ของหวานเขมร khmer food

ของหวานเขมร : รสชาติหวานน้อยๆ กลมกล่อมแบบคนเดินทางอย่าง mr.hotsia

เมื่อพูดถึงกัมพูชา หลายคนอาจนึกถึงอาหารคาวที่รสจัดจ้าน หรือผักสดจากตลาดเช้า แต่สำหรับ mr.hotsia แล้ว “ของหวานเขมร” คืออีกหนึ่งเสน่ห์ที่ไม่ควรพลาดเด็ดขาด ในการเดินทางครั้งล่าสุดจากพระตะบองไปพนมเปญ ผมมีโอกาสแวะพักรถที่จุดจอดริมทางแห่งหนึ่งในตำบลกำปงชนัง (Kampong Chanang) ซึ่งเป็นจุดพักรถที่น่าสนใจไม่แพ้ที่ไหนๆ จุดนี้ผมได้ลิ้มรสขนมหวานท้องถิ่นที่เรียกว่า “ข้าวต้มมัดเขมร” หรือที่คนท้องถิ่นเรียกกันว่า “ขนมออนซอน” ที่แตกต่างจากข้าวต้มมัดบ้านเราอย่างสิ้นเชิง

ข้าวต้มมัดเขมรนั้นมัดขนาดใหญ่กว่า และรสชาติที่ผมได้ชิมกลับค่อนข้างจืด ไม่มีความหวานจากน้ำตาลหรือความมันจากกะทิอย่างที่คิด แต่สิ่งที่น่าสนใจคือไส้ถั่วเหลืองที่ซ่อนอยู่ภายใน มันให้รสสัมผัสที่แปลกใหม่และละมุนลิ้นสำหรับคนที่ชอบรสชาติธรรมชาติอย่างผม ถึงแม้ว่าจะไม่หวานเจี๊ยบเหมือนขนมหวานบ้านเรา แต่ก็มีความอร่อยแบบเฉพาะตัวที่ทำให้ผมนึกถึงช่วงเข้าพรรษาของไทย เพราะเขมรเองก็มีประเพณีวันเข้าพรรษาเหมือนกัน และขนมออนซอนจะเป็นของหวานที่นิยมรับประทานในช่วงนี้

นอกจากข้าวต้มมัดแล้ว ผมยังได้ลองชิมขนมน้ำแข็งไสแบบเขมร ซึ่งดูเรียบง่ายแต่ก็แฝงไปด้วยความสดชื่นจากถั่วแดง น้ำเชื่อมหวานพอดี และไฮไลต์เด็ดอย่าง “บัวลอยยักษ์” ที่ใส่ไส้ถั่วไว้ข้างใน ชิ้นใหญ่เต็มคำ น้ำแข็งใสเย็นเจี๊ยบกับน้ำราดรสหวานอมเปรี้ยวจากรอดช่อง (เครื่องดื่มน้ำใบเตย) ทำให้ผมรู้สึกสดชื่นขึ้นทันทีหลังจากนั่งรถมาเป็นเวลานาน ใครที่เดินทางจากเสียมเรียบไปพนมเปญ แนะนำให้ลองแวะจุดนี้ดูครับ เป็นประสบการณ์ที่ผมเองก็ไม่ลืมง่ายๆ

ตลาดและของหวานเขมร : สัมผัสวิถีชีวิตแท้จริงของชาวบ้าน

ของหวานเขมรไม่ได้มีแค่ในจุดพักรถริมทางเท่านั้น ตลาดเช้าในหลายเมืองของกัมพูชายังคงเป็นแหล่งรวมขนมหวานแบบดั้งเดิมที่ยังคงเสน่ห์และความเรียบง่ายอยู่มาก เช่นที่ตลาดเช้าสตึก ซึ่งผมเคยเขียนถึงไว้ใน ตลาดเช้าสตึก ตลาดนี้ไม่ได้หรูหราหรือทันสมัย แต่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาของแม่ค้าและชาวบ้านที่มาขายของสด ผัก ผลไม้ และขนมหวานพื้นบ้าน คนที่นี่พูดคุยกันอย่างเป็นกันเอง บางคนพูดเขมรส่วย บางคนพูดภาษาอีสาน ทำให้ผมรู้สึกเหมือนได้ย้อนกลับไปในอดีตที่เรียบง่ายและอบอุ่น

การเดินตลาดแบบนี้ทำให้ผมได้ลองชิมของหวานท้องถิ่นหลากหลายชนิด ทั้งขนมจากแป้งข้าวเหนียว ที่ทำด้วยมือและอบด้วยถ่าน กลิ่นหอมของข้าวเหนียวที่ผสมกับน้ำตาลมะพร้าวทำให้หวนนึกถึงบ้านเรา บางครั้งก็มีขนมที่ทำจากถั่วหรือผลไม้ตามฤดูกาล ซึ่งจะมีรสชาติไม่หวานจัดจนเกินไป เหมาะสำหรับคนที่ชอบของหวานแบบธรรมชาติและไม่เลี่ยน

ของหวานเขมรในจังหวัดตาแก้ว : ความเรียบง่ายที่น่าหลงใหล

ครั้งหนึ่งในทริปเดินทางจากพนมเปญไปตาแก้ว ผมได้นั่งรถโสรยาทัวร์ที่ผ่านจังหวัดนี้ซึ่งเป็นเมืองเล็กๆ ใกล้ชายแดนเวียดนาม การเดินทางประมาณ 2.30 ชั่วโมงบนรถแอร์ที่ร้อนอบอ้าวเล็กน้อย ทำให้ผมอยากหาอะไรรองท้องเล็กน้อยเมื่อไปถึงเมืองตาแก้ว ตัวเมืองเล็กเดินรอบได้ไม่เกินครึ่งวัน แต่ผมได้ลองเดินหาของหวานท้องถิ่นที่ตลาดเล็กๆ ใกล้ที่พักอย่าง Houy Meyly Guest House ซึ่งเป็นโรงแรมใหม่ที่ผมพักในเมือง

ที่ตลาดตาแก้ว ผมเจอขนมหวานเขมรที่ทำจากข้าวเหนียวและผลไม้แห้งแบบง่ายๆ มีขนมที่ทำจากมะพร้าวขูดและน้ำตาลปึก กินคู่กับน้ำชาอุ่นๆ เป็นอะไรที่ลงตัวมาก วิถีชีวิตของคนที่นี่ยังคงเรียบง่ายและเป็นกันเอง ต่างจากตลาดใหญ่ๆ ในเมืองใหญ่ๆ มันทำให้ผมนึกถึงช่วงเวลาที่เคยกินข้าวต้มเนื้อย่างในตลาดสวายเรียง (ข้าวต้มเนื้อย่างจังหวัดสวายเรียง) ซึ่งเป็นอาหารเช้าแบบพื้นบ้านที่เรียบง่าย แต่เต็มไปด้วยความอบอุ่นและรสชาติที่ทำให้รู้สึกเหมือนได้กินอาหารที่บ้าน

เชื่อมต่อการเดินทางกับความอร่อยของหวานเขมร

สำหรับนักเดินทางที่ชื่นชอบการสัมผัสวัฒนธรรมอาหารท้องถิ่นแบบลึกซึ้ง ผม mr.hotsia แนะนำให้ลองหาโอกาสชิมของหวานเขมรระหว่างเดินทาง ไม่ว่าจะเป็นข้าวต้มมัดเขมรที่จุดพักรถริมทาง หรือขนมหวานในตลาดเช้าเล็กๆ เพราะมันไม่ได้เป็นแค่ของหวาน แต่คือการได้สัมผัสวิถีชีวิต ความเรียบง่าย และความตั้งใจของคนท้องถิ่นที่ยังคงรักษาสูตรดั้งเดิมเอาไว้

ถ้าได้เดินทางผ่านจังหวัดกำปอด ลองแวะตลาดเช้าแล้วหาโอกาสชิมขนมหวานท้องถิ่น พร้อมกับชมอาหารทะเลสดๆ ที่กำปอดก็เป็นอีกหนึ่งประสบการณ์ที่ผมชื่นชอบ อาหารทะเล ตลาดเช้ากำปอด จังหวัดกำปอด (Kampot Province) ประเทศกัมพูชา และ หอยนางรมอาหารทะเลสดตลาด จังหวัดกำปอด (Kampot Province) ประเทศกัมพูชา เป็นตัวอย่างที่ดีของความหลากหลายทางอาหารที่คุณจะได้พบ

สรุปแล้ว ของหวานเขมรไม่หวานจัดเหมือนขนมไทย แต่มีเสน่ห์ของความหวานพอดีและความเรียบง่ายที่น่าจดจำ และสำหรับผม mr.hotsia การได้ลิ้มลองของหวานเหล่านี้ระหว่างเดินทางคืออีกหนึ่งความสุขเล็กๆ ที่ทำให้ทริปในกัมพูชาของผมสมบูรณ์ยิ่งขึ้น