คนแก่ที่จังหวัดบึงกาฬ(geezer womain Thailand)

คนแก่ที่จังหวัดบึงกาฬ: เรื่องเล่าจากใจ mr.hotsia

ผม mr.hotsia ได้มีโอกาสเดินทางไปจังหวัดบึงกาฬ จังหวัดเล็ก ๆ ที่เพิ่งแยกตัวออกมาจากหนองคายเมื่อไม่กี่ปีก่อน แต่กลับมีวิถีชีวิตและเรื่องราวที่ลึกซึ้งไม่แพ้จังหวัดใหญ่ไหน ๆ การไปเที่ยวที่นี่ไม่ใช่แค่การชมธรรมชาติ หรือแวะสักการะวัดวาอาราม แต่ผมได้เจอพลังชีวิตของคนแก่ที่นี่ ซึ่งถือเป็นเสน่ห์สำคัญของบึงกาฬที่หลายคนอาจมองข้าม

ในตัวเมืองบึงกาฬ ไม่กว้างมากนัก ผมเดินเล่นแถวตลาดและถนนเล็ก ๆ ริมแม่น้ำโขง พบกับหญิงชราคนหนึ่งอายุถึง 97 ปี ยังแข็งแรงเดินได้คล่องแคล่วแบบไม่น่าเชื่อ เธอเป็นที่รู้จักของชาวบ้านแถวนั้น ใครผ่านไปผ่านมาแทบจะต้องทักทายหรือเอ่ยชื่อเธออย่างเคารพ เรื่องราวของ “คนแก่” ที่บึงกาฬไม่ใช่แค่เรื่องของอายุที่มากล้น แต่เป็นความผูกพันกับชุมชนและวิถีชีวิตแบบเรียบง่ายที่ยังคงดำรงอยู่

บึงกาฬ จังหวัดริมโขงที่ไม่เหมือนใคร

บึงกาฬเป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ติดริมแม่น้ำโขง ฝั่งตรงข้ามคือแขวงบริคำไชย ประเทศลาว โดยมีจุดผ่านแดนบึงกาฬ-ปากซัน ซึ่งผมเคยเขียนเล่าไว้ในบทความ จุดผ่านแดนบึงกาฬ-ปากซัน จุดผ่านแดนไทยลาวที่จังหวัดบึงกาฬ การข้ามฝั่งใช้เรือชาวบ้านที่คุ้นเคยกับแม่น้ำโขงเป็นอย่างดี แม้จะต้องรอคนให้ครบเรือหรือเหมาค่าเรือบ้าง แต่ทุกครั้งที่ข้ามไปฝั่งลาวจะได้สัมผัสบรรยากาศที่แตกต่างแต่ก็ยังใกล้ชิดกับวิถีชีวิตของพี่น้องลาว

บึงกาฬไม่ได้มีแค่ความสงบเงียบบ้านเรือนเก่า ๆ แต่ยังมีสถานที่ท่องเที่ยวธรรมชาติและวัฒนธรรมที่น่าประทับใจ เช่น วัดอาฮง หรือ “สะดือแม่น้ำโขง” ที่ผมเคยเล่าถึงไว้ใน วัดอาฮง สะดือแม่น้ำโขง ที่นี่น้ำนิ่งและลึกจนรู้สึกได้ถึงพลังของแม่น้ำโขงอย่างแท้จริง หรือภูทอก อำเภอเซกา ที่ผมเคยไปปีนบันไดขึ้นไปชมวิวแบบเสียวสะท้านใจแต่สวยงามไม่เหมือนใคร อ่านต่อใน ภูทอก

คนแก่บึงกาฬ: สัญลักษณ์แห่งความแข็งแรงและวิถีชีวิต

กลับมาที่เรื่องของคนแก่ที่ผมเจอในบึงกาฬ ผมอยากเล่าให้ฟังว่าที่นี่คนสูงวัยไม่ได้เป็นเพียงแค่ผู้เฒ่าผู้แก่ที่นั่งรอวันเวลา แต่พวกเขายังคงใช้ชีวิตอย่างกระฉับกระเฉง เดินตลาด ซื้อของ ทำอาหาร หรือแม้แต่พูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องราวกับคนรุ่นใหม่ ผมเองเดินเจอหญิงชราท่านนี้ในตลาดกลางเมือง ซึ่งเธอเล่าว่าตัวเองเกิดและเติบโตในบึงกาฬมาตลอดชีวิต เห็นการเปลี่ยนแปลงของเมืองและแม่น้ำโขงมาตลอดหลายสิบปี

ผมถามเธอว่ามีเคล็ดลับอะไรถึงได้แข็งแรงและเดินได้คล่องแบบนี้ เธอยิ้มและบอกว่า “กินของดีจากธรรมชาติ ทำงานหนักแต่ไม่เครียด” ซึ่งผมก็เห็นด้วยอย่างยิ่ง เพราะบึงกาฬยังมีอาหารพื้นบ้านที่สดใหม่ เช่น ข้าวเปียกเส้นบึงกาฬ ที่ผมได้ชิมแล้วรสชาติกลมกล่อม หรือหอยทอดบึงกาฬที่กรอบนอกนุ่มใน ไม่เหมือนที่ไหนในประเทศไทย (ดูคลิปหอยทอดบึงกาฬใน YouTube ของผมได้)

ความสัมพันธ์ข้ามฝั่งโขง: บึงกาฬและปากซัน

สิ่งที่ผมประทับใจอีกอย่างคือความสัมพันธ์ของคนบึงกาฬกับฝั่งลาวที่ปากซัน ที่ผมเขียนไว้ในบทความ กุหลาบปากซัน เพลงลาวที่มีชื่อเสียงนี้ผมเองก็เคยได้ยินแต่ไม่เคยรู้ว่ามันเกี่ยวข้องกับพื้นที่ติดกันกับบึงกาฬ เพลงเล่าถึงหญิงสาวที่สวยงามประดุจ “กุหลาบสีทอง” ซึ่งผมได้ลองสังเกตและสัมผัสกับคนในพื้นที่ทั้งสองฝั่งโขง พบว่าเขายังคงมีความผูกพันทางวัฒนธรรมและวิถีชีวิตที่ใกล้เคียงกันมาก

สำหรับคนแก่ที่บึงกาฬ เหมือนจะเป็นเสมือนสะพานเชื่อมความทรงจำระหว่างอดีตและปัจจุบัน ทั้งในแง่ของประสบการณ์ชีวิตและความเป็นอยู่ ผม mr.hotsia เห็นว่าการได้มานั่งพูดคุยกับพวกเขา ฟังเรื่องเล่าชีวิต เป็นสิ่งที่ทำให้ทริปนี้มีความหมายและลึกซึ้งกว่าการเที่ยวชมธรรมดา

แนะนำการเดินทางและที่พักในบึงกาฬ

สำหรับใครที่สนใจจะมาเยือนบึงกาฬ การเดินทางไม่ยากครับ มีรถทัวร์และรถตู้จากหนองคายและจังหวัดใกล้เคียงเข้ามาเรื่อย ๆ ตัวเมืองเองไม่ใหญ่มาก เดินเล่นได้สบาย ๆ ส่วนที่พักมีหลายแบบตั้งแต่เกสต์เฮาส์ราคาประหยัดจนถึงโรงแรมริมแม่น้ำโขงที่บรรยากาศเยี่ยม ผมเคยแนะนำไว้ใน โรงแรมแม่น้ำจังหวัดบึงกาฬ ซึ่งเหมาะกับการพักผ่อนหลังจากตระเวนเที่ยวที่ต่าง ๆ ในจังหวัด

ถ้าชอบธรรมชาติและอยากสัมผัสวิถีชุมชนแบบแท้จริง ผมแนะนำให้ลองตื่นเช้าไปเดินตลาดริมแม่น้ำ ชิมอาหารพื้นถิ่น ดูคนแก่ในชุมชนเดินเหินไปมาอย่างสง่างามและแข็งแรง เพราะสิ่งเหล่านี้คือเสน่ห์ของบึงกาฬที่ผม mr.hotsia อยากให้ทุกคนได้สัมผัสด้วยตัวเอง

สรุป

จังหวัดบึงกาฬไม่ได้มีดีแค่ธรรมชาติหรือวัดวาอาราม แต่ยังเต็มไปด้วยเรื่องราวของคนแก่ที่ยังใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่าและแข็งแรง เป็นภาพสะท้อนของวัฒนธรรมและวิถีชีวิตที่น่าศึกษาและเรียนรู้ ผม mr.hotsia ขอชวนทุกคนลองมาเยือนจังหวัดนี้ให้ได้สักครั้ง แล้วคุณจะรู้ว่าความงดงามที่แท้จริงของบึงกาฬคือ “คนแก่” ที่นี่นี่เอง