แบกเป้อินเดีย 87/129: cooking Sikkim breakfast เข้าครัวทำอาหารครัวสิกขิม กินสะใจชายแดนเนปาล อินเดีย

แบกเป้อินเดีย 87/129: cooking Sikkim breakfast เข้าครัวทำอาหารครัวสิกขิม กินสะใจชายแดนเนปาล อินเดีย

ถ้าพูดถึงสิกขิม หลายคนอาจจะนึกถึงภูเขาหิมาลัยสูงชัน ทิวทัศน์ธรรมชาติที่ยิ่งใหญ่ หรือเมืองกังต็อกที่เป็นประตูสู่ดินแดนแห่งนี้ แต่สำหรับ mr.hotsia แล้ว ความน่าสนใจอีกอย่างที่ผมประทับใจไม่แพ้กันคือ “อาหารพื้นถิ่น” โดยเฉพาะมื้อเช้าที่ชาวสิกขิมเขาทำกินกันเองในครัวเล็ก ๆ ที่ชายแดนเนปาล-อินเดีย นี่แหละ คือเสน่ห์แท้จริงของการเดินทางที่ผมอยากนำเสนอให้คุณได้สัมผัส

ผมเดินทางจากเมืองกังต็อกซึ่งเป็นเมืองหลวงของสิกขิม (ถ้าใครยังไม่เคยอ่านเรื่องราวการเดินทางสู่กังต็อก สามารถคลิกดูได้ที่ การเดินทางสู่เมืองกังต็อก สิกขิม อินเดีย) โดยใช้รถจิ๊บแชร์ที่เป็นพาหนะหลักของที่นี่ ขึ้นเขาเลาะไปตามถนนที่คดเคี้ยว ก่อนจะมาถึงหมู่บ้านเล็ก ๆ ริมชายแดนเนปาล ที่ซึ่งผมได้มีโอกาสเข้าครัวทำอาหารเช้าพื้นเมืองกับชาวบ้านโดยตรง

เปิดครัวสิกขิม: เช้าในหมู่บ้านชายแดน

เช้าวันนั้นอากาศเย็นสบาย มีไอหมอกลอยละล่องอยู่ในอากาศ ผมถูกเชิญให้เข้าครัวบ้านไม้หลังเล็ก ๆ ที่มีกลิ่นเครื่องเทศอบอวลอยู่ในอากาศ ชาวบ้านที่นี่ส่วนใหญ่เป็นชาวเนปาลที่พูดภาษาเนปาลีผสมกับภาษาฮินดี และสิกขิม พวกเขาใช้วัตถุดิบจากสวนครัวในท้องถิ่น เช่น ผักใบเขียวสด เห็ดป่า และธัญพืชที่ปลูกเอง

เมนูที่ผมได้ลองทำคือ “ดัลบัต” ข้าวสวยที่ทานคู่กับแกงถั่วเลปชา และผักดองรสชาติจัดจ้าน ซึ่งเป็นอาหารจานหลักของคนสิกขิมในมื้อเช้า นอกจากนั้นยังมี “มอโม” หรือเกี๊ยวสไตล์ทิเบตที่ถูกนำมาปรุงอย่างพิถีพิถันในหม้อซึ้ง เป็นอาหารที่ไม่ว่าท้องจะหิวแค่ไหนก็ยากจะปฏิเสธ

การได้เข้าครัวกับชาวบ้านโดยตรง ทำให้ผมเข้าใจว่าทำไมอาหารสิกขิมถึงเต็มไปด้วยรสชาติเข้มข้นและความเรียบง่ายที่ลงตัว ทุกอย่างล้วนมาจากวัตถุดิบท้องถิ่นและวิธีการทำที่สืบทอดกันมารุ่นสู่รุ่น ไม่เหมือนกับอาหารอินเดียส่วนกลางที่หลายคนคุ้นเคย สิกขิมมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่ผสมผสานวัฒนธรรมเนปาล ทิเบต และอินเดียได้อย่างลงตัว

วิถีชีวิตและวิธีเดินทางในสิกขิม

หลังจากกินอิ่ม ผมออกเดินทางต่อไปยังเมืองน้ำชี (Namchi) ซึ่งเป็นเมืองหลักของสิกขิมใต้ ห่างจากกังต็อกประมาณ 78 กิโลเมตร การเดินทางในสิกขิมส่วนใหญ่ต้องพึ่งพารถจิ๊บแชร์ที่วิ่งเชื่อมโยงเมืองต่าง ๆ เช่น กังต็อก น้ำชี เปริ่ง และอื่น ๆ ซึ่งแต่ละเมืองก็มีเสน่ห์และวิถีชีวิตที่แตกต่างกันไป

น้ำชีเป็นเมืองเล็ก ๆ ที่มีความสงบและธรรมชาติรายล้อม เหมาะสำหรับคนที่อยากพักผ่อนและสัมผัสวัฒนธรรมชาวพุทธกับฮินดูที่ผสมผสานกันอย่างกลมกลืน ผมเองเคยแนะนำที่พักโฮมสเตย์ในน้ำชีที่เปิดโอกาสให้เราได้ใช้ชีวิตร่วมกับชาวบ้านจริง ๆ ใครสนใจลองอ่านเพิ่มเติมได้ที่ โฮมสเตย์พักกับชาวบ้าน เมืองน้ำชี สิกขิมใต้ อินเดีย

รสชาติและแหล่งอาหารในสิกขิม

พูดถึงอาหาร สิกขิมไม่ใช่แค่มีดัลบัตและมอโมเท่านั้น แต่ยังมีอาหารหลากหลายที่ผสมผสานระหว่างรสชาติของอินเดีย ทิเบต และเนปาล ที่ผมชอบมากคือการได้ลองชิมอาหารริมทางและตลาดท้องถิ่น ที่นี่คุณจะเจอแม่ค้าขายข้าวผัดสไตล์เนปาล และของว่างที่ทำสดใหม่ทุกเช้า

ถ้าคุณอยากเห็นวิธีทำอาหารแบบเต็ม ๆ ผมมีคลิปวิดีโอที่ถ่ายไว้ตอนทำอาหารเช้าที่ชายแดนเนปาล-อินเดีย สามารถดูได้ที่นี่ แบกเป้อินเดีย 87/129: cooking Sikkim breakfast ซึ่งจะได้เห็นบรรยากาศจริง ๆ การพูดคุยและทำอาหารกับเจ้าของบ้านที่อบอุ่นมาก ๆ

สิกขิม: ดินแดนที่ต้องมาเดินทางค้นหา

สิกขิมไม่ใช่แค่จุดหมายปลายทางสำหรับนักเดินทางทั่วไป แต่เป็นดินแดนที่เต็มไปด้วยเรื่องราว วิถีชีวิต และรสชาติที่สะท้อนความหลากหลายทางวัฒนธรรมอย่างแท้จริง ผม mr.hotsia อยากชวนให้คุณลองมาเดินทางแบบช้า ๆ ใช้ชีวิตกับคนท้องถิ่น เข้าครัวทำอาหาร แล้วย่างก้าวตามถนนเล็ก ๆ ในหมู่บ้านที่จะพาคุณย้อนกลับไปสู่ความเรียบง่ายและอบอุ่น

ถ้าคุณสนใจข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเมืองอื่น ๆ ในสิกขิม เช่น เปริ่ง ที่มีความสวยงามของเทือกเขาหิมาลัยและวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ สามารถอ่านต่อได้ที่ เมืองเปริ่ง(Pelling) สิกขิมตะวันตก อินเดีย หรือถ้าชอบเดินทางแบบโฮมสเตย์ ผมแนะนำ ดาหลับโฮมสเตย์ เมืองเปริ่ง สิกขิมตะวันตก ที่ให้คุณได้สัมผัสชีวิตจริงของชาวบ้านอย่างใกล้ชิด

สุดท้ายนี้ การเดินทางในสิกขิมจะสมบูรณ์ไม่ได้ถ้าไม่ได้สัมผัสอาหารพื้นเมืองและวิถีชีวิตจริง ๆ ที่นี่คือมิติใหม่ของการท่องเที่ยวที่ผม mr.hotsia ภูมิใจนำเสนอให้ทุกคนได้รู้จักและลองสัมผัสสักครั้งในชีวิต