กลับบ้านหาแม่ บางบ่อ

กลับบ้านหาแม่ ที่บางบ่อ สมุทรปราการ

บางบ่อ... ชื่อนี้สำหรับผม mr.hotsia แล้วมันคือคำเรียกบ้านเกิดที่ลึกซึ้งกว่าคำใด ๆ ในโลกนี้ ผมเติบโตมากับคลองสำโรง คลองเล็ก ๆ ที่เป็นเส้นเลือดใหญ่ของอำเภอบางบ่อ เป็นถิ่นฐานที่ปลาสลิดบางบ่ออันโด่งดังต้องการน้ำกร่อยที่นี่จึงอ้วนจ้ำม่ำและอร่อยจนผมมั่นใจว่าคนที่ได้ลองต้องติดใจไม่ต่างจากผมแน่นอน

การกลับบ้านคราวนี้ไม่ได้มาแค่เพื่อเยี่ยมแม่ แต่ยังเป็นโอกาสให้ผมได้เดินเล่นตามตรอกซอกซอยริมคลองบ้านระกาศ ที่ซึ่งผมเคยว่ายน้ำเล่นกับปลาสลิดตอนเด็ก ๆ ความทรงจำเหล่านั้นยังชัดเจนเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้ บางบ่อในสายตาผมจึงไม่ใช่แค่ชุมชนที่อยู่อาศัย แต่มันคือมรดกทางวัฒนธรรมและวิถีชีวิตที่ยังคงเดินไปพร้อมกับความเปลี่ยนแปลงของยุคสมัย

วิถีชีวิตริมน้ำที่ยังคงอยู่ในบางบ่อ

บางบ่อเป็นที่ราบลุ่มที่ชาวบ้านเคยทำไร่ทำนากันมาก่อน แต่สิ่งที่ผมภูมิใจคือการเลี้ยงปลาสลิดที่นี่ซึ่งเป็นตำนานเล่าขานกันมายาวนาน ปลาสลิดบางบ่อมีรสชาติที่ไม่เหมือนที่ไหนเพราะน้ำกร่อยในคลองสำโรงที่นี่ทำให้เกิดไรแดงซึ่งเป็นอาหารโปรดของปลาสลิด ปลาจึงมีเนื้อแน่นและอ้วน นอกจากปลาสลิดแล้วผมยังจำได้ว่าการทำนาของชาวบ้านจะสร้างบ่อปลาไว้ที่ต่ำสุดในแปลงนา หรือที่เรียกว่า "ตีนนา" เพื่อให้ปลาได้อยู่ร่วมกับนาอย่างกลมกลืน

ถ้าอยากเข้าใจเรื่องราวของปลาสลิดบางบ่ออย่างลึกซึ้ง ผมแนะนำให้ลองอ่าน เรื่องเล่าปลาสลิดบางบ่อ ที่ผมเคยเขียนไว้ ซึ่งจะเห็นภาพชัดขึ้นว่าทำไมปลาสลิดที่นี่ถึงโด่งดังไปทั่วประเทศและส่งออกไปยังต่างประเทศได้อย่างภาคภูมิใจ

ตลาดเก่าและวิถีชาวบ้านริมคลองสำโรง

พูดถึงตลาดเก่าในสมุทรปราการไม่พูดถึงตลาดบางบ่อคงไม่ได้ ตลาดนี้ตั้งอยู่ริมคลองสำโรง ซึ่งในอดีตชาวบ้านใช้เรือเป็นพาหนะหลักในการเดินทางและซื้อของ จึงเกิดตลาดริมคลองหลายแห่ง เช่น ตลาดบางพลีใหญ่ และตลาดบางบ่อเองก็เป็นหนึ่งในนั้น ผมเคยเดินเล่นใน ตลาดเก่า 150 ปี บางพลี ซึ่งเป็นตลาดเก่าที่อนุรักษ์โครงสร้างไม้โบราณไว้ได้อย่างดี

ตลาดบางบ่อยังคงความเป็นตลาดท้องถิ่นที่มีของกิน ของใช้ รวมถึงร้านขายยาและหมอชาวบ้านที่ยังคงทำหน้าที่ของตนเองเหมือนสมัยก่อน ผมชอบความรู้สึกที่ได้เดินดูของสด ๆ ที่ชาวบ้านนำมาขาย เราได้เห็นวิถีชีวิตที่แท้จริง ไม่ใช่แค่ตลาดสำหรับนักท่องเที่ยว แต่เป็นตลาดที่คนในชุมชนยังใช้ชีวิตกันจริง ๆ

ดักไอ้โง่ แข่งสนุกกับเพื่อนที่บางบ่อ

หนึ่งในกิจกรรมที่ผมชอบทำตอนกลับบ้านคือการดักปลาไอ้โง่ ซึ่งเป็นเครื่องมือดักปลาที่ใช้กันมาแต่โบราณที่นี่ ผมและเพื่อนอันเน่อเคยแข่งกันดักไอ้โง่ที่หน้าบ้านผมที่บางบ่อ สนุกและได้เรียนรู้วิธีการดักปลาที่ชาวบ้านท้องถิ่นใช้กันจริง ๆ เทคนิคคือการวางไอ้โง่ให้โผล่พ้นน้ำบ้างเพื่อให้ปลาสดและไม่ตาย แล้วดักให้ถึงหน้าดินเพื่อจับปลาท้องถิ่นที่อาศัยอยู่ในบริเวณนั้น

ถ้าใครอยากรู้เรื่องราวความสนุกนี้มากกว่านี้ ผมแนะนำให้ไปอ่าน เรื่องแข่งดักไอ้โง่มิสเตอร์ฮ๊อตเซีย อันเน่ออนทัวร์ บางบ่อ ที่ผมเล่ารายละเอียดไว้อย่างสนุกสนาน

อาหารท้องถิ่นและความทรงจำบนโต๊ะอาหาร

กลับบ้านจะขาดเรื่องกินไปไม่ได้เลย ที่บ้านผมบางบ่อ มีอาหารพื้นบ้านที่ผมรักมาก ๆ อย่างปลาสลิดทอดกรอบ ผัดกะเพราสะใจที่ผมทำเองและเปิดขายด้วยสูตรเด็ดที่ได้แรงบันดาลใจจากรสชาติที่ผมเคยกินตั้งแต่เด็ก ๆ ตำนานผัดกะเพราของผมมีความแตกต่างตรงที่ใส่ผิวมะกรูดและสมุนไพรไทยบางตัวลงไป ทำให้มีกลิ่นหอมที่ไม่เหมือนใคร ถ้าอยากลองชิมรสชาตินี้ ผมแนะนำให้ลองดูซอสกะเพราสะใจที่ผมตั้งใจทำขึ้นมาให้คนที่รักกะเพราได้ลองทำกินเองที่บ้าน สั่งซื้อได้จากลิงก์นี้ครับ ซอสกะเพราสะใจ โดย Mr.hotsia

เดินทางกลับบ้าน... แต่ใจยังอยู่ที่บางบ่อ

การกลับบ้านครั้งนี้ทำให้ผม mr.hotsia ได้เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงและความคงอยู่ของบางบ่อในเวลาเดียวกัน บางบ่อไม่ใช่แค่บ้าน แต่เป็นเรื่องราวของชุมชน วิถีชีวิต และความผูกพันที่ไม่มีวันเลือนหาย ไม่ว่าจะออกเดินทางไปที่ไหน หัวใจผมก็ยังอยู่ที่นี่เสมอ

ถ้าใครอยากสัมผัสวิถีชีวิตริมคลอง สำรวจตลาดเก่า หรืออยากรู้จักปลาสลิดบางบ่อให้ลึกซึ้ง แวะมาเยี่ยมเยียนบางบ่อกันนะครับ ผม mr.hotsia รับรองว่าคุณจะได้ประสบการณ์ที่ไม่เหมือนใคร และได้เห็นชีวิตจริงของคนริมคลองอย่างแท้จริง

สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับวิถีชีวิตและตลาดเก่าในบริเวณนี้ สามารถคลิกดูได้ที่ ตลาดเก่า 150 ปี บางพลี และถ้าอยากเห็นบรรยากาศจริง ๆ จากผม mr.hotsia คลิกชมวิดีโอ กลับบ้านหาแม่ บางบ่อ ได้เลยครับ