แบกเป้เขมรใต้ 26/41 : กินไก่ผัดขิงร้านชาวบ้านหน้าตลาดใหญ่ที่สุดในศรีณุวิลล์

แบกเป้เขมรใต้ 26/41 : กินไก่ผัดขิงร้านชาวบ้านหน้าตลาดใหญ่ที่สุดในศรีณุวิลล์

ถ้าพูดถึงการเดินทางในเขมรใต้สำหรับผม mr.hotsia แล้ว มันไม่ใช่แค่การเปลี่ยนสถานที่ แต่เป็นการได้สัมผัสวิถีชีวิตแบบแท้จริงของผู้คนที่นี่ ที่ศรีณุวิลล์ เมืองเล็ก ๆ ที่มีตลาดใหญ่ที่สุดในย่านนี้ ผมได้มีโอกาสลุยตลาดเช้าอย่างเต็มที่ เดินดูของสดของแห้ง หาของกินง่าย ๆ แบบชาวบ้าน และแน่นอนที่สุดคือ ไก่ผัดขิงจานเด็ดที่ผมไม่เคยลืม

ตลาดหน้าศรีณุวิลล์ไม่ใช่ตลาดสำหรับนักท่องเที่ยวโดยตรงครับ แต่เป็นตลาดของคนท้องถิ่นที่มาขายของสด ผัก ผลไม้ และอาหารปรุงสดใหม่ ผมเดินผ่านแผงขายผักสด ผักพื้นบ้านหลากหลายชนิดที่หากินยากในเมืองไทย มีทั้งกะเพราเขมร ใบโหระพาที่มีกลิ่นเฉพาะตัว รวมถึงเครื่องเทศต่าง ๆ ที่ใช้ทำอาหารเขมรแท้ ๆ

บรรยากาศที่ตลาดนี้เต็มไปด้วยเสียงเจรจาภาษาท้องถิ่น ผู้ขายและผู้ซื้อยิ้มแย้มแจ่มใส เป็นกันเองมาก ผมได้พูดคุยกับแม่ค้าชาวบ้านเล็กน้อย ฝึกภาษาเขมรที่เรียนมาแบบพอได้บ้าง การเดินตลาดลักษณะนี้ทำให้ผมนึกถึงประสบการณ์คล้าย ๆ กับที่เคยเขียนไว้ในบทความ เที่ยวจังหวัดตาแกว ที่ผมได้สัมผัสวิถีชีวิตชาวบ้านอย่างแท้จริง

เมื่อเดินจนทั่วตลาด ผมก็เจอร้านไก่ผัดขิงร้านหนึ่ง ดูจากภายนอกเหมือนไม่มีอะไรพิเศษ ร้านเล็ก ๆ ตั้งอยู่หน้าตลาด สภาพเหมือนบ้านชาวบ้านที่ดัดแปลงมาเปิดร้านอาหาร ผมตัดสินใจลองชิมทันที เพราะกลิ่นหอมของขิงที่ผัดกับไก่ลอยมาเตะจมูกอย่างยั่วใจ

ไก่ผัดขิงที่นี่ต่างจากที่ผมเคยกินในไทยมากครับ รสชาติเข้มข้นและหวานนิด ๆ จากน้ำตาลปี๊บที่ใช้ ผัดกับขิงสดที่หั่นชิ้นหนา ๆ ทำให้มีกลิ่นหอมชัดเจน ไก่นุ่มและซึมซับรสเครื่องเทศจนกลมกล่อม ผมกินกับข้าวสวยร้อน ๆ ที่แม่ค้ากดให้เต็มจาน อาหารจานนี้ทำให้ผมนึกถึงความอบอุ่นของอาหารบ้าน ๆ ที่ไม่ได้ปรุงแต่งมากมายแต่โดนใจสุด ๆ

หลังจากกินเสร็จ ผมคุยกับเจ้าของร้านซึ่งเป็นแม่บ้านท้องถิ่น เธอบอกว่าร้านนี้เปิดมานานแล้ว และลูกค้าส่วนใหญ่เป็นคนแถวนั้นเอง ไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวมาเยี่ยมเยียนมากนัก ผมเลยยิ่งรู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่ได้มาลองกินอาหารพื้นบ้านอย่างแท้จริง

สำหรับนักเดินทางที่สนใจอยากสัมผัสชีวิตชาวบ้านแบบลึกซึ้ง แนะนำให้เดินทางมายังศรีณุวิลล์และลองแวะชิมอาหารตามตลาดแบบนี้ครับ จะได้เห็นมุมมองของกัมพูชาใต้ที่ไม่เหมือนใคร และถ้าอยากขยับขยายไปยังจังหวัดใกล้เคียง เช่น ตาแก้วที่ผมเคยพักและเดินตลาดเช่นกัน เที่ยวจังหวัดตาแกว นั้นก็เป็นตัวเลือกที่ดีไม่แพ้กัน

นอกจากนี้ ถ้าใครชอบบรรยากาศตลาดเช้าที่มีชีวิตชีวาและของกินง่าย ๆ ผมขอแนะนำบทความ ตลาดเช้าสตึก ซึ่งมีบรรยากาศคล้ายคลึงกันและยังคงเสน่ห์ตลาดแบบดั้งเดิมไว้ได้อย่างครบถ้วน

ในระหว่างที่ผมเดินทางอยู่ในเขมรใต้ อาหารและตลาดเป็นสิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกเชื่อมโยงกับผู้คนท้องถิ่นได้มากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นข้าวต้มเนื้อย่างในจังหวัดสวายเรียง หรืออาหารทะเลสด ๆ ที่กำปอด อาหารทะเล ตลาดเช้ากำปอด ล้วนแล้วแต่มีเสน่ห์และเรื่องราวที่รอให้เราไปค้นหา

ท้ายที่สุดแล้ว การได้มาลิ้มลองไก่ผัดขิงร้านชาวบ้านหน้าตลาดใหญ่ในศรีณุวิลล์ ไม่ใช่แค่เรื่องของรสชาติ แต่เป็นการได้สัมผัสวิถีชีวิต การพูดคุยกับผู้คน และการเดินทางที่ทำให้ mr.hotsia รู้สึกว่าการเที่ยวแบบแบกเป้ในเขมรใต้ยังคงมีความหมายและน่าตื่นเต้นเสมอ