แบกเป้เขมรใต้ 27/41 : ผัดกระเพรา vs ลกลัก ฟังเรื่องราวการท่องเที่ยวสมัยก่อนและสมัยนี้

แบกเป้เขมรใต้ 27/41 : ผัดกระเพรา vs ลกลัก ฟังเรื่องราวการท่องเที่ยวสมัยก่อนและสมัยนี้

ถ้าพูดถึงการเดินทางในกัมพูชา หลายคนอาจจะนึกถึงแค่สถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังอย่างเสียมราฐหรือพนมเปญ แต่สำหรับผม mr.hotsia การท่องเที่ยวในกัมพูชาใต้กลับมีเสน่ห์เฉพาะตัวที่ไม่เหมือนใคร และครั้งนี้ผมขอพาทุกคนไปสัมผัสประสบการณ์ที่ได้ทั้งกิน เที่ยว และฟังเรื่องเล่าของวิถีชีวิตชาวเขมรในอดีตและปัจจุบัน ผ่านเมนูง่าย ๆ แต่รสชาติไม่ธรรมดาอย่าง “ผัดกระเพรา” และ “ลกลัก” ที่ผมเจอมาในทริปนี้

เริ่มต้นการเดินทางของผมจากจังหวัดตาแก้ว (Ta Kaew) ซึ่งเป็นพื้นที่ชายแดนติดกับเวียดนาม จังหวัดนี้แม้จะไม่ค่อยเป็นที่รู้จักในหมู่นักท่องเที่ยวต่างชาติ แต่สำหรับผมแล้ว ตาแก้วคือจุดพักที่น่าประทับใจไม่น้อย ผมนั่งรถทัวร์ของบริษัทโสรยาออกจากพนมเปญ ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมงครึ่ง รถแอร์ที่นี่อาจจะไม่เย็นฉ่ำเหมือนรถแอร์บ้านเรา แต่ก็ถือว่าพอช่วยคลายความร้อนได้บ้าง เมื่อมาถึงตัวเมืองตาแก้วซึ่งเป็นเมืองเล็ก ๆ เงียบสงบ ผมเลือกพักที่ Houy Meyly Guest House ซึ่งเป็นโรงแรมใหม่ใจกลางเมือง เดินออกจากตลาดก็เจอกับบรรยากาศชาวบ้านที่ยังคงวิถีชีวิตเรียบง่ายและเป็นมิตรอย่างแท้จริง เที่ยวจังหวัดตาแกว จึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีสำหรับทริปนี้

ระหว่างทริป ผมได้มีโอกาสนั่งคุยกับคนท้องถิ่นในตลาดเช้า ที่ยังคงวางขายของสดและของพื้นเมืองกันอย่างเป็นกันเอง คล้ายกับบรรยากาศตลาดเช้าสตึกที่ผมเคยไปเยือนในกัมพูชาเหนือ ตลาดเช้าสตึก ที่นั่นผมชอบความหลากหลายของของสด และความอบอุ่นของแม่ค้า รวมถึงเสียงพูดภาษาท้องถิ่นที่ได้ฟังแล้วรู้สึกเข้าถึงวิถีชีวิตมากขึ้น

กลับมาที่เมนูที่ผมประทับใจมากก็คือ “ผัดกระเพรา” ของที่นี่ ถึงแม้จะดูเป็นอาหารง่าย ๆ แต่รสชาตินั้นแตกต่างจากผัดกระเพราบ้านเราอย่างชัดเจน กระเพราไม่ค่อยเผ็ดจัด แต่มีกลิ่นหอมของเครื่องเทศเขมร และใช้เนื้อสัตว์สดใหม่ ผัดกับพริกและกระเทียมจนหอมกรุ่น ทานกับข้าวสวยร้อน ๆ นี่แหละคือหนึ่งในสิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกว่าอาหารเขมรใต้มีเสน่ห์เฉพาะตัวที่ไม่ควรมองข้าม

นอกจากนี้ ผมยังได้ลองลกลัก ซึ่งเป็นอาหารพื้นเมืองอีกจานที่น่าสนใจ ลกลักเป็นการย่างเนื้อหรือปลาแบบง่าย ๆ บรรยากาศริมทางในจังหวัดกำปอด (Kampot Province) ที่ซึ่งผมเคยมีโอกาสไปเยือนและบันทึกภาพอาหารทะเลสดใหม่มากมาย อาหารทะเล ตลาดเช้ากำปอด และ หอยนางรมอาหารทะเลสดตลาด กำปอด นั้นทำให้ผมนึกถึงอาหารแบบง่าย ๆ ที่ไม่ต้องปรุงแต่งเยอะ แต่กลับอร่อยและเต็มไปด้วยรสชาติของวัตถุดิบท้องถิ่น ลกลักของเขมรใต้จะใช้การย่างบนเตาถ่านจนเนื้อสุกกำลังดี มีกลิ่นหอมควันไฟและเครื่องเทศผสมผสานกับรสชาติเค็มนิด ๆ หวานหน่อย ๆ จากน้ำจิ้มที่เป็นเอกลักษณ์

ระหว่างนั่งกินลกลัก ผมได้พูดคุยกับชาวบ้านเกี่ยวกับเรื่องราวของการท่องเที่ยวสมัยก่อนและสมัยนี้ ที่นี่การเดินทางยังคงเรียบง่ายและช้า ๆ ต่างจากยุคที่ผมเริ่มเดินทางครั้งแรกหลายปีมาแล้ว การเปลี่ยนแปลงในวิถีชีวิตและการท่องเที่ยวที่เพิ่มขึ้นทำให้ตลาดและเมนูอาหารต่าง ๆ เริ่มหลากหลายและเปิดกว้างมากขึ้น แต่ก็ยังคงกลิ่นอายแบบดั้งเดิมที่ทำให้ผมรู้สึกผูกพันและหลงใหลในความเป็นเขมรใต้

สำหรับนักเดินทางที่สนใจอยากลองสัมผัสบรรยากาศแบบนี้ การแวะชมและชิมอาหารเช้าอย่างข้าวต้มเนื้อย่างในจังหวัดสวายเรียงก็เป็นอีกหนึ่งตัวเลือกที่ดี ข้าวต้มเนื้อย่างจังหวัดสวายเรียง ที่ผมนั่งกินท่ามกลางชาวบ้าน พร้อมฝึกพูดภาษาท้องถิ่นเล็ก ๆ น้อย ๆ เป็นประสบการณ์ที่เติมเต็มความทรงจำในทริปนี้ได้อย่างลงตัว

สรุปแล้ว การเดินทางแบกเป้เขมรใต้ครั้งนี้ ผม mr.hotsia ได้เรียนรู้และสัมผัสวิถีชีวิตแบบดั้งเดิมและความเปลี่ยนแปลงของกัมพูชาใต้ ผ่านอาหารง่าย ๆ อย่างผัดกระเพราและลกลัก รวมถึงการเดินทางที่เชื่อมโยงกับจังหวัดตาแก้วและกำปอดอย่างเป็นธรรมชาติ สำหรับใครที่อยากท่องเที่ยวแบบลึกซึ้ง นอกเส้นทางหลัก และสัมผัสชีวิตคนท้องถิ่นอย่างแท้จริง แนะนำให้ลองเปิดใจและเดินทางตามรอยนี้ดูครับ ไม่ผิดหวังแน่นอน

ติดตามเรื่องราวการเดินทางและวิดีโอกินเที่ยวแบบเต็ม ๆ ได้ที่ช่อง YouTube ของผม แบกเป้เขมรใต้ 27/41 : ผัดกระเพรา vs ลกลัก แล้วพบกันใหม่ทริปหน้าครับ