กินข้าวกะแม่ สิงหา 62 : จาน้ำปลาสลิดบางบ่อ นอนแปลแม่ร้องเพลงกล่อม โยกเยกเอย น้ำท่วมเมฆ กระต่ายลอยคอ

กินข้าวกะแม่ สิงหา 62 : จาน้ำปลาสลิดบางบ่อ นอนแปลแม่ร้องเพลงกล่อม โยกเยกเอย น้ำท่วมเมฆ กระต่ายลอยคอ

ถ้าจะพูดถึงความทรงจำที่ติดตัวผมมาแต่เด็ก และยังคงอบอุ่นทุกครั้งเมื่อคิดถึง ก็คงเป็นภาพของบ้านเกิดที่ บางบ่อ สมุทรปราการ สถานที่ที่ผม Mr.Hotsia เติบโตมากับคลองสายเล็ก ๆ ที่เรียกกันว่า คลองสำโรง คลองที่พาให้ผมรู้จักปลาสลิดบางบ่ออันลือชื่อ และวิถีชีวิตของชาวบ้านริมคลองที่ยังคงดำเนินไปอย่างเรียบง่ายและงดงามในทุกฤดูกาล

ครั้งนี้ผมกลับมาบางบ่อในเดือนสิงหาคม 62 ซึ่งเป็นช่วงฤดูฝน น้ำยังท่วมทุ่งนารอบบ้าน ระดับน้ำขึ้นสูงจนเห็นภาพน้ำท่วมเมฆ ที่ชาวบ้านเรียกกันอย่างขำ ๆ น้ำท่วมจนเหมือนท้องฟ้าหล่นลงมาใกล้ตัวมากขึ้น ไม่เพียงแค่นั้น ยังมีเรื่องราวสนุก ๆ อย่างงาน โยนบัว ที่เป็นงานประจำปีของชุมชน ชาวบ้านมารวมตัวกันอย่างคึกคัก ผมได้นอนแปลหรือแพไม้ไผ่กลางคลองบ้านระกาศ พร้อมฟังแม่ร้องเพลงกล่อมลูกด้วยเสียงหวาน ๆ คลอไปกับเสียงน้ำไหล เป็นความสุขของคนที่เกิดและเติบโตในแถบนี้อย่างผมจริง ๆ

ในเช้าวันหนึ่ง ผมและแม่ออกไปตลาดบางบ่อ ตลาดที่ยังคงความเป็นตลาดน้ำแบบเดิม ๆ เหมือนที่เคยเห็นใน ตลาดเก่า 150 ปี บางพลี ที่ไม่ไกลกันนัก ที่นี่เป็นตลาดริมคลองที่บรรยากาศยังเต็มไปด้วยกลิ่นอายของอดีต ร้านค้าไม้เก่าแก่ขนานกันสองฝั่งคลอง มีเรือพายแล่นผ่านไปมา แม่พาผมไปเลือกปลาสลิดบางบ่อที่เพิ่งจับขึ้นจากบ่อเลี้ยง ผมได้เห็นปลาสลิดตัวอ้วนจ้ำม่ำกว่าที่อื่น อร่อยจนเป็นที่เลื่องลือไปทั่วประเทศและส่งออกไปยังต่างประเทศได้อย่างภาคภูมิใจ

ปลาสลิดบางบ่อที่ผมเห็นวันนี้ยังคงความสดและอวบอ้วนเหมือนตอนที่ผมยังเป็นเด็ก ต้นเหตุหนึ่งที่ทำให้ปลาสลิดบางบ่อมีรสชาติอร่อยไม่เหมือนใครก็คือ น้ำกร่อยในคลองที่เป็นแหล่งอาหารชั้นดีของปลา โดยเฉพาะไรแดงที่เป็นอาหารโปรดของปลาสลิด ตัวนี้ทำให้เนื้อปลามันหนาแน่นและหวานกว่าปลาสลิดจากที่อื่น ๆ (อ่านเพิ่มเติมที่ ปลาสลิดบางบ่อ)

หลังจากซื้อปลาสลิดสด ๆ ผมก็ไม่พลาดที่จะลองจาน้ำปลาสลิดรสเด็ดที่แม่ทำ น้ำปลาสลิดบางบ่อแท้ ๆ ไม่ใช่แค่น้ำปลาทั่วไป มีความหอมเค็มพอดี กลมกล่อม เหมาะมากกับข้าวสวยร้อน ๆ และผักสดที่มีปลูกอยู่รอบบ้าน ผมและแม่กินกันอย่างเอร็ดอร่อย รสชาติที่คุ้นเคยในวัยเด็กกลับมาเต็มเปี่ยมในใจ

บรรยากาศในบ้านริมคลองยังคงเต็มไปด้วยเสียงเพลงกล่อมลูกของแม่ ผมจำได้ว่าแม่จะร้องเพลงไทยเดิมที่ใช้เสียงสูงต่ำสลับกันอย่างนุ่มนวล ทำนองโยกเยกเอย น้ำท่วมเมฆ กระต่ายลอยคอ เพลงที่แฝงไปด้วยความหมายและความรักของแม่ที่มีต่อลูก เสียงเพลงนี้เหมือนเป็นบทเพลงบำบัดใจในวันที่เหนื่อยล้า เป็นสิ่งที่ไม่มีใครจะเอาไปแทนที่ได้

ช่วงเย็นผมพาแม่ไปนั่งเรือเล็ก ๆ ล่องไปตามคลองสำโรง ชมวิวทุ่งนาที่ถูกน้ำปกคลุม คลื่นน้ำเล็ก ๆ ที่พัดผ่านทำให้เรือโยกเยกไปมา น้ำใสสะอาดสะท้อนแสงอาทิตย์ที่กำลังลับขอบฟ้า เป็นความสงบที่หาได้ยากในยุคนี้

ผมยังจำได้ว่าตอนเด็ก ๆ ชาวบ้านนิยมเลี้ยงปลาใน "ตีนนา" หรือบ่อเลี้ยงปลาที่ขุดไว้ในที่ต่ำที่สุดของทุ่งนา ปลาสลิดจะว่ายไปมารอบ ๆ เราเคยช่วยกันวิดบ่อปลาที่เต็มไปด้วยปลาช่อน ปลาสลิดตัวอ้วน ๆ และยังเอาไปทำปลาร้าเก็บไว้กินตลอดปี เป็นวิถีชีวิตที่ผูกพันกับน้ำและปลาอย่างแยกไม่ออก (อ่านเรื่องราวเพิ่มเติมได้ที่ ปลาสลิดบางบ่อ)

สำหรับใครที่อยากสัมผัสวิถีชีวิตแบบนี้ ผมแนะนำให้ลองมาช่วงฤดูฝนแบบนี้ เพราะนอกจากจะได้เห็นทุ่งนาที่เต็มไปด้วยน้ำและความเขียวขจีแล้ว ยังได้ร่วมชมงานและประเพณีท้องถิ่นอย่างใกล้ชิด เช่น งานโยนบัว และได้ลิ้มรสอาหารพื้นบ้านที่อร่อยจนต้องบอกต่อ

และถ้าใครชอบผัดกะเพราเผ็ดร้อนแบบผม ลองติดตามผลงานของผมที่ ร้านกะเพราสะใจ ที่ผมตั้งใจทำขึ้นมาเพื่อส่งต่อรสชาติบ้านเกิดที่แท้จริงให้กับทุกคน ไม่ว่าอยู่ที่ไหนก็สามารถทำกินเองได้ง่าย ๆ ที่บ้าน

ทั้งหมดนี้คือความรู้สึกและประสบการณ์ที่ผม Mr.Hotsia ได้สัมผัสในบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ยังคงความเป็นบ้านเกิดของผมไว้อย่างครบถ้วน ทั้งธรรมชาติ วิถีชีวิต และรสชาติอาหารที่ไม่มีวันลืม