึ่งตั้งอยู่ในเมือง ใกล้ตลาดและสิ่งอำนวยความสะดวก เดินไปชายหาดได้ไม่ไกล ราคาไม่แพง และพยายามเตรียมเงินสด USD ไปด้วย เพราะที่นี่รับเงินดอลลาร์ได้สะดวกกว่าเงินเรียล

สำหรับคนที่อยากลองสัมผัสบรรยากาศจริง ๆ ของเมืองชายทะเลกัมพูชา และอยากเห็นวิถีชีวิตแบบเขมรใต้ที่ยังคงความดั้งเดิม สีหนุวิลล์เป็นตัวเลือกที่น่าสนใจมาก แม้จะไม่ใช่เมืองท่องเที่ยวที่คึกคักเหมือนเดิม แต่ความเรียบง่ายและความจริงใจของคนที่นี่จะทำให้คุณประทับใจไม่รู้ลืม

สุดท้าย mr.hotsia ขอฝากวิดีโอสั้น ๆ ที่ผมถ่ายไว้ในทริปนี้เพื่อให้เห็นภาพบรรยากาศจริงของเมืองร้างสีหนุวิลล์ในวันที่ผมไปเยือน แบกเป้เขมรใต้ 24/41 : เมืองร้างสีหนุวิลล์ เดินหาของกินแบบเขมร ไม่มีจึงต้องกินหมูปิ้งประทังชีวิต เผื่อใครอยากดูบรรยากาศเพิ่มเติมครับ